Podział Polski Na Dzielnice

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Podział Polski Na Dzielnice, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Podział Polski na dzielnice
Podział Polski na dzielnice miał miejsce w latach 1138 – 1320. Był on spowodowany przez Bolesława Krzywoustego, który urodził się 20 sierpnia 1086 roku a zmarł 28 października 1138 roku. Jako polski książę dzielnicowy (książę małopolski, śląski i sandomierski) panował w latach 1102 – 1107, natomiast jako książę Polski okres swojego panowania posiadał w latach 1107 – 1138. Ojcem Bolesława Krzywoustego był Władysław I Herman, natomiast matką Judyta Czeska. Bolesław Krzywousty miał w swoim życiu dwie żony. Pierwszą z nich była córka wielkiego księcia kijowskiego – Zbysława Światopełkówna, natomiast drugą hrabianką niemiecka – Salomea z Bergu.
Testament Bolesława Krzywoustego, który został spisany zawierał zasadę pryncypatu-senioratu. Zasada wskazywała to, że następnym władcą był najstarszy przedstawiciel, który pochodził z dynastii piastowskiej. Do rozbicia przyczyniło się także osłabienie państwa Polskiego.
Państwo polskie zostało rozdzielone na osobne dzielnice, jego synowie otrzymali:
1) Władysław II Wygnaniec – Otrzymał Śląsk wraz ze stolicą we Wrocławiu
2) Bolesław Kędzierzawy – Otrzymał Mazowsze wraz ze stolicą w Płocku
3) Mieszko Stary – Otrzymał zachodnią część Wielkopolski wraz ze stolicą w Poznaniu
4) Henryk Sandomierski – Otrzymał Ziemię Sandomierską wraz ze stolicą w Sandomierzu
5) Kazimierz II Sprawiedliwy – Był najmłodszy spośród braci i nie otrzymał żadnej dzielnicy, gdyż podczas spisywania testamentu jeszcze się nie urodził.
W testamencie zawarta została także informacja o tym, że właściciele ziem, nie mogą ze sobą walczyć. Tym dopiskiem chciał zapobiec walką o tron i żeby objęcie tronu nie musiało trwać dużo czasu, tylko może odbywać się sprawnie. Najstarszy syn miał otrzymać więcej dzielnic, ponieważ otrzymał tak zwane dzielnice senioralne (Ziemię Krakowską, a także łężycko – sieradzka). Oprócz otrzymania dodatkowych ziem, władca pełnił funkcję reprezentacyjną. Miał bardzo dużą władzę, ponieważ mógł między innymi być osobą decyzyjną w sprawie wojen, a także w sprawie pokoju w Polsce. Wdowa otrzymała ziemię łęczycko – sieradzką
Mimo że w testamencie było napisane, że właściciele ziem nie mogą ze sobą walczyć to pomimo nie uzyskania przyzwolenia braci, rządzący wtedy Władysław II Wygnaniec po śmierci Salomei zajął ziemię, która należała do niego. Nastąpiło wtedy duże starcie między braćmi, którego skutki były szczególnie widoczne dla Władysława II Wygnańca. Musiał on wyjechać z kraju. Udał s

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!