Józef Wybicki

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Józef Wybicki, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Józef Wybicki – ur. 29 września 1747 roku w Będominie, zm.10 marca 1822 roku w Manieczkach. Na drugie imię miał Rufin. Był synem Piotra Wybickiego i Konstancji. Jego rodzina była zamożna, miał siedem sióstr i jednego brata, który był księdzem. W wieku 12 lat stracił ojca, więc Józefa wychowywał stryj. Został umieszczony w kolegium jezuickim, gdzie buntował się przeciw metodom wychowawczym, naukę tam uważał za głupią, więc stryj zabrał go i umieścił w kancelarii sądu grodzkiego w Skarszewach. Po usamodzielnieniu się Wybicki zakochał się w Kunegundzie Drwęckiej, z którą nie miał kontaktu osobistego, lecz korespondowali ze sobą. Gdy musiał jechać do Berlina, w roku 1772 spotkał się z ukochaną. Całej tej miłości sprzeciwiała się matka Wybickiego, ponieważ Kunegunda nie była zamożną panną oraz ich różnica wieku wynosiła ok. 17-18 lat. Lecz ich miłość była tak silna, że bez wiedzy matki Józefa i tak doszło do ślubu w 1773 roku w Kościele św. Wojciecha w Margoninie. 3 lata później Kunegunda zmarła w wieku ok. 45 lat, a niedługo po niej matka Wybickiego. Józef Wybicki był krytykowany przez naukę kościoła, ponieważ pragnął znacznie większej ilości rozwodów.
Śmierć żony nie przeszkadzała mu w dalszym życiu, ponieważ w 1780 roku pobrał się po raz drugi, szybko po ślubie sprzedał swój majątek, a za niego kupił dwie wsie. Z nową żoną zamieszkał w Manieczkach, trzymał się z dala od spraw politycznych (lecz w dalszym życiu się w nich udzielał), był także pisarzem – pisał głównie dramaty, ale także opery: „Polka, czyli oblężenie Trembowli”, „Kmiotek” (1778), „Samnitka” (1787) i „Pasterka zbłąkana, czyli obraz wojny holenderskiej”, tragedie: „Zygmunt August”, „Gustaw Waza” oraz komedie: „Kulig”, „Jarmark” i „Mędrzec”. Nagrody otrzymał za utwory „Polka” i „Kulig”.
Innymi jego dziełami były pamiętniki, pisał także różne pisma polityczne, społeczne, życiowe i wiele innych. Największą pracą polityczną Wybickiego było „Wprowadzenie pieniądza” oraz „Spławność rzek”.
Innymi przykładami są:
– „O poddanych polskich”,
– „Uwaga na koszta pogrzebowe w Wiedniu”,
– „Myśli polityczne dla Polski”,
– „Uwagi obywatelskie nad żebrakami”,
– „Podróżny w Pawłowie”,
– „List pewnego Polaka”,
– „Myśli polityczne o wolności cywilnej”, które napisał w 1775-1776
oraz inne dzieła.
Z wykształcenia był prawnikiem, w wieku 20 lat prowadził zabiegi polityczne – jako poseł.
Pozytywnie próbował zastosować „liberum veto” podczas

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!