Opowieści z Narnii – Ostatnia bitwa - Opowieści z Narnii – Ostatnia bitwa – C.S. Lewis – Charakterystyka

Opowieści z Narnii – Ostatnia bitwa – C.S. Lewis – CharakterystykaInformacje o książceKsiążka pt. „Opowieści z Narnii: Ostatnia bitwa” (oryginalny tytuł: „The Chronicles of Narnia: The Last Battle”) jest powieścią fantastyczną, napisaną przez brytyjskiego pisarza, filozofa i filologa: C.S. Lewisa (Clive Staples Lewis, 1898-1963). Jest to siódmy, a zarazem ostatni tom cyklu „Opowieści z Narnii”. Książka po raz pierwszy została wydana w 1956 roku, w Wielkiej Brytanii, w oryginalnym języku angielskim. W Polsce natomiast ukazała się trzydzieści trzy lata później (każda z książek z tej serii była wydawana w Polsce dokładnie po upływie 33 lat od jej wydania w Wielkiej Brytanii), wydana przez Instytut Wydawniczy Pax. Została przełożona przez Andrzeja Polkowskiego. Utwór ten składa się z szesnastu rozdziałów podobnej długości. Kończy on tę serię i wyjaśnia całą fabułę, która toczy się w pełnym magii świecie – Narnii, która bardzo odbiega od naszego świata – zarówno pod względem wyglądu, jak i czasu, który w świecie ludzkim biegnie znacznie wolniej.Do tej pory nie powstała żadna ekranizacja tej części, choć planowano takową utworzyć.Zapewne jest to ostatecznie koniec tej serii, ponieważ jej autor zmarł dość dawno temu i nikt do tej pory nie zdecydował się, by kontynuować jego dzieło.Krótkie streszczenieDwoje dawnych przyjaciół, Julia i Eustachy, przybywa na prośbę Aslana do Narnii w celu obrony krainy i utrzymania króla Tiriana na tronie. Jak się okazuje, bezpieczeństwu zagraża przebiegła małpa o imieniu Krętacz. Ma wiele różnych pomysłów, a jednym z nich jest przebranie osła Łamigłówka za lwa i kazanie mu, by udawał wielkiego Aslana. Następnym krokiem jest sprowadzenie Kalormeńczyków i danie im pozwolenia na wykarczowanie mówiących drzew oraz sprzedawanie Narnijczyków jako niewolników. Wszystkim zaczyna mieszać w głowach i wreszcie przekonuje mieszkańców Narnii, że tak właściwie Aslan i Tasz (bożek Kalormeńczyków) to dwie te same osoby (czyli jedna osoba o dwóch różnych imionach). Dwoje przyjaciół stara się jak najlepiej pomóc Tirianowi, jednak podczas walki z wrogami w czasie krwawej wojny – Krętaczem i Kalormeńczykami – wpadają w pułapkę, zostają pojmani i zamknięci w starej stajni. Jak się okazuje, wrogowie chcą podpalić budynek i złożyć go w ofierze dla swojego bożka Tasza.Gdy Julia i Eustachy zaczynają się rozglądać po pomieszczeniu, zauważają swoich starych przyjaciół: Piotra, Łucję i Edmunda, którzy nie żyją – tak samo jak leżący obok profesor Digory i ciocia Pola. Są to więc wszyscy ludzie, którzy kiedykolwiek zostają przeniesieni ze świata ludzkiego do Narnii. Co ciekawe, nie ma tam Zuzanny, ponieważ tak długo nie było jej w Narnii, że uznała pobyt tam jedynie za swój dziecięcy wymysł i nie chciała iść za pozostałą trójką rodzeństwa, więc została w świecie ludzkim, co – jak teraz widzimy – wyszło jej na korzyść.Jedyna żywa dwójka będąca w stajni przygląda się, jak nadchodzi koniec Narnii i wszystkiego, co kiedykolwiek stworzył Aslan. Wtedy jednak Lew swoim rykiem zwołuje wszystkie zwierzęta i nakazuje im patrzeć w jego oczy. Chwilę później wszystkie zwierzęta, które miały dar mowy i wyrażania swoich uczuć, na sekundę zastygły w miejscu, po czym straciły wszystkie swoje umiejętności i stały się zwykłymi zwierzętami. Wszystkie w jednym szeregu zaczęły podążać ku stajni, która, jak się okazuje, była przejściem do prawdziwej Narnii – krainy Aslana. Gdy wszyscy, których Lew zaprosił, dotarli do krainy, dzieci nagle ożywiły się. Aslan oznajmił trójce rodzeństwa, że nie zostali zabici w Narnii, jednakże zginęli w wypadku kolejowym. Po chwili rozmowy dzieci spotykają swoich rodziców, a także wszystkich pozostałych bohaterów Starej i Nowej Narnii. Tu wszystko się kończy, a zarazem zaczyna się nowa przygoda, z Nową Narnią.Charakterystyka bohaterów- Piotr Pevensie, Edmund Pevensie, Łucja Pevensie – trójka rodzeństwa, która praktycznie przez całą serię „Opowieści z Narnii” towarzyszy czytelnikowi. Umierają w ostatnim tomie powieści, w wypadku kolejowym. Wstępują do krainy Aslana – Nowej Narnii.
– Zuzanna Pevensie – czwarta, najstarsza siostra z czwórki rodzeństwa, która z wiekiem przestała wierzyć w opowieści o Narnii i postanowiła iść własną drogą, co też ocaliło jej życie.
– Pola Plummer i Digory Kirke – dwoje przyjaciół, którzy są sąsiadami. Łączy ich przygoda w Narnii. Umierają w ostatniej części powieści i wraz z rodzeństwem Pevensie i innymi bohaterami zostają przeniesieni do Nowej Narnii.
– Eustachy Klarencjusz Scrubb – kuzyn czwórki rodzeństwa, po raz pierwszy pojawia się w części „Podróż Wędrowca do Świtu”. Bierze ślub ze swoją byłą przyjaciółką, poznaną w gimnazjum – Julią Pole. W ostatniej części to on jest jednym z głównych bohaterów, który próbuje ocalić Narnię. Młodzieniec jest odważny, wytrwały i ambitny.
– Julia Pole – dawna przyjaciółka Eustachego, bierze z nim ślub. Razem z chłopakiem próbuje ocalić Narnię przed siłami zła. Robi wszystko, by bezpiecznie wrócić do domu. Jest troskliwa, mądra i sprytna. Wraz z Eustachym zostaje przeniesiona do Nowej Narnii.
– Król Tirian – ostatni z królów Narnii. Jest to młodzieniec pełen charyzmy i odwagi. Robi wszystko, by ocalić swoją krainę, nawet mimo wielu przeciwności, m.in. przeciwstawianiu się Narnijczyków. Zawsze stara się być dobrym i słuchającym ludu królem, jednak całą jego reputację niszczy Krętacz – podstępna małpa, który wszystkim mówi nieprawdę. Tirian wykazuje się odwagą, poświęceniem i walecznością. Bardzo dobrze umie władać mieczem.
– Krętacz – podstępna i okrutna małpa, która doprowadza do zniszczenia Narnii. Robi wszystko, by zdenerwować Aslana i przejąć władzę w krainie. Cechuje ją pochopność, podstępność, kłamliwość i chciwość. Robi wszystko, by osiągnąć swój cel, co w jego przypadku jest chorą ambicją.
– Łamigłówek – naiwny osioł, który jest sąsiadem Krętacza i daje mu się nabrać na to, by przebrał się za Aslana. Uważa szympansa za swojego jedynego przyjaciela, któremu bardzo ufa. Nie cechuje się mądrością, więc też nie podważa tego, co zamierza zrobić Krętacz. Dopiero gdy zostaje wystawiony przez szympansa do wiatru, zaczyna rozumieć, ile zła wyrządził i jakim niemądrym zwierzęciem był. Łamigłówka cechuje dobroć, naiwność, ufność i przyjacielskość.
– Aslan – przez niektórych nazywany Złotym Lwem – od koloru swojej skóry i sierści, który przypomina złoto. To właśnie on ma nadzwyczajne moce, m.in. kontrolowanie Narnii i dar mowy, i to właśnie za jego sprawą powstała Narnia. Jest odważnym, ambitnym i bohaterskim zwierzęciem. Zawsze dba o ludzi, którzy przybywają do jego magicznej krainy.
– Pozostałe postacie (epizodyczne) – wszyscy, którzy kiedykolwiek przybyli do Narnii lub w niej mieszkali na stałe. Przybywają, by ratować magiczną krainę. Większość z nich została przeniesiona do Nowej Narnii podczas ostatecznej bitwy.Nawiązania do BibliiJak możemy zauważyć, w każdej z części cyklu „Opowieści z Narnii” pojawia się nawiązanie do Biblii.- stworzenie Narnii – świat Rzeczywisty, – śmierć w ostatnim tomie i przejście do Nowej Narnii – niebo po śmierci. W tej części natomiast można zauważyć nawiązanie do Apokalipsy św. Jana z Nowego Testamentu. Jest to ostatnia bitwa, a zarazem koniec starego świata i początek nowego, który jest o wiele lepszy i doskonalszy.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.