Władca Pierścieni – Drużyna Pierścienia – J.R.R. Tolkien – Streszczenie szczegółowe

Książka została podzielona na księgi, z których pierwsza nosi tytuł „Powrót Cieni”, zaś druga „Drużyna Pierścienia”. W krainie zwanej Śródziemiem wykuto 19 magicznych pierścieni. Dziewięć z nich trafiło do ludzi, trzy otrzymały elfy, zaś siedem podarowano krasnoludom. Pierścienie miały dawać ich właścicielowi moc zapanowania nad dana rasą. Jednakże wszyscy zostali oszukani, gdyż został wykuty jeszcze dwudziesty pierścień, który miał najsilniejszą moc. Pozwalał on panować nad wszystkimi rasami Śródziemia. Ostatni pierścień trafił w ręce Saurona (zwanego również Władcą Ciemności), który pragnął zawładnąć nad całym Śródziemiem. Przez wiele lat Pan Ciemności zyskiwał coraz więcej sojuszników. Ci, którzy postanowili sprzeciwić się Sauronowi wyruszyli do Góry Przeznaczenia, gdzie stoczyli z nim bitwę. Pomimo liczniejszej armii Władca Ciemności przegrał potyczkę. Wynik taki był możliwy dzięki przybyciu królewski syn Isildur, który przy pomocy miecza pozbawił Saurona Pierścienia Mocy. Isildur mógł raz na zawsze uratować Śródziemie przed Władcą Ciemności, wrzucając Pierścień do ognia, w którym powstał, lecz żądny władzy zachował go dla siebie, co doprowadziło do jego upadku. Prze kolejne lata pierścień miał kilku właścicieli. W końcu został znaleziony przez hobbita, który zostaje zabity przez swojego przyjaciela Smeagola. Morderca tak bardzo zapragnął pierścienia, że zamordował własnego przyjaciela. Od tej pory Smeagol opętany mocą pierścienia zmieniał się. Przestał przypominać hobbita, przekształcić się w dziwnego stwora o imieniu Gollum. Zabrał on pierścień i zaniósł go aż w Góry Mgliste, gdzie ukrywał się ze swoim skarbem przez wiele lat. Pewnego dnia do Golluma przypadkowo trafił inny Hobbit – Bilbo Baggins, który zalawszy pierścień zabrał go i opuścił Góry Mgliste. Niedługo później Bilbo wrócił z pierścieniem do domu do Shire. Skarb Golluma zapewnił Hobbitowi długie życie oraz pozwalał mu stać się nie widzialnym. Pomimo posiadania go przez lata, pierścień nie opętał umysłu Bagginsa w tak dużym stopniu jak w przypadku Smeagola.
W dniu, w którym Bilbo Baggins świętuje swoje sto jedenaste urodziny jego krewny – Frodo obchodzi trzydzieste czwarte. Starszy Baggins zorganizował przyjęcie z okazji swoich urodzin, na które zaprosił wszystkich mieszkańców Shire. Zjawił się nawet wieloletni przyjaciela ponad sto letniego hobbita czarodziej Gandalf, który przyniósł ze sobą wóz z fajerwerkami. Bilbo żegna się ze wszystkimi twierdząc, że udaje się w podróż i nigdy nie wróci już do Shire. Po zdmuchnięciu świeczek Bilbo wykorzystując moc pierścienia stał się niewidzialny, dzięki czemu wymknął się z przyjęcia. Wszedł do swojego domu, w którym spakował tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Pierścień postanowił zostawić Frodo. Bilbo opuścił Shire. Gandalf wytłumaczył młodemu Bagginsowi, że jego wuj wyruszył w podróż i może nigdy nie wrócić z powrotem w rodzime strony. Poprosił również Frodo, aby ten zaopiekował się pierścieniem, aby nikt się o nim nie dowiedział.
Pewnego dnia Gandalf ponownie zjawił się u Frodo. Czarodziej ujawnia przed Hobbitem moce pierścienia. Tłumaczy, że jest bardzo niebezpieczny, gdyż potrafi manipulować właściciele oraz osobami, pozostającymi blisko niego. Gandalf powiadomił Bagginsa, że nadeszły przerażające czasu. Sauron odrodził się i za wszelka cenę będzie chciał odzyskać pierścień, aby podbić całe Śródziemie. Czarodziej mówi hobbitowi, że dowiedział się, iż Sauron przetrzymuje Golluma, który niegdyś był właścicielem pierścienia. Tłumaczy, że stwór podczas tortur wyznał, że pierścień został mu odebrany przez hobbita Bagginsa. Frodo nie jest już bezpieczny w Shire. Czarodziej powiedział młodemu Bagginsowi, że pierścień należy zanieść do elfów, gdzie Hobbit i pierścień będą bezpieczni, poza zasięgiem Saurona. Gandalf polecił hobbitowi niedługo wyruszyć do Rivendell. Obiecał, że dołączy do Bagginsa i razem z nim uda się w podróż. Okazało się, że rozmowę podsłuchiwał ogrodnik, przyjaciel Frodo – Samwise Gamgee. Chłopak został wtajemniczony w cała sytuację.
Nadchodzi dzień rozpoczęcia podróży Froda, lecz Gandalf się nie zjawia. Baggins postanawia wyruszyć bez niego. O towarzystwo prosi swoich przyjaciół Peregrina Tuka (zwanego Pippinem), Meriadoka Brandybucka (nazywanego Merrym) oraz Fredegar Bolger (przezywanego Grubasem). Oczywiście do grupki dołącza Sam. Już na samym początku wędrówki podróżników zaczyna ścigać nieznany czarny jeździec. Na szczęście przyjaciołom udaje się mu umknąć. Frodo sądzi, że pościg mógł być związany z posiadanym przez niego pierścieniem. Hobbici docierają do Bucklandu, gdzie Bolger opuszcza przyjaciół, gdyż jako jedyny nie postanawia towarzyszyć Frodowi w dalszej wędrówce. Podróżnicy przemierzają Stary Las, w którym pod wielkim drzewem postanawiają odpocząć. Po przebudzeniu spostrzegają, że wrastają w korę drzewa. Próbują się uratować, lecz bezskutecznie. Na ratunek przybywa im Tom Bombadil. Po pożywieniu się w domku swojego wybawiciela hobbici wyruszyli w dalszą podróż. Przemierzając Wzgórza Kurhanów zostają złapani przez duchy. I tym razem przybywa im na ratunek Tom. Bombadil postanowił dołączyć do odważnych podróżników.
Hobbici za radą Toma udali się do gospody „Pod rozbrykanym kucykiem” w Bree, gdzie ponoć miał czekać na nich Gandalf, lecz we wskazanym miejscu nie odnaleźli czarodzieja. W rogu pomieszczenia Frodo dostrzegł tajemniczego mężczyznę okrytego ciemnym płaszczem. Obawiał się, że przybysz mógł zostać wysłany, aby odebrać mu pierścień. Niestety przyjaciele Bagginsa nie przejmując się niebezpieczeństwem ochoczo zaczęli dyskutować na temat nagłego zniknięcia Bilbo. Frodo chciał uciszyć rozgadane grono, w wyniku, czego przypadkowo wsunął pierścień na palec i zniknął. Schował się nieopodal tajemniczego przybysza w płaszczu, gdzie zdjął pierścień. Podejrzany mężczyzna – Aragorn wytłumaczył Bagginsowi, że jest przyjacielem Gandalfa i przybył, aby pomóc mu dotrzeć do siedziby elfów. Aragorn nakazał przyjaciołom, aby pościelili swoje łózka w gospodzie, tak, aby wyglądały jakby ktoś w nich spoczywał. Podejrzewał, że ktoś pod osłona nocy może przybyć, aby zgładzić śmiałków. Po wszystkim zabrał grupkę w bezpieczne miejsce, gdzie nikt nie będzie wiedział o ich obecności. Aragorn nie mylił się. Nocą do gospody przyjechali czarni jeźdźcy, którzy mieczami pocięli łózka, w których mieli znajdować się hobbici. Aragorn, jako przewodnik dołączył do hobbitów i Toma Bombadila.
Dalsza droga okazała się zdecydowanie trudniejsza niż trasa, którą hobbici przebyli do tej pory. Aragorn w celu zapewnienia przyjaciołom względnego bezpieczeństwa prowadził grupę przez mokradła, duże wzniesienia i skały. Podróżnicy do tarli do Wichrowego Czuba, gdzie hobbici dowiedzieli się, że pokonali już połowę drogi prowadzącej do Rivendell. Ucieszeni zaczęli wierzyć w pomyślność misji. Zarządzono postój. Nocą Frodo po obudzeniu się ze snu słyszy dźwięki walki. Nie widzi Aragorna, co tylko utwierdza go w przekonaniu, że dzieje się najgorsze. Nagle zauważa, że zbliżają się do niego czarni jeźdźcy. Jeden ze sług Saurona ugodził hobbita przeklętym ostrzem. Po chwili przybył Aragorn, który odpędził przeciwników. Okazuje się, że Frodo ugodzony przeklętym ostrzem bez odpowiedniej pomocy przemieni się w upiora. Grupa od razu wyruszyła w dalszą drogę, aby jak najszybciej dotrzeć do celu, gdzie elfy będą mogły pomóc uratować życie hobbita. Aragorn postanawia dalej podróżować głównymi trasami, które oczywiście mogą narazić ich na niebezpieczeństwo, lecz jest to jedyny sposób, aby szybko dostać się do siedziby elfów. Po drodze sp

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!