Aleksander Jagiellończyk

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Aleksander Jagiellończyk, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

W ostatnim czasie moją szczególną uwagę budzi postać, panującego w latach 1501-1506 króla Polski, którym był Aleksander Jagiellończyk, syn Kazimierza IV Jagiellończyka. Podczas mojej wypowiedzi postaram się przytoczyć najważniejsze fakty i wydarzenia z życia tego władcy.
Aleksander urodził się 5 sierpnia 1461 roku w Krakowie, jako czwarty syn króla Kazimierza IV. Według historyków imię otrzymał po wielkim księciu litewskim, Witoldzie, który był ambitnym księciem i nieustannie toczył spory z Władysławem Jagiełłą. Przyjmując chrzest kilka razy w życiu, za każdym razem przyjmował imię Aleksander. W młodości przyszły król odebrał wykształcenie wraz ze starszymi braćmi. Nauki moralne Aleksander przyswoił doskonale w przeciwieństwie do języka łacińskiego, którym według Jana Długosza nie operował w stopniu zadowalającym.Po ukończeniu trzynastego roku życia, królewicz wraz ze swoim ojcem objeżdżał kraj i uczył się przyszłego władania polskimi ziemiami.
Kazimierz IV Jagiellończyk, mając czterech synów, każdemu chciał zapewnić dostatnie życie. W wyniku śmierci Władysława, Aleksander miał spore szanse na ubieganie się o polski tron. Ważną kwestią było zapewnienie Litwy przed atakiem Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, w wyniku czego Aleksander powinien pojąć za żonę Helenę, córkę Iwana III Srogiego. Należy podkreślić, że Aleksander nie był doświadczonym władcą.
Jagiellończyk po śmierci ojca zwołała sejm i chciał jak najszybciej przejąć władzę formalnie. Objęcie władzy na Litwie wiązało się z wydaniem 8 sierpnia przywileju dla litewskiej szlachty. Po pierwsze potwierdził wszystkie przywileje nadane przez wcześniejszych książąt, a po drugie zagwarantował suwerenność Wielkiego Księstwa w prowadzeniu polityki zagranicznej. Po trzecie książę zobowiązał się, do nie obsadzania urzędów bez zgody panów.Władzę w Polsce po śmierci ojca przejął Jan Olbracht, który formalnie pełnił zwierzchnictwo nad swoim bratem – Aleksandrem Jagiellończykiem – jednak było to czystą formalnością, gdyż Aleksander sam prowadził politykę wewnętrzną i zewnętrzną.
Jagiellończyk chciał zapewnić pokój z Moskwą, który zagwarantował ślubem z córką Iwana. Wschodni sąsiad był niebezpieczny, dlatego 6 lutego 1494 roku oficjalnie ogłoszono zaręczyny Jagiellończyka i Heleny. Jednym z trudniejszych warunków postawionych przez Iwana, był fakt, iż Helena, nie będzie musiała przechodzić z prawosławia na katolicyzm. Związek ten pozostał jednak bezdzietny.
W przeciwieństwie do królewicza, jego teść nie przestrzegał układów. Po pierwsze zawarł anty jagielloński sojusz

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!