Rudolf Weigl

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Rudolf Weigl, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Rudolf Stefan Jan Weigl był polskim biologiem, lekarzem oraz wynalazcą. Największą sławę przyniosło mu wytworzenie pierwszej skutecznej szczepionki przeciwko tyfusowi. Z czasem Rudolf założył Instytut Weigla we Lwowie. Prowadził on w nim badania nad innymi szczepionkami. Weigl w czasie Holokaustu pracował, aby uratować życie wielu żydowskich mężczyzn i kobiet. Odgrywał on aktywną rolę w ratunku tych ściganych przez Niemców ludzi. Szczególnie było to w czasie, w którym opracował szczepionkę na tyfus. Udzielał ona także schronienia Żydom chroniąc ich tym samym przed egzekucją przez nazistów.
Weigl przyszedł na świat 2 września 1883 roku w Prerau na Morawach. Wówczas obszar ten należał do Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Weigl urodził się i wychował w rodzinie austriacko-niemieckiej. Gdy Rudolf był dzieckiem jego ojciec zginął w wypadku rowerowym. Jego matka, Elisabeth Kroesel, wyszła wówczas ponownie za mąż. Ojczymem Weigla został wówczas polski nauczyciel gimnazjalny, Józef Trojnar. Po ślubie Elisabeth z dziećmi przeprowadziła się do Jasła, gdzie Rudolf się wychował. Mimo iż chłopiec był rodowitym Niemcem, w momencie, kiedy rodzina przeniosła się do Polski, przyjął język i kulturę polską za własną. W 1907 roku, mając 24 lata, Weigl ukończył studia biologiczne na Uniwersytecie Lwowskim. Był tam jednym z lepszych studentem wybitnych profesorów takich jak: Benedykt Dybowski oraz Józef Nusbaum-Hilarowicz. Po zakończeniu studiów Weigl został asystentem Nusbauma. Następnie, pięć lat po ukończeniu studiów, uzyskał habilitację. Od tego momentu posiadł prawo wykonywania zawodu. Następnie zaś Weigl doktoryzował się w zakresie zoologii, anatomii porównawczej oraz histologii.
Rok po zrobieniu przez niego habilitacji wybuchła I wojna światowa. Wówczas w 1914 roku Weigl został wcielony do służby medycznej armii austro-węgierskiej. Rozpoczął on wówczas badania nad tyfusem oraz jego przyczynami. Widząc, jak ogromne żniwo zbiera ta choroba na froncie wojennym chciał ochronić przed nią jak największą liczbę ludzi, o ile byłoby to możliwe. Weigl pracował wtedy w szpitalu wojskowym w Przemyślu. Tam też w latach 1918-1920 kierował Laboratorium Badań nad Tyfusem Plamistym. Prowadząc liczne badania i eksperymenty nad tą chorobą odkrył ona i opracował szczepionkę na nią. Po wkroczeniu armii Związku Radzieckiego do Polski w 1939 roku Weigl wyjechał do Lwowa. Tam w lwowskim instytucie kontynuował swoje badania i pracę. Tam też udało mu się zwiększyć produkcję szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu. Przez kolejne cztery lata we Lwowie Weigl koncentrował swoje badania nad tą szczepionką. Prowadził on wówczas i kierował Instytutem Badań nad Tyfu

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!