Don Kichot - Don Kichot – Miguel De Cervantes Saavedra – Streszczenie szczegółowe

Prolog
Autor pisze, że jest ojczymem Don Kichota. Wyznaje, że nie miał pomysłu, co umieścić w przedmowie utworu. Jego przyjaciel uznał, że dzieło potępia księgi rycerskie i powinno mieć niezwykłe wnętrze. Dzięki jego radom Cervantes napisał prolog, pokonując wcześniejszą niemoc tworzenia. Autor umniejsza swoje zasługi w pisaniu. Nie daje żadnego znanego motta, uważa, że utwór jest prosty. Dedykuje go księciu Bejaru, którego wzywa do wstawienia się za książką w wypadku jej złego przyjęcia.
Rozdział 1
W niedużym miasteczku mieszka biedny hidalgo wraz z gosposią, siostrzenicą i pachołkiem. Posiada on jedynie chudą szkapę, charta, starożytną tarczę i kopię u siodła. Ma on około pięćdziesiąt lat. Jest dość silny, lecz wychudzony. Inni nazywali go Kesada lub Kichada. Mężczyzna nie miał zazwyczaj czym się zająć, więc swój czas poświęcał na czytaniu ksiąg rycerskich. Tak go one pochłonęły, że sprzedał nawet kawałek ziemi, aby zdobyć fundusze na zakup innych egzemplarzy. Cały czas poświęcał lekturze i rozmyślaniu o niezwykłych przygodach bohaterów. Wierzył, że opisywane historie są prawdą. Podjął decyzję o zostaniu błędnym rycerzem. Marzyła mu się sława i chwała po zwyciężaniu niebezpieczeństw. Wyczyścił swoją pamiątkową zbroję, po pradziadkach, a do hełmu przyczepił tekturową przyłbicę. Swojemu rumakowi nadał imię Rosynanta, a swoją osobę przyozdobił nazwą Don Kichota z Manchy. Aby upodobnić się w pełni do niezwykłym rycerzy potrzebował damy serca. Wybrał na jej miejsce wieśniaczkę, którą nazwał Dulcyneą z Toboso.
Rozdział 2
Mężczyzna wyrusza w pierwszą podróż. Zatrzymuje się na noc w karczmie, którą uważa za zamek z czterema wieżami. Marzy mu się, aby zanim zejdzie z konia ktoś zadął w róg i zapowiedział przybycie wielkiego gościa. Jego marzenia się spełniają, gdyż pastuch zaganiający świnie korzystał z takiego rogu. W pomieszczeniu poznaje dwie prostytutki, które są dla niego niczym damy. One śmieją się z niego i pomagają mu w zdejmowaniu uzbrojenia. Nie mogły jednak zdjąć hełmu, więc Don Kichot musiał siedzieć w nim resztę wieczoru.
Rozdział 3
Don Kichot chce, aby właściciel karczmy pasował go na rycerza. W stajni pada przed nim na kolana i gorąco prosi o spełnienie prośby. Mężczyzna zgadza się i ogłasza, że jutro z rana odbędzie się wielka uroczystość pasowania go na rycerza. Karczmarz mówi przyszłemu rycerzowi, że powinien mieć giermka, który będzie go wspierał w podróży i trzymał niezbędne przedmioty i pieniądze. Don Kichot zostaje na warcie, a oberżysta rozpowiada innym o szaleństwie przybysza. W nocy mulnik przyszedł napoić muły i niechcący poruszył zbroję rycerza. Ten powalił go na ziemię uderzeniem kopi. Później przyszedł drugi mulnik i spotkało go to samo, co poprzednika. Ludzie z karczmy byli oburzeni zachowaniem Don Kichota. Oberżysta szybko pasował go na rycerza a kobiety przepasały go mieczem i dały ostrogi. Po pasowaniu mężczyzna wyjechał.
Rozdział 4
Rano mężczyzna pojechał do domu po resztę niezbędnych rzeczy. Wymyślił, że jego giermkiem będzie sąsiedni wieśniak. W drodze usłyszał jęki dobiegające z lasu. Zobaczył tam kobyłę przywiązaną do drzewa a obok silnego chłopa bijącego piętnastoletniego chłopaka. Wyzwał mężczyznę na pojedynek, który przestraszony wyjaśniał, że bije pachołka za złe wykonanie obowiązków. Rycerz nakazał go uwolnić i wypłacić mu należną pensję. Odparł, że nie ma pieniędzy i pójdzie po nie z chłopakiem do domu. Młodzieniec sprzeciwił się, mówić, że nie jest on rycerzem i nie dotrzyma danego słowa. Don Kichot obiecał zemstę na nim w wypadku niespełnienia rozkazu i odjechał. Gdy zniknął z pola widzenia, wieśniak ponownie przytwierdził chłopaka do dębu i zaczął go okładać. Pachołek obiecał, że o swojej krzywdzie opowie rycerzowi. Tymczasem Don Kichot był bardzo dumny ze swojej interwencji. Dostrzegł gromadą kupców, zatrzymał się między nimi i powiedział, że nikt nie przejdzie dalej, jeśli nie wyzna, że Dulcynea z Toboso jest najpiękniejszą z kobiet. Handlarze go wyśmiali co sprawiło, że rycerz ruszył do ataku. Rosynant się potyka a jego pan upada niezdolny do wstania. Jeden z obecnych łamie mu kopię, a za swoje nieszczęście mężczyzna obwinia rumaka.
Rozdział 5
Don Kichot z niemocy zaczął recytować fragmenty przygód Baldwina i markiza Mantui. Swoje cierpienie pokazywał tarzając się po ziemi. Przechodzący obok wieśniak pomógł mężczyźnie wstać i posadził go na swojego osła. Zebrał zniszczone części uzbrojenia i ruszył na wieś. Chłop odprowadził rycerza pod jego dom, gdzie spotkali proboszcza i balwierza. Wszyscy wypytywali, co się stało, na co odpowiadał, że walczył z dziesięcioma olbrzymami.
Rozdział 6
Następnego dnia do domu przychodzi ksiądz i cyrulik. Przeglądają zestawy książek rycerskich Don Kichota. Siostrzenica mężczyzny sugeruje, że należy je spalić, ponieważ dzięki nim wuj oszalał. Mężczyźni przeglądają zbiory, wspólnie dyskutują i odpowiednie księgi wyrzucają na dwór na spalenie.
Rozdział 7
Don Kichot, kiedy już poczuł się lepiej, udał się do swojej biblioteki. Niestety nie znalazł do niej drzwi, ponieważ wcześniej proboszcz i cyrulik je zamurowali. Zdziwiony rycerz zapytał o to gospodynię. Usłyszał, że czarnoksiężnik doprowadził do jej zniknięcia. Przez kolejne dni mężczyzna rozmawiał z sąsiadami, przekonywał, że zakon rycerstwa błędnego jest potrzebny i próbował zjednać sobie Sancho Pansę. On uległ w końcu jego namowom, zakupił potrzebne rzeczy i wyruszył z Don Kichotem w świat.
Rozdział 8
Po drodze napotykają wiatraki, które rycerz uważa za podwładnych czarodzieja. W wyniku walki z nimi, zostaje potrącony skrzydłem, co przysporzyło mu wiele bólu i siniaków. Nie narzeka jednak na nie, ponieważ, uważa, że tak nie wypada rycerzowi. Innym razem spotykają dwóch mnichów i kobietę na wozie. Don Kichot uznaje, że niewiasta została przez nich porwana i rusza jej na ratunek. Mężczyźni uciekają, a rycerz prosi panią, aby opowiedziała Dulcynei o jego bohaterstwie.
Rozdział 9
Narrator usłyszał podobną historię Don Kichota w Toledo. W tamtym opowiadaniu, został on napadnięty przez sługę pewnej damy. Po wymianie ciosów, w obronie pobitego sługi stanęła kobieta. Don Kichot oznajmił, że nic mu nie zrobi, jeżeli pojedzie do Toboso do Dulcynei. Kobiety się zgodziły.
Rozdział 10
Sancho upomina się o obiecaną mu wyspę. Boi się konsekwencji za napad na mnichów. Don Kichot prosi o cierpliwość i oznajmia, że nie zostaną aresztowani, ponieważ działali w czyjeś obronie. Wspomina o eliksirze, który leczy rany, a wieśniak uważa to za dobrą drogę do bogactwa. Don Kichot przyrzeka zemstę na mnichach, widząc uszkodzony hełm. Noc spędzają na powietrzu koło drzewa.
Rozdział 11
Grupa pasterzy dotrzymuje towarzystwa wędrowcom. Sancho się upija, a pasterze opatrują im rany. Don Kichot wspomina stare czasy i wyraża zdanie, że zadaniem rycerza jest obrona kobiet, ich niewinności i czystości.
Rozdział 12
Peter opowiada o Chryzosomie – zmarłym z miłości do Marceli, urodziwej pasterki. Prosi rycerza o współuczestniczenie na jego pogrzebie.
Rozdział 13
Spotkany Vivaldi pyta rycerza, po co nosi zbroję, kiedy wokół cisza i spokój. Don Kichot przypomina o powinnościach rycerza. Uważa, że wypełnia wolę Boga. Bogato wysławia wdzięki i charakter Dulcynei. Ambrosio czyta mowę pogrzebową, a Vivaldi odczytuje wiersz zmarłego i prosi, aby nie palić jego utworów, tak jak sobie życzył tego zmarły.
Rozdział 14
Wiersz opowiadał o Marceli, a kończyła go chęć spotkania z greckimi bohaterami. Kobieta mówi, że nie dała mu nadziei na ślub. Inni chcą za nią biec, lecz Don Kichot ostrzega, że zabije tych, co będą się jej narzucać.
Rozdział 15
Poszukiwacze przygód zatrzymują się na posiłek. Rosynant chciał się zbliżyć do klaczy, przez co został pobity przez ich właścicieli. Don Kichot ich atakuje i przegrany jedzie na osiołku do chałupy, którą uważa za zamek.
Rozdział 16
Rannym zajmują się córka i żona właściciela gospody. Don Kichot uważa, że dziewczyna obdarzyła go uczuciem i wkradła się do jego pokoju nocą. Naprawdę była to pokojówka, która pomyliła pokoje. Położyła się obok mężczyzny, a ten zaczął ją podrywać. Przewoźnik broni dziewczyny a rycerz przenosi się do łóżka sąsiada. Przybywa właściciel, rozpoczyna się kłótnia. Don Kichota leżącego na podłodze, uznają za martwego.
Rozdział 17
Po przebudzeniu Don Kichot opowiada swoją wersję wydarzeń, gdzie odwiedziła go córka władcy zamku, ale wielkolud go mocno pobił. Następnie rycerz zaczyna przygotowywać miksturę, dzięki której ozdrowieje. Wypija ją, wymiotuje a po przebudzeniu stwierdza, że czuje się lepiej. Sancho Pansa również wypija lekarstwo, ale spowodowało u niego taki bóle, że przeczuwał swoje skonanie. Don Kichot tłumaczy, że to dlatego, że nie jest rycerzem. Następnie dziękuje gospodarzowi za gościnę, a ten prosi o zapłatę za nocleg. Mężczyzna uważa, że otrzymał ją za darmo z racji bycia rycerzem i wychodzi. Sancho także nie daje pieniędzy. Zostaje pobity przez innych gości, a Don Kichot, wykrzykuje obelgi do złoczyńców. Giermek wydostaje się z opresji, zadowolony z bezpłatnego pobytu. Jednak właściciel w ramach rekompensaty wziął sobie zawartość siodła.
Rozdział 18
Don Kichot sądzi, że kłęby kurzu to dwie spierające się ze sobą armie. Sancho mówi, że to stada owiec, ale rycerz nadal twierdzi, że widzi tam rycerzy. Walczy razem z nimi i zabija 7 owiec, za co zostaje obrzucony kamieniami przez pasterzy. Mężczyzna wypija miksturę, wymiotuje na giermka, który dostrzega brak swoich rzeczy. Postanawia wracać do domu, ale zatrzymuje go Don Kichot i ruszają na noc do chałupy.
Rozdział 19
Sancho zwraca uwagę, że rycerz planował wieść skromne życie i zakupić hełm. Spędzają noc z kapłanami wiozącymi ciało zmarłej osoby. Don Kichot zrzuca mnicha z konia a giermek okrada siodło osła. Alfons prosi go o pomoc, a Don Kichot błaga go o wybaczenie. Giermek mówi mi, że poznał właśnie Rycerza Posępnego Oblicza. Wyjaśnia, że w blasku pochodni rycerz ma ponurą twarz, która zainspirowała go do nadania mu takiego pseudonimu.
窗体顶端
Rozdział 20
Bohaterowie słyszą dziwne dudnienie. Don Kichot spieszy jak najszybciej do ataku, ale powstrzymuje go Sancho, związując nogi rumaka. Rycerz zgadza się poczekać z wyprawą do czasu wyzdrowienia Rosynanta. Giermek opowiada historię nieznanej mu pasterki zakochanej w chłopaku. Z samego rana mężczyźni wyruszają i dowiadują się, że dudnienie pochodziło od trzepaczki do ubrań. Don Kichot jest oburzony a Sancho rozśmieszony. Uspokaja się dopiero, kiedy rycerz obiecuje mu zapis całego jego majątku w testamencie.
Rozdział 21
Mężczyźni zauważają kogoś na koniu, a właściwie to Don Kichot widzi konia, a Giermek osła. Nieznajomy ma na głowie miskę, którą Don Kichot uważa za hełm Mambrina. Pragnie zdobyć nakrycie głowy, wygrywając pojedynek z nim. Zaczyna padać deszcz i jeździec przykrywa hełm miedzianą miską. Don Kichot przystępuje do ataku, a przestraszony balwierz ucieka, zostawiając misę za sobą. Rycerz jest zadowolony i tłumaczy, że hełm przetopiono na misę, ale on przywróci jej pierwotny stan. Sancho marudzi, ale uspokaja się pod obietnicą pieniędzy.
Rozdział 22
Mężczyźni spotykają strażników, którzy prowadzą grupę więźniów. Rycerz pragnie usłyszeć dzieje każdego z nich. Przestępcy przedstawiają się i wyrażają przekonanie, że zostali niesłusznie skazani. Don Kichot atakuje straż, a więźniowie wykorzystują sytuację i uciekają. Mężczyzna prosi ich, aby o wszystkim opowiedzieli Dulcynei, lecz oni obawiają się kolejnego schwytania. Przestępcy napadają na Don Kichota i go okradają. Sancho namawia przyjaciela do szybkiej ucieczki.
Rozdział 23
Bohaterowie znajdują się teraz w lesie Sierra Morena. Sancho zostaje okradziony z osła, ale szczęśliwie trafiają na wór z pieniędzmi, ubraniem i notesem. Sancho otrzymuje pieniądze. Mężczyźni postanawiają znaleźć właściciela znalezionych rzeczy. Jak się okazuje, jest to bogacz, który okradł pasterza. Później zaopiekowali się nim, ponieważ znajdował się w tragicznych stanie. Następnie przybywa Obdarty Rycerz.
Rozdział 24
Nowo przybyły opowiada o sobie, ale zaznacza, że nie można przerwać jego wypowiedzi. Nazywa się Cardenio, pochodzi z Andaluzji, jest człowiekiem zasobnym i zakochanym w Lucindzie. Niestety musiał opuścić kochankę, ponieważ został wezwany do eskortowania syna Ferdynanda. Razem z Ferdynandem zostali przyjaciółmi, ale jak się okazało ten zakochał się w Lucindzie. Don Kichot mu przerywa i zaczyna mówić o księgach rycerskich. Rozwścieczony Cardenio bije każdego i ucieka.
Rozdział 25
Don Kichot planuje zostać w górach i odzyskać tam swój honor. Mówi, że wszystkie uczynki błędnego rycerza są głupie. Następnie pisze list miłosny do Dulcynei i każe go zawieść giermkowi. Sancho zna tą wieśniaczkę i jest bardzo zdziwiony, ale rycerz go zapewnia, że wcześniej była księżniczką. Chłop odjeżdża na rumaku.
Rozdział 26
Don Kichot chce być taki sam jak rycerz Amadias. Tymczasem Sancho spotka golibrodę i Kapłana. Wypytują o Don Kichota i postanawiają sprowadzić go do domu, przebierając się za postać cierpiącej damy.
Rozdział 27
Mężczyźni jadą do Don Kichota prosić, aby wrócił. Sancho wyjawia im liczne przygody, które im się przydarzyły i informuje, że powie przyjacielowi, że Dulcynea oczekuje jego powrotu. Sancho idzie na rozmowę do Don Kichota, a przebrani mężczyźni poznają Cardenia, który kończy swoją opowieść, mówiąc, że Lucinda wzięła ślub z Ferdynandem.
Rozdział 28
Ci trzej spotykają damę Dorotheę, która przebrana jest za mężczyznę. Mówi im o swojej historii z niechcianym kochankiem i ucieczce przed nim. Jej kochanek jednak ożenił się z inną. Wychodzi na jaw, że mowa o Ferdynandzie i Lucindzie.
Rozdział 29
W pożegnalnym liście Lucinda wyznała miłość Cardenio, który postanawia zemścić się z Dorothą na byłym przyjacielu. Kobieta zgadza się być nieszczęśliwą damą, aby nakłonić Don Kichota do powrotu, ponieważ próby Sancha okazały się bezskuteczne. Kapłan i golibroda przedstawiają rycerzowi niewiastę, którą nazywają księżniczką Micomiciony. Sami twierdzą, że podróżują po świecie i zostali zaatakowani przez zbiegłych więźniów. Don Kichot nie rozpoznaje ich i zgadza się pomóc kobiecie.
Rozdział 30
Dorothea wyjawia historię o olbrzymie, który zaatakował jej rodzinne strony. W zamian za zabicie go, ofiaruje Don Kichotowi swoją rękę, lecz on odmawia wierny Dulcynei. Sancho obraża wybrankę jego serca, lecz ucisza się po uderzeniach. Niespodziewanie pojawia się skradziony osioł i więzień.
Rozdział 31
Don Kichot pyta współtowarzysza o spotkanie z Dulcyneą. Ten kłamie, że kobieta nie miała czasu na przeczytanie listu. Po drodze spotykają chłopaka, którego niegdyś pobił wieśniak. Parobek mówi, co się wydarzyło po odjeździe rycerza i radzi mu, aby nie już więcej nie mieszał w ich sprawy.
Rozdział 32
Docierają do chaty, gdzie wcześniej spali podróżnicy. Towarzysze rozmawiają z właścicielem i jego bliskimi o obłędzie rycerza, do którego doprowadziły księgi. Chcą spalić te książki, lecz właściciel odmawia, ponieważ ktoś je tu zostawił. Kapłan zaczyna przeglądać zbiory i czytać.
Rozdział 33
Utwór przedstawia dzieje Anzelma i Lotaria. Ten pierwszy żeni się z Camillą i prosi przyjaciela, aby ją podrywał. Celem jest sprawdzenie jej wierności. Lotario zakochuje się w kobiece, ale ona prosi męża o rychły powrót i ochronę przed jego zalotami.
Rozdział 34
Anzelm nie wraca, a Camilla zakochuje się w jego przyjacielu. Gdy przyjeżdża, Lotario zaznacza, że nie uwiódł jego żony. Z polecenia przyjaciela pisze list miłosny do kobiety, jednak ona na niego nie reaguje, obawiając się ujawnienia prawdy o romansie. Lotario widzi innego mężczyznę przybyłego do Leonei – przyjaciółki damy. Bierze go za kochanka Camilli i wyjawia prawdę Anzelmowi. Odbywa się spotkanie zakochanych, gdzie kobieta porusza temat nowego kochanka Leonei. Lotario zaczyna rozumieć błąd i informuje o rozmowie z przyjacielem. Planują zataić romans. Kobieta na oczach męża odrzuca Lotaria, co było tylko podstępem w zakryciu prawdziwych uczuć. Romans trwa dalej.
Rozdział 35
Anzelm odkrywa jednak ich romans. Kochankowie uciekają przed nim. Tymczasem Don Kichotowi śni się pojedynek z olbrzymem. W czasie snu dziurawi bukłaki kolegów.
Rozdział 36
Pojawiają się Lucinda z Ferdynandem. Godzą się.
Rozdział 37
Don Kichot opowiada Dorothei o pokonaniu olbrzyma, jednak ona uważa, że to był sen i nadal musi jej pomóc. Do gospody przychodzi podróżnik z Zoraidą – kobietą, która pragnie być ochrzczona. Przybyli ubrani są jak Maurowie. Don Kichot rozmawia normalnie z przyjaciółmi, a oni myślą, że już wyzdrowiał z obłędu.
Rozdział 38
Zgromadzeni są zdziwieni inteligencją rycerza, który sugeruje wyższość rycerstwa nad uczonymi.
Rozdział 39
Podróżnik opowiada, że wyjechał, jak ojciec zapisał majątek trzem synom. Później pokonał swojego brata – Ferdynanda.
Rozdział 40
Mężczyznę pochwycili Algierczycy, a zakochana w nim Zoraida poprosiła go, aby ją porwał i wyjechał do Hiszpanii, aby wziąć z nią spokojnie ślub.
Rozdział 41
W czasie porwania obudził się jej ojciec. Wzięli go ze sobą i za chwilę zostawili. Następnie okradli ich piraci z Francji.
Rozdział 42
Przybywa Licenciate Juan Perez de Videma z córką Klarą. Jest to brat podróżnika. W nocy słychać śpiew jakiegoś chłopaka.
Rozdział 43
Nieznajomy śpiewak to sąsiad Klary, którego darzy wzajemnym uczuciem. Dorothea proponuje zorganizowanie im spotkania. Córka właściciela prosi Don Kichota, aby pomógł jej wyjść oknem. Kobieta z pokojówką przywiązują mu rękę do drzwi i naśmiewają się z niego, że całą noc spędził ze swoim rumakiem na dworze.
Rozdział 44
Czterej nowi goście są sługami ojca zakochanego w Klarze śpiewaka – Don Louisa. Rozkazują mu wracać, lecz on nie daje się przekonać. Chłopak oświadcza się Klarze, a sędzia i ojciec dziewczyny wyrażają aprobatę tego pomysłu. W chacie pojawia się mężczyzna, któremu Don Kichot zabrał miskę. Oskarża przyjaciół o kradzież. Sancho tłumaczy ich zachowanie.
Rozdział 45
Ludzie śmieją się, że rycerz uważał miskę za historyczny hełm. Dochodzi do bójki, ale udaje się opanować sytuację. Sędzia chce zabrać śpiewaka do Andaluzji. W sali jest również członek Świętego Bractwa, który chce aresztować Don Kichota za uwolnienie skazanych. Mężczyzna go wyśmiewa.
Rozdział 46
Kapłan wyjaśnia członkowi Świętego Bractwa, że Don Kichot nie jest przy zdrowych zmysłach i nie może zostać postawiony do odpowiedzialności za swoje czyny. Don Kichot szykuje się do wyprawy do królestwa Dorothei. Sancho wyjawia, że kobieta nie jest księżniczką, ale rycerz mu nie wierzy. Ksiądz i golibroda zamykają szaleńca w klatce i wywożą do domu.
Rozdział 47
Don Kichot uważa, że został zaczarowany. Jego zamknięciu sprzeciwia się jedynie Sancho. W drodze spotykają kanonika z Toledo, który mówi, że księgi rycerskie są zgubne i fikcyjne.
Rozdział 48
Sancho wyjawia Don Kichotowi, że ksiądz i golibroda go oszukali. Pyta, czy nie chce wyjść do toalety a on potwierdzająco odpowiada.
Rozdział 49
Podróżnicy zatrzymują się na jedzenie i otwierają klatkę. Kanonik jest zdania, że Don Kichot nie potrafi odróżnić prawdy od fikcji.
Rozdział 50
Błędny rycerz wspomina historię rycerza z Jeziora. Przypomina swoją zmianę na odważnego i wytrwałego człowieka. Pojawia się pasterz, który dyskutuje z gęsią.
Rozdział 51
Pasterz Eugenio gawędzi o tym, jak razem z przyjacielem Anzelmem zostali pasterzami z woli Leandry. Kobieta jednak uciekła z żołnierzem, który ją ograbił i uwięził w jaskini. Obecnie znajduje się w klasztorze.
Rozdział 52
Don Kichot walczy z Eugeniem, który go obraził. Później spostrzega grupę modlących się o deszcz. Niosą oni obraz Matki Bożej, który rycerz uważa za skradziony. Atakuje przechodniów i pobity upada na ziemię. Sancho uważa, że nie żyje, lecz ten budzi się i wyraża chęć powrotu do domu. Żona Pansy pyta, co jej przywiózł, a on opowiada o obiecanej wyspie. Rodzina Don Kichota martwi się o jego stan. Obawiają się kolejnej ucieczki.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.