Stowarzyszenie Umarłych Poetów – Nancy H. Kleinbaum – Streszczenie szczegółowe

Rozdział I
Jest rok 1959. Dyrektor elitarnej Akademii Weltona, pan Gale Nolan stoi na czele uroczystego rozpoczęcia roku szkolnego. Wszystko ma miejsce w szkolnej kaplicy. Liczne grono uczniów i ich rodzice wysłuchują ciekawego wykładu dyrektora Akademii. Wśród nich byli: Todd Anderson (został przeniesiony z innej szkoły), Knox Overstreet, Richard Cameron, Georg Hopkins, Charlie Dalton i Neil Perry. W wykładzie nie zapomniano poruszyć tematu setnej rocznicy istnienia Akademii Weltona, którą ukończyło wielu wybitnych absolwentów tej szkoły. Odznaczającymi się hasłami reprezentującymi tę szkołę są: Honor, Tradycja, Doskonałość i Dyscyplina. Po zakończeniu uroczystości uczniowie musieli pożegnać się ze swoimi rodzicami. Najtrudniejsze było to dla najmłodszych uczniów tej Akademii. Nowi uczniowie z niepokojem patrzą na surowe grono pedagogiczne tej szkoły, którego najsympatyczniejszy wydaję się nowy nauczyciel od literatury – John Keating.
Rozdział II
Nowy uczeń Todd Anderson stara się zapanować nad swoją rozpaczą. Wcześniej chodził do szkoły średniej w Balincrest, ale jego rodzice zdecydowali się go przenieść, ponieważ jego starszy brat ukończył tę szkołę z powodzeniem. Zgodnie z tradycją dyrektor przydziela uczniom szereg pozalekcyjnych zajęć, które mają rozwijać ich zainteresowania. W tej sprawie zostali wezwani również Knox, Richard, Charlie, Neil oraz wyżej wymieniony Todd. Anderson był nowy, więc dyrektor przydzielił mu dodatkowe zadania, zgodzie z informacjami jakie dostał z poprzedniej szkoły. Przypadała mu między innymi piłka nożna, której nie w ogóle nie akceptował. Był bardzo zdenerwowany i bliski płaczu. Po wyjściu z gabinetu poznaje swojego współlokatora, Neila Perrego. Chłopiec wydaje się bardzo sympatycznym. Przedstawia Todda swoim kolegom. Todd jest zadowolony, że trafił mu się taki współlokator.
Rozdział III
W trakcie rozmowy Todda i Neila w swoim pokoju przebywali również: Steven Meeks, Knox Overstreet oraz Charlie Dalton. Niespodziewanie do pomieszczenia wkroczył pan Perry, ojciec Neila. Wzburzony Neil zostaje poinformowany, że na skutek wpływów ojca zmniejszono mu liczbę zajęć i nie będzie w tym roku zajmował się Księgą Pamiątkową Akademii, bo ma za dużo obowiązków. Neil próbuje sprzeciwić się ojcu, ale bez skutecznie. Jego błagania wychodzą na marne i nie przekonują ojca. Pan Perry przypomina mu, że pokłada w nim wielkie nadzieje. Po wyjściu pana Perrego okazuje się, że dzieci są podporządkowane swoim rodzicom i nie mogą spełniać swoich pasji, a ich przyszłość jest już dawno zaplanowana.
Rozdział IV
Następnego dnia uczniowie udają się na pierwsze zajęcia w tym roku. Dzień minął im bez większego zaskoczenia, ale mieli bardzo dużą liczbę materiału, którą musieli sobie przyswoić. W końcu nadeszła lekcja języka angielskiego prowadzona przez Johna Keatinga. Ta lekcja wywarła na chłopcach ogromne wrażenie. Nauczyciel przywitał uczniów wskakując na biurko i cytując fragment wiersza Walta Whitmana: „O, kapitanie mój, kapitanie!”. Nauczyciel nie krzyczał i nie wymagał od nich dużej wiedzy. Na pierwszej lekcji zaprowadził swoich wychowanków do Sali Reprezentacyjnej. Uczniowie oglądali tak fotografie ich poprzedników, a sam nauczyciel tłumaczył co oznacza stwierdzenie po łacinie „carpe diem” („chwytaj dzień”). Dał im w ten sposób do zrozumienia, że czas szybko mija, a życie jest za krótkie. Dowiedzieli się też, że młodość to zapał i wiara w marzenia.
Rozdział V
Po męczących zajęciach sportowych chłopcy wzięli prysznic i stwierdzili, że pouczą się razem wieczorem. Knox oznajmił wtedy kolegom, że nie będzie się z nimi uczył, bo został zaproszony na wizytę u państwa Danburry, którzy są znajomymi jego ojca. Todd przez ten cały czas był przygnębiony i smutny, odmówił chłopakom i powiedział, że musi się zająć historią. Podczas spotkania u państwa Danburry poznał ich dzieci (córkę Wirginię oraz syna Cheta). Chet szykował się do wyjścia ze swoją dziewczyną Chris Noel. Knox od razu zakochał się w dziewczynie od pierwszego wejrzenia. Kiedy wrócił już do Akademii, wyznaje kolegom jakim uczuciem darzy Chris. Następnego dnia była kolejna lekcja z Keatingiem. Nauczyciel kazał wyrwać uczniom kartkę z podręcznika na której znajdowała się obszerna definicja „poezji”. Zdziwieni postawą nauczyciela wybuchli śmiechem i posłusznie wykonali jego polecenie, a wszystkie kartki trafiły do kosza. Odgłosy dobiegające z ich klasy skłoniły pana McAllistera, nauczyciela łaciny, który w tym momencie miał lekcje z sąsiednią klasą do sprawdzenia co dzieje się na lekcji angielskiego. Gdy zobaczył, że chłopcy są pod opieką nauczyciela, nie przerywał lekcji i niezwłocznie opuścił klasę.
Rozdział VI
W trakcie przerwy obiadowej McAllister zwrócił uwagę Keatingowi w jaki sposób prowadził ostatnią lekcję i ostrzega jakie może ponieść tego konsekwencje. Nagle w jadalni pojawił się Neil Perry niosący po kryjomu Księgę Pamiątkową. W niej był opisany rocznik pana Keatinga, który kiedyś tak samo jak chłopcy teraz chodził do tej Akademii. Chłopcy znaleźli w niej informacje na temat Stowarzyszenia Umarłych Poetów. To było bardzo tajemnicze, ponieważ poza tą nazwą nie można było znaleźć więcej informacji na ten temat. Chłopcy postanowili zapytać o to samego Keatinga, który wyjaśnił im, że było to stowarzyszenie spotykające się w tajemniczej grocie w lasach Vermontu. Jego uczestnicy czytali tam poezję dawnych autorów i też i swoją. Chłopcy w najbliższą noc postanowili się tak wybrać. Najbardziej wyprawy nie mógł doczekać się Neil. Chciał też namówić na nią Todda, ale on odmawiał, bo bał się czytania poezji przed swoimi kolegami. Neil obiecał, że nie będzie musiał tego robić.
Rozdział VII
W nocy chłopcy wybrali się we wskazane miejsce. Wśród nich byli: Knox Overstreet, Charles Dalton, Pitts, Todd Anderson, Meeks I Richard Cameron. Wcześniej Neil dostaję tomik poezji, który zawiera nazwiska „Umarłych Poetów”. Kiedy dotarli do groty, rozpalili ognisko i każdy zaczął czytać po fragmencie wierszy z tomiku. Czytanie w późniejszym czasie przerodziło się w tańce wokół ogniska. Gdy chłopcy nie patrzyli się, w którą stronę zmierzają te tańce. Kiedy ocknęli się z amoku zauważyli, że znajdują się w środku lasu i natychmiast wrócili się do groty. Kolejna lekcja z Keatingiem była niesamowita. Pozwolił uczniom wejść na ławki i kazał im spojrzeć na świat z innej perspektywy. Jako pracę domową mieli za zadanie napisać własny wiersz, który mieli zarecytować na następnej lekcji przed całą klasą. Po południu po skończonych zajęciach Knox wymkną się poza teren szkoły, żeby podejrzeć Chris, w której jest zauroczony. Zobaczył ją, jednak była ona z Chetem. Zrobiło mu się przykro. Tego samego wieczoru Neil wyznaje Toddowi, że ma zamiar wziąć udział w przes

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!