Franklin Delano Roosevelt

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Franklin Delano Roosevelt, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Franklin Delano Roosevelt był amerykańskim politykiem. Najbardziej znany jest z pełnienia funkcji 32. prezydenta Stanów Zjednoczonych od roku 1933 do swojej śmierci dwanaście lat później. Będąc członkiem Partii Demokratycznej wygrał rekordową liczbę czterech wyborów prezydenckich. Tym samym stał się on centralną postacią wydarzeń na świecie w pierwszej połowie XX wieku. Roosevelt kierował rządem USA przez większość okresu Wielkiego Kryzysu. Odpowiadając na najgorszy kryzys gospodarczy z jakim zetknęły się dotychczas Stany Zjednoczone wdrożył swój program New Deal. Będąc przewodniczącym swojej partii zbudował on tak zwaną koalicję Nowego Ładu. Mówi się, iż jego partia zdefiniowała ówczesny nowoczesny liberalizm w Stanach Zjednoczonych. Jego trzecia i czwarta kadencja prezydencka przypadły na okres II wojny światowej, która zakończyła się niedługo po jego śmierci.
Roosevelt przyszedł na świat w Hyde Park, w stanie Nowy Jork. Jego rodzina znana była przede wszystkim dzięki Theodore’owi Rooseveltovi, który był 26. prezydentem Stanów Zjednoczonych. Franklin uczęszczał do Groton School oraz Harvard College. Uczył się również w Columbia Law School. Opuścił jednak tę szkołę po zdaniu egzaminu adwokackiego, by praktykować prawo w Nowym Jorku. W 1905 roku poślubił swoją kuzynkę z piątej linii Eleanor Roosevelt. Mieli oni razem sześcioro dzieci. Jednak jedno z nich nie dożyło dorosłości. Pięć lat po zawarciu związku małżeńskiego Roosevelt został wybrany do Senatu stanu Nowy Jork. Następnie zaś wybrano go do pełnienia funkcji asystenta sekretarza marynarki wojennej za czasów prezydenta Woodrowa Wilsona. Pełnił tę funkcję w trakcie I wojny światowej. W 1921 roku Roosevelt zachorował na chorobę paralityczną. W jej wyniku nogi polityka zostały trwale sparaliżowane. Starając się wrócić do zdrowia, Roosevelt założył centrum rehabilitacji w Warm Springs w stanie Georgia. Mimo iż nie mógł chodzić samodzielnie to wrócił na urzędy publiczne. Wygrał wówczas w 1928 roku wybory na gubernatora Nowego Jorku. Był on tym gubernatorem w latach 1929-1933. Na tym stanowisku głównie promował programy mające na celu walkę z kryzysem ekonomicznym nękającym Stany Zjednoczone. Roosevelt brał udział w wyborach prezydenckich w roku 1932, które wygrał. Objął on urząd w samym środku Wielkiego Kryzysu. Już na początku swojej kadencji wprowadził niespotykane dotąd przepisy federalne i wydał mnóstwo rozporządzeń wykonawczych ustanawiając Nowy Ład. Miał być to program, który pomoże wyjść Stanom Zjednoczonym z kryzysu w jakim się znalazł, dążąc do ożywienia gospodarki. Wprowadził on również poważne reformy regulacyjne dotyczące finansów, komunikacji i pracy. Był on prezydentem otwartym na obywateli swojego kraju. Bardzo chętnie przemawiał do ludzi z anteny radiowej. Był on również pierwszym prezydentem, który wystąpił w telewizji. Dzięki ustawom i zmianom przez niego wprowadzonym w latach 1933-1936 gospodarka szybko wyszła z dołka w jakim się znalazła. Dzięki temu został on wybrany w 1936 roku na drugą kadencję prezydencką. Wtedy to dążył on do reformy sądownictwa. Chciał on zwiększyć liczebność sądu najwyższego. Jednak partia koalicyjna nie zgodziła się na przyjęcie tej ustawy. Zablokowała ona również program i ustawy wprowadzonego przez Roosevelta Nowego Ładu. Przez te decyzje Stany Zjednoczone w latach 1937-1938 ponownie pogrążyły się w recesji. Jednak obywatele, widząc, że Roosevelt robi dużo dobrego dla kraju w 1940 roku wybrali go po raz trzeci na prezydenta. Dzięki temu Roosevelt jest jedynym prezydentem Stanów Zjednoczonych, który sprawował ten urząd przez więcej niż dwie kadencje.
W 1938 roku niedługo przed wybuchem II wojny światowej Stany Zjednoczone obrały taktykę neutralności konfliktowej. Udzieliły jednak swojego wsparcia Wielkiej Brytanii, Chinom, a także w późniejszym okresie Związkowi Radzieckiemu. W 1941 roku uzyskał jasną deklarację kongresu Stanów Zjednoczonych dotyczących wojny z Japonią. Jednak na pierwszym miejscu było pokonanie wojsk niemieckich. Roosevelt zainicjował również w owym czasie prace nad pierwszą na świecie bombą atomową. Współpracował on wówczas z innymi przywódcami alianckimi nad stworzeniem podstaw tej broni dla Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych powojennych instytucji. Niedługo później, bo w 1944 roku Roosevelt wygrał reelekcję. Po raz czwarty został prezydentem Stanów Zjednoczonych. Jednak wojna mocno osłabiła jego zdrowie w wyniku czego zmarł w kwietniu 1945 roku, niecałe trzy miesiące po rozpoczęciu czwartej kadencji prezydenckiej.
Roosevelt zaraz obok Jerzego Waszyngtona i Abrahama Lincolna jest bardzo często zaliczany przez uczonych do największych prezydentów Stanów Zjednoczonych. Poddawany był on jednak również licznej krytyce, zwłaszcza za konsolidację władzy i łamanie tradycji poprzez ubieganie się o trzecią kadencję prezydencką, ograniczanie imigracji żydowskiej w czasie Holokaustu, więzienie osób pochodzenia japońskiego i sprzeciw wobec ustawodawstwa mającego na celu zapobieganie linczowi czarnych.
Franklin Delano Roosevelt przyszedł na świat 30 stycznia 1882 roku w Hyde Parku w stanie Nowy Jork. Był on synem Jamesa Roosevelta I i jego drugiej żony Sary Ann Delano. Chłopiec dorastał w zamożnej rodzinie. Franklin od najmłodszych lat uczył się jeździć konno, strzelać, wiosłować, grać w polo i tenisa ziemnego. Będąc nastolatkiem nauczył się również grać w golfa i z czasem został wytrawnym długodystansowcem. Franklin często wyjeżdżał z rodzicami do Europy. Pozwoliło mu to na nauczenie się wówczas języka niemieckiego oraz francuskiego. Mając 9 lat uczęszczał do szkoły publicznej w Niemczech, pomijając ten epizod do ukończenia 14 lat był nauczany w domu przez prywatnych korepetytorów. Następnie, począwszy od trzeciej klasy, uczył się w szkole z internatem Groton School w Massachusetts. Po jej ukończeniu Roosevelt uczył się w Harvard College. Uczył się raczej przeciętnie. Był tam jednak również redaktorem naczelnym gazety The Harvard Crimson. W 1903 roku ukończył Harward uzyskując tytuł licencjata z historii. Rok później rozpoczął trzyletnią naukę w Columbia Law School, jednak po zdaniu egzaminu adwokackiego w 1907 roku zrezygnował z niej. 1908 roku rozpoczął zaś pracę w kancelarii Carter Ledyard & Milburn. Zajmował się tam prawem morskim.
17 marca 1905 roku Roosevelt ożenił się z Eleanor Roosevelt. Mieli oni sześcioro dzieci: Annę, Jamesa, Elliotta, Franklina (który zmarł będąc niemowlęciem), Franklina (kolejnego syna również tak nazwali) oraz Johna. Roosevelt miał kilka pozamałżeńskich romansów. Rozważał nawet rozwód, do którego nie doszło. Jego żona wiedziała o zdradach. Nigdy mu ich nie wybaczyła, ale została z nim, chociaż ich małżeństwo później przypominało raczej związek partnerski niż faktyczne małżeństwo.
Prawo jednak nie przypadło do gustu Franklinowi, który postanowił zająć się polityką. Wstąpił on do Partii Demokratycznej. Pracował on również w Departamencie Marynarki Wojennej. Po wyborach z 1921 roku Roosevelt wrócił do Nowego Jorku. Praktykował tam prawo oraz pełnił funkcję wiceprezesa spółki Fidelity and Deposit Company. Starał się również budować poparcie dla powrotu politycznego w wyborach w 1922 roku, ale jego karierę przerwała nagła choroba. W sierpniu 1921 roku podczas pobytu na wakacjach Franklina zmogła choroba. Jej głównym i najcięższym skutkiem był paraliż od pasa w dół. Lekarze wówczas stwierdzili, iż Roosevelt może cierpieć na polio, jednak współcześni lekarze uważają, iż mogła to być błędna diagnoza. Wielu ludzi z powodu

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!