Z legend dawnego Egiptu - Z legend dawnego Egiptu – Bolesław Prus – Charakterystyka bohaterów

1) Ramzes – ma sto lat; jest potężnym władcą Egiptu. Ma trzydziestoletniego wnuka, Horusa, który po nim przejmie władzę i zasiądzie na tronie Egiptu. To faraon, którego – zgodnie ze swoimi wierzeniami – wszyscy Egipcjanie traktują jako boga na ziemi, króla z niebios, pośrednika pomiędzy ludem a bóstwami. Jest mocarzem, który władał krajem już od pięćdziesięciu lat. Uważał, że faraon musi być silny – musi wsiąść na wóz zaprzężony w konie i utrzymać oszczep, czyli brać udział w bitwach, dając przykład wojownikom. Prowadził wojny z sąsiadami i podbił Etiopię – wziął jeńców, którym kazał obciąć języki. Jest faraonem surowym i okrutnym – ciało matki Horusa, Zefory, kazał pochować z niewolnikami. Była to kara za pomoc, jakiej kobieta im udzielała. Ramzes wygnał też nauczyciela Horusa, Jetrona, za zniechęcanie następcy tronu do wojen i budzenie w nim litości dla ciemiężonego ludu. Wysłał ukochaną Horusa, Berenikę, do klasztoru. Rządzi żelazną ręką – źle traktuje niewolników i biedny lud. Nie znosi sprzeciwu – zawsze dostaje to, czego żąda. Gdy zachorował, nakazał przygotować Horusa do nowej roli. Miał zostać władcą po nałożeniu świętego pierścienia faraonów. Choroba Ramzesa powodowała bladość i osłabienie, utratę siły i utratę przytomności. Władca leżał powalony, pozbawiony mocy i chęci do jakiegokolwiek działania. Był świadomy swojego stanu zdrowia (czuł, że umiera), więc wezwał najmądrzejszego lekarza ze świątyni w Karnaku. Zażądał lekarstwa, które go wyleczy lub pozbawi życia. Faraon wierzył w przepowiednie – po zażyciu lekarstwa wezwał do siebie słynnego astrologa z Teb i zażądał odczytania swojego losu z układu gwiazd. Sądził, że umrze, jednak przeżył. Krzepko podniósł się z łoża i chciał jechać na polowanie.2) Horus – trzydziestoletni wnuk faraona Ramzesa; następca tronu; syn Zefory. Ma serce pełne litości – na wieść o bliskiej śmierci dziada płacze. Jest odpowiedzialny i świadomy swojej przyszłej roli – pokornie przyjmuje nowe zadania. Jest melancholijny, smutny i zamyślony – rozumie, ile dobra może dać krajowi i ludziom. Jest lubiany, szanowany i wyczekiwany przez cierpiący lud. Przepełnia go duma z tego powodu. Jest wrażliwy – boli go los jeńców, którym na rozkaz Ramzesa wyrywa się języki, los bitych niewolników, których się wykorzystuje, los ludu, któremu narzucone zostały wysokie czynsze i podatki, przez co żyje biednie. Kocha Berenikę uwięzioną przez Ramzesa w klasztorze – tęskni za nią. Brakuje mu wsparcia i rady nauczyciela Jetrona, wygnanego z Egiptu przez Ramzesa za uczenie go wrażliwości. Nakazuje sformułowanie edyktów, które wyrażają jego wolę. Chce zawrzeć pokój z Etiopią i zakazać okrutnej praktyki wobec pokonanych. Chce ludowi obniżyć czynsz dzierżawny i podatki o połowę, a niewolnikom zapewnić trzy dni w tygodniu wolne od pracy i wprowadzić zakaz bicia ich kijem bez wyroku sądowego. Chce powrotu szlachetnego i mądrego Jetrona z wygnania. Chce wznosić nowe świątynie i przekazać do skarbca kapłańskiego więcej pieniędzy, ale też chce uroczyście przewieźć zwłoki swojej matki, Zefory, do katakumb oraz uwolnić ukochaną Berenikę z klasztornego więzienia. Sądzi, że ukąsiła go pszczoła – tak naprawdę był to bardzo jadowity pająk. Gdy Horus zaczyna rozumieć, że umrze i nie zdąży dotknąć wszystkich edyktów pierścieniem, musi zacząć je odrzucać – czyni to z bólem serca, ponieważ wszystkie te spisane decyzje są dla niego ważne. Horus jest tak dobrym człowiekiem, a jego decyzje są tak słuszne i sprawiedliwe, że wszyscy zebrani pomagają mu, jak tylko mogą. Niestety, przyszły faraon umiera bez możliwości zatwierdzenia edyktów.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.