Los utracony - Los utracony – Imre Kertesz – Problematyka

„Los utracony” to powieść, która ukazała się drukiem w 1975 roku i powstała w oparciu o osobiste doświadczenia jej autora, który był więźniem obozów hitlerowskich. Utwór został przetłumaczony na wiele języków, a I. Kertesz otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. Tytuł utworu nawiązuje do treści książki, a właściwe do jej zakończenia. Kiedy bohater wreszcie odzyskuje wolność i wraca do normalnego świata okazuje się, że nie potrafi się w nim odnaleźć. Nie był w stanie zrozumieć ludzi i oni nie byli w stanie zrozumieć jego. Radość z tego, że udało się przeżyć, zmienia się w poczucie niepewności, lęk, nieumiejętność dostosowania się do innych niż obozowe warunki. Okazuje się, że więzień jest w stanie funkcjonować tyko w tym środowisku, które kształtowało go przez ostatnie lata i wpływało na jego egzystencję. To, co widział w obozie, było dla niego normalne, było jego rzeczywistością. Normalne było dla niego codzienne obcowanie ze śmiercią, walka o każdy kawałek chleba, walka o przetrwanie kosztem wyrzeczenia się ludzkich odruchów.
Tuż po przybyciu do obozu miał okazję zaprzyjaźnić się z człowiekiem, który wdraża go w obowiązuje zasady, takie jak konieczność codziennego mycia na świeżym powietrzu bez względu na pogodę, konieczność zostawiania sobie jedzenia na rano czy też ustawianie się w środku szeregu, gdyż dzięki temu unikało się śmierci. Istotne było również to, aby w kolejce po zupę znaleźć się na końcu, gdyż miało się wówczas większe szanse na to, że dostanie się gęstszy roztwór. Jednym ze sposobów na to, by przetrwać, było wyłączenie się, ucieczka do świata marzeń, świata istniejącego poza obozem. Więzień musiał się także nauczyć żyć w taki sposób, aby zyskać dla siebie maksimum korzyści. Mógł to być nieco dłuższy sen, dodatkowa porcja jedzenia. Niektórzy wybierali ucieczkę ostateczną i starali się popełnić samobójstwo.
„Los utracony” to jednak nie tylko powieść o wojnie i obozach koncentracyjnych. Jest to również utwór o dorastaniu, o kształtowaniu się dziecięcej psychiki, o tym, jak szybko może się ona zmienić pod wpływem konkretnych wydarzeń. Młody chłopak, który trafia do obozu, to jeszcze dziecko, które do tej pory skupiało się na nauce, zabawie i spotkaniach z dziewczyną. Rok pobytu w obozie zmienił go w innego człowieka, zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Nie zwraca jednak uwagi na swoje cierpienie, nie krytykuje, nie ocenia. Rzeczywistość obozową przyjmuje jako coś zwyczajnego.
Wreszcie, jest to też powieść o losach Żydów, którzy w czasie II wojny światowej doświadczyli wyjątkowego okrucieństwa. Byli zmuszani do pracy ponad siły, do opuszczania swoich domów. Nie mogli pracować, nie mogli dokonywać zakupów. Zmuszano ich do noszenia na ubraniach naszytej żółtej gwiazdy. Lata zagłady były latami ogromnej tragedii żydowskich rodzin. Szczególnie bolesnym doświadczeniem był pobyt w obozie, panujący tam głód, strach, szerzące się choroby. Nikt nie czuł się bezpiecznie ani przez chwilę. Ludzie byli poniżani i zastraszani. Marzyli o tym, aby wydostać się za mury albo, żeby zginąć.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.