Nie-Boska komedia - Nie-Boska komedia – Zygmunt Krasiński – Charakterystyka bohaterów

Hrabia Henryk jako mąż – bohatera tego poznajemy w momencie ślubu z Marią. Ma on wtedy 21 lat. Mężczyzna jest wybitnie uzdolnionym poetą, jednak swój dar traktuje jak przekleństwo. Ze względu na to czuje się lepszy od innych i pogardza innymi – ,,gorszymi od niego’’. To zachowanie doprowadza go jednak do klęski, którą ponosi w życiu prywatnym. Związek z kobietą przeciętnej urody, ale za to obdarzającej go prawdziwym uczuciem, szybko go nudzi. Stara się znaleźć kochankę idealną, spełniającą jego wszystkie wymagania. Dostrzega kogoś takiego w Dziewicy – widmie stworzonym przez szatana. Jest ona dla niego uosobieniem poezji, czystym pięknem. Po pewnym czasie dostrzega jednak jej prawdziwe, upiorne oblicze. Widzi tragedię jaka spotkała rodzinę głównie z jego powodu. Żona popadła w obłęd i trafiła do szpitala dla obłąkanych. Mąż wyrzeka się swojego daru – poezji. Okazuje się jednak, iż ona dalej będzie go prześladować, ponieważ Orcio (syn) również staje się poetą. Przez cały utwór bohater przeżywa wiele tragedii natury osobistej – obłąkanie i śmierć żony, a także kalectwo i zgon syna. Za sprawą śmierci Marii, następuje przełom w życiu bohatera, bardzo charakterystyczny dla epoki romantyzmu.
W trzeciej części książki Hrabia ma już 36 lat. Poznajemy go wtedy jako przywódcę arystokracji i działacza społecznego. Potrafi w chaosie poprawnie ocenić sytuację. Zdaje sobie sprawę, iż drastyczny krok, jakim byłaby na przykład rewolucja, nie zmieni na ziemi układów społecznych. Nie zastąpi dawnej arystokracji inną, lepszą. Zna wady swojej grupy społecznej, ale pomimo tego decyduje się na objęcie przywództwa. Kiedy dostrzegł zwycięstwo rewolucjonistów, popełnił samobójstwo. Bohater pomimo swojej romantyczności, nie jest do końca indywidualistą.

Orcio – jest synem Henryka i Marii. Podczas chrztu, w wyniku nalegań ze strony matki, zostaje naznaczony i staje się poetą. Obdarzony tą niesamowitą zdolnością chłopiec już od najmłodszych lat jest zupełnie inny niż dzieciaki w jego wieku. Ma moc tworzenia poezji, jednak to go prześladuje i staje się przekleństwem. Dar sprawia, iż często chodzi zamyślony. Widać wyraźnie dojrzałość w nim, co nie zdarza się w tym okresie. Odznacza się nadwrażliwością i słabym stanem psychicznym. Można powiedzieć, że stoi na pograniczu świata rzeczywistego i duchowego. Dla ojca jego obecność jest powodem do stałej poczucia winy i wyrzutów sumienia, gdyż to boleśnie przypomina mężczyźnie o zmarłej ukochanej Marii. Orcio cierpi z powodu poezji. Fizycznym dowodem na to jest postępująca ślepota, która doprowadza do całkowitej utraty wzroku. W epoce romantyzmu dzieci traktowane były jako istoty przeznaczone do kontaktu ze światem duchowym. Wierzono, iż potrafią one dostrzec coś, czego dorosłej osobie nie jest dane zobaczyć. Natomiast postać osoby niewidomej w literaturze odnoszona jest do nieprzeciętnej inteligencji i geniuszu. W utworze Krasiński pokazał dziecko jako symbol idealnego poety.

Maria – jest matką Orcia oraz żoną Henryka. Do życia powołały ją anioły. Poznajemy ją podczas ślubu z Hrabią. Jest to prosta kobieta. Bardzo kocha swojego małżonka i jest mu całkowicie oddana. Bardzo rozpacza po odejściu męża z dziewicą. Boli ją to tym bardziej, iż dostrzegła prawdziwe oblicze zjawy i wie, kim ona naprawdę jest. Ubolewa nad stratą niedawno poślubionego mężczyzny, dlatego też postanawia zrobić wszystko, aby ich wspólny synek był kochany przez ojca. Żeby mu tę miłość zapewnić, podczas chrztu błogosławi Orcia, aby w przyszłości stał się również poetą. Jej modlitwy zostają wysłuchane. Natchnienie poetyckie nie przynosi niczego dobrego i doprowadza ją do szaleństwa, a w konsekwencji śmierci.

Pankracy – jest przywódcą rewolucjonistów i rzeczywiście posiada cechy charakterystyczne dla tego stanowiska. Nie posiada on przeszłości, gdyż nie posiada przodków, a co za tym idzie – tradycji. Jest silny, uparty i konsekwentny w swych postanowieniach. To właśnie dzięki tym cechom osiągnął stanowisko przywódcy. Wierzył, że jest w stanie zbudować nowy porządek, dlatego przyczynił się do wybuchu rewolucji. Udało mu się całkowicie przejąć kontrolę nad buntującym się tłumem. Inni boją się go lub szanują. Ma świadomość swojej wielkości. Jest samotnikiem – na własną rękę podejmuje ryzyko i chce za nie odpowiadać. Jest głęboko przekonany, iż cel uświęca środki oraz należy dokonywać zbrodni w imię ,,idei wieku naszego’’. Po ostatecznym zwycięstwie jego niezłomna do tej pory wiara załamuje się. Kiedy świat legnie w gruzach, on odczuwa skruchę. Mówi o konieczności wymazania tejże zbrodni poprzez utworzenie raju na ziemi. To jednak niczego nie zakryje. Dlatego też bohater zostaje pokonany przez Chrystusa Zbawiciela.

Leonard – pełni rolę kapłana Wolności podczas obrzędów nowej religii. Jest on dobrym znajomym Pankracego, którego traktuje wręcz jak jakieś bóstwo. Jego rytuał podsyca tylko rządzę mordowania.

Generał Bianchetti – jest on przywódcą wojskowym. Uważa siebie za wielkiego geniusza i w przyszłości pragnie panować nad całym światem.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.