Baner-og-lny-306x810-1-min

Kordian

Baner-og-lny-306x810-1-min

Juliusz Słowacki – o autorze

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Juliusz Słowacki – o autorze, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!
Zobacz więcej o autorze

Geneza

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Geneza, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

„Kordian” Juliusza Słowackiego powstaje po klęsce powstania listopadowego. Gdy wybuchło powstanie, autor przebywał w Warszawie. Poparł on ruch niepodległościowy. 8 marca 1831 roku udał się do Drezna, a następnie do Paryża i Londynu. Na emigracji dowiedział się o klęsce. Dzieło zostało napisane w 1833 roku w Genewie. Wydrukowano je rok później w Paryżu, anonimowo. Do powstania utworu przyczyniło się ukazanie w 1832 roku III części „Dziadów”. Słowacki był przeciwny modelowi poezji i koncepcji mesjanizmu, którą prezentował Adam Mickiewicz. Dramat miał być pierwszą częścią trylogii, jednak nigdy ona nie powstała. Imię tytułowego bohatera powstało na potrzeby dzieła od łacińskiego słowa Cordia – serce. Kordian jest polemiką wobec Mickiewiczowskiego Konrada. Jest próbą odpowiedzi na to, dlaczego powstanie listopadowe upadło.
„Kordian” jest dramatem roma

Czas i miejsce akcji

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Czas i miejsce akcji, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Kordian – czas i miejsce akcji
Utwór zaczyna się sceną Przygotowania (wiedźmy i szatani tworzą przywódców powstania listopadowego w 1830 roku). Akcja rozgrywa się w Karpatach na przełomie wieków z 31 grudnia 1799 roku na 1 stycznia 1800 roku. Zauważymy tutaj pewną rozbieżność, ponieważ nowy wiek zaczyna się z początkiem jego pierwszego roku, więc w przypadku XIX wieku, będzie to rok 1801. Błąd mógł powstać przez zmieniające się pierwsze dwie cyfry 17-18.
Akt I wprowadza w klimat początku lat dwudziestych XIX wieku w wiejskim dworku, gdzie swoją młodość przeżywa 15-letni Kordian. Dokładna data akcji nie jest znana, a przybliżenie możemy wywnioskować z opowieści Grzegorza, który wspomina kampanie napoleońskie (1798-1799, 1812).
Akcja aktu II rozgrywa się w 1828 roku – ta data została ukazana w podtytule. Akt II poświęcony jest dojrzewaniu Kordiana, a także związanymi z tym wędrówkami w różne miejsca świata. Kordian odwiedza Londyn, gdzie w James Parku dozorca uświadamia młodzieńcowi, że to pieniądze rządzą światem. W Dover Kordian siedzi na białej kredowej skale nad morzem i czyta Szekspira – wyjątek z tragedii pod tytułem: „Król Lear”. Następnie ukazana jest scena we Włoszech, a dokładniej w willi włoskiej, gdzie Kordian przekonuje się, że o prawdziwą miłość jest bardzo ciężko. Kolejnym przystankiem Kordiana jest Watykan, gdzie spotyka się z Papieżem. Tutaj bohater

Bohaterowie

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Bohaterowie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

W „Kordianie” Juliusza Słowackiego, występują następujący bohaterowie:
Tytułowy Kordian, który w akcie pierwszym jest piętnastoletnim chłopakiem, nieszczęśliwie zakochanym w dużo starszej od siebie kobiecie. Jest smutny, zadumany, zamyślony, blady. Rozmyśla nad swoim nieudanym życiem. Jego kondycja jest bardzo słaba. Nie widzi sensu życia, brakuje mu wiary w siebie. Prosi Boga o pomoc. Stawia sobie pytanie, czy ma po co żyć. Jest zniechęcony i pozbawiony chęci do życia. Nie ma nadziei na lepsze jutro. Wątpi w lepszy świat. Ma myśli samobójcze i próbuje targnąć się na własne życie.
W akcie drugim, Kordian podróżując po świecie i przeżywając różne historie, traci wiarę w dobro ludzkie. Traci wszelkie dziecięce złudzenia, dojrzewa. Odkrywa, że światem rządzą pieniądze, a miłość można kupić. Czuje rozczarowanie, smutek, złość.
Ostatecznie, na górze Mont Blanc przeżywa przemianę, odkrywa sens życia. Czuje się kimś wyjątkowym i wybitnym. W akcie trzecim podejmuje się zabicia cara, co oznacza, że gotów jest wiele zrobić, aby przywrócić Polsce wolność. Niestety plan się nie powodzi, Kordian ponownie przeżywa załamanie, przerażenie i słabość. Na koniec, pragnie złożyć siebie w ofierze na ołtarzu ojczyzny. Kordian jest zdecydowanie bohaterem dynamicznym i wytrwałym w swoich postanowieniach.
Inni bohaterowie to:
Laura – kobieta starsza od Kordiana, otaczająca go matczyną opieką. Martwi się o niego. Odrzuca jego miłość. Wie, że go zraniła. Jest postacią pozytywną.
Grzegorz – stary sł

Streszczenie

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Streszczenie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

„Kordian” Juliusza Słowackiego, napisany w 1833 roku w Genewie, został wydany rok później, w 1834 roku w Paryżu. Ciekawostką jest to, że został wydany anonimowo.
Cały utwór miał odpowiedzieć na pytanie: Dlaczego powstanie listopadowe upadło i jaką rolę odgrywa twórczość Słowackiego? Pełny tytuł utworu to: „Kordian. Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny”. Juliusz Słowacki miał napisać, oprócz tej, jeszcze dwie części. Ale nie powstały. Poeta nie wziął udziału w powstaniu listopadowym, jednak brał udział w dyskusjach na temat, dlaczego upadło. Z tych dyskusji powstał Kordian.
Akcja utworu zaczyna się w noc sylwestrową 1799 roku. Trwa w chacie sławnego czarnoksiężnika Twardowskiego w górach Karpackich. Szatan chce stworzyć nowych przywódców narodowych. Używa do tego rozmaitych składników, np. kwasorodów, gazu węglowego, szpilek Kaprala, dyjamentu, które wlewa do kociołka platynowego. Następnie wywołuje postacie. Każda postać ma pewne określone cechy. Blada, pół urodna postać na krzywych nogach to Joachim Lelewel. Następnie twór o okropnej poczwarze i wstędze przez pierś jeneralskiej to generał Jan Zygmunt Skrzynecki. Kolejny jest niszczycielem, zdrajcą, z chęcią współpracuje z wrogiem, jest to postać Jana Stefana Krukowieckiego. Na końcu wszystko znika. W prologu są ukazane trzy osoby. Pierwsza osoba utożsamiana jest z Mickiewiczem i mówi, o tym, że poezja ma łagodzić ból po stracie wolności. Ona ma nas podtrzymywać na duszy. Druga osoba to oponent Mickiewicza, mówi o krytycyzmie wobec niego. Opowiada o współczesnej wizji rzeczywistości. Trzecia osoba jest utożsamiana ze Słowackim. Twierdzi, że poezja daje nam nadzieję, pozwala zachować świadomość narodową. Jest prawdziwa i ponadczasowa. Po tym następuje rozpoczęcie akcji. Scena pierwsza przedstawia tytułowego bohatera. Kordian ma piętnaście lat, znajduje się na wiejskim dziedzińcu. Odpoczywa pod wielką lipą. Jest zadumany i zamyślony. Ma bardzo słabą kondycję psychiczną. Porównuje swój stan emocjonalny do zeschłego drzewa. Prosi Boga o pomoc. Zastanawia się nad sensem życia. Stawia sobie pytanie: „żyć albo nie żyć?”. Rozmyśla nad swoją nieszczęśliwą miłością do Laury. Następnie Grzegorz opowiada mu historie i bajki, aby go zabawić. Najpierw opowiada mu bajkę o Janku, który szył buty psom. Janek zostaje wyrzucony ze szkoły za niechęć do nauki. Zrozpaczona matka udaje się po radę do plebana i za jego namową oddaje swojego syna na naukę do szewca. Chłopak nie wykazywał poprawy, dlatego postanowił udać się w świat. Niestety doszły matkę słuchy, że utonął, co było nieprawdą. Chłopak osiadł na wyspie. Tam spotykając króla, dzięki swojej sumiennej pracy, czyli szyciu butów psom. Zostaje szambelanem, następnie rządcą prowincji, a na koniec panem. Starą matkę zabiera z chałupy. Dzięki swojej zaradności i samodzielności poprawił swoje życie. Dobrze wykorzystał sytuację. Następnie Grzegorz opowiada mu historię o walkach w Egipcie. Opowiada ją lekko prześmiewczo i drwiąco, co nie podoba się Kordianowi. Mówi, że nie ma rozsądku i szacunku do ludzi walczących. Wychwala swoją klasę. Bitwa odbywała się pod piramidą, niedaleko rzeki Nil na piasku. W walce brali udział uczeni oraz osły. Napoleon zagrzewał wojsko do walki. Ostatnia historia jest poważna i bardzo ważna. Opowiada chłopakowi o bohaterskim Kazimierzu. Tym razem nie drwi i się nie śmieje. Bohaterski Kazimierz wraz z innymi trafił do niewoli na Sybirze. Miał plan, by uciec wraz z innymi, ale Rosjanie się dowiedzieli o tym, dlatego przeprowadzili Polaków tuż przy rzece. Jednak to nie przeszkodziło Kazimierzowi. Kiedy nadarzyła się okazja, nie zawahał się zaatakować przywódcy. Zabił go w rzece. Po skończonych historiach Kordian udaje się do ogrodu na rozmowę z Laurą. Laura traktuje go jak swojego syna, jednak Konrad nie chce matczynej miłości. Jest w niej zakoc

Plan wydarzeń

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Plan wydarzeń, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

„Kordian” Juliusza Słowackiego – plan wydarzeńPrzygotowanie1. Stworzenie przez Złe Moce przywódców powstania listopadowego.Prolog1. Wypowiedź Pierwszej Osoby o poezji mesjanistycznej.
2. Krytyka koncepcji Mickiewicza przed Drugą Osobę.
3. Koncepcja poezji przywołującej przeszłość.Akt I1. Rozmyślania Kordiana o śmierci przyjaciela.
2. Opowiedzenie trzech przypowieści przez Grzegorza.
3. Rozmowa Kordiana z Laurą.
4. Obojętność dziewczyny na miłość Kordiana.
5. Nieudana próba samobójcza głównego bohatera.Akt II1. Rozmowa Kordiana z Dozorcą o wszechwładzy pieniądza.
2. Czytanie przez bohatera „Króla Leara” autorstwa Szekspira.
3. Rozmyślania głównego bohatera o idealnym świecie poezji.
4. Rozmowa z Wiolettą i kolejne miłosne rozczarowanie.
5. Audiencja w Watykanie.
6. Odrzucenie przez papieża prośby o błogosławieństwo dla Polski.
7. Improwizacja Kordiana na szczycie Mont Blanc.
8. Wewnętrzna przemian

Problematyka

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Problematyka, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

„Kordian” autorstwa Juliusza Słowackiego jest dramatem romantycznym. Wskazują na to m.in.: nieprzestrzeganie zasady jedności miejsca, czasu i akcji, otwarta i niesceniczna kompozycja, synkretyzm, przenikanie się świata rzeczywistego z fantastycznym oraz niejednorodność stylistyczna (tragizm i komizm, patos i ironia). Utwór rozgrywa się w czasach od 31 grudnia 1799 r. do roku 1830. Akcja „Kordiana” toczy się w przestrzeni fantastycznej (grocie Twardowskiego) oraz przestrzeni realnej (m.in. w Warszawie, Londynie, Watykanie, w dworku szlacheckim na prowincji i na szczycie Mont Blanc).
Lektura opowiada o historii dojrzewania głównego bohatera, którego imię pochodzi od łacińskiego „cordis”, co znaczy serce. Chłopak patrzy na świat oczami romantyka, ulega przemianom wewnętrznym, a w jego postępowaniu ważną rolę odgrywają uczucia. Dostrzega miałkość w działaniach otaczających go ludzi. Na początku książki jest 15-letnim chłopcem cierpiącym na melancholię oraz kierującym się niezwykłą wrażliwością poetycką. Tytułowy bohater ze względu na swoją wewnętrzną słabość nie jest w stanie dokonać zamachu na cara Mikołaja I. Jest nieszczęśliwie zakochany i dopuszcza się targnięcia na własne życie. Mimo załamania, nie ponosi klęski. Czuje, że publiczna egzekucja zapewni mu chwałę i wielkość oraz wskaże rodakom drogę do właściwego postępowania.
Oprócz tego autor porusza kwestie związane z historią Polski. Juliusz Słowacki dokonał w utworze próby oceny powstania listopadowego. O jego upadek Słowacki oskarża przywódców. Szczególnie atakuje konserwatywnych prze

Rodzaj i gatunek

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Rodzaj i gatunek, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Charakterystyka dramatu romantycznego

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Charakterystyka dramatu romantycznego, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Motywy

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Motywy, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!
Baner-og-lny-724x146-min

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia: