Z legend dawnego Egiptu - Z legend dawnego Egiptu – Bolesław Prus – Streszczenie krótkie

„Z legend dawnego Egiptu” to nowela napisana przez Bolesława Prusa, jednego z bardziej znanych pisarzy, który napisał również „Lalkę”.
Czas i miejsce akcji stanowią: starożytny Egipt, gdzieś nad brzegiem rzeki Nil.
Nowela zaczyna się przedstawieniem bohaterów. Ramzes, stuletni faraon jest chory. Ba! Umierający. Jego poglądy możemy określić mianem mocno konserwatywnych, ma poglądy „typowo” starożytne. Wnuk faraona jest jego następcą. Ma zupełnie inne spojrzenie na świat niż jego dziadek. Młody książę chce się wstawiać za wygnanym nauczycielem, za uwięzioną ukochaną, za zhańbioną matką. Chce również polepszyć los swoim przyszłym poddanym. Ma pomysł, żeby wprowadzić czterodniowy dzień pracy, chce zakazać wyrywania języków jeńcom, nakazuje zawiązanie pokoju z sąsiednią Etiopią. Lud cieszy się zwłaszcza z pomysłu obniżenia podatków i właściwie wszyscy stoją po stronie młodego Horusa. Ramzes chce jednak zatrzymać swoje życie za wszelką cenę. Zmusza lekarza, żeby ten przygotował dla niego eliksir. Jeżeli faraon przeżyje następne parę godzin, to będzie żył dalej. Jeżeli umrze, to no cóż… Trudno. Astrolog ostrzega go, że gwiazdy (a właściwie Saturn i Księżyc) mówią, że osoba z dynastii faraonów umrze tej nocy i gani go za igranie z losem.
W Egipcie opisywanym w książce panuje zwyczaj, że kiedy faraon umiera, pomiędzy namaszczeniem i ukoronowaniem jego następcy właściwie nie powinno być przerwy. Horus czeka na śmierć dziadka w sali obok jego sypialni, jednak podczas oczekiwania zostaje ukąszony w nogę – jak wszyscy myślą, przez pszczołę. Jednak, kiedy przedstawia swoim ministrom coraz to nowe pomysły, jakie zamierza zrealizować podczas swoich rządów, jego noga zaczyna coraz bardziej puchnąć. Gdy przychodzi lekarz, żeby zrelacjonować postępy w umieraniu faraona, zauważa, że młody chłopak jest podejrzanie blady. Ten pokazuje mu pszczele ugryzienie. Lekarz wyprowadza chłopaka z błędu mówiąc, że ugryzł go jadowity pająk i że ugryzienie jest śmiertelne. Wtedy rozpoczyna się walka z czasem. Wszyscy pocieszają Horusa mówiąc, że jego dziadek zaraz umrze, a ten zdąży być faraonem wystarczająco długo, by ratyfikować edykty z jego pomysłami. Jednak, kiedy śmierć Ramzesa nie nadchodzi, młody książę zaczyna się obawiać, że nie zdąży zatwierdzić wszystkich swoich rozkazów. Wybiera te, które są dla niego najważniejsze, a i te w końcu zaczyna po kolei odrzucać. Gdy zostaje tylko jeden (ten w którym Horus rozkazuje uwolnić swoją ukochaną) do sali wbiega służący, wszyscy są pewni, że przybiegł oznajmić, że stary faraon wyzionął ducha. Horus wyciąga rękę po pierścień – insygnium władzy faraona, jednak sługa z uśmiechem stwierdza, że stał się cud! Ramzes jest zdrowy i że właśnie wybiera się na polowanie. W tym momencie Horus pada martwy do jego stóp, przyciskając do serca nieratyfikowany edykt. Nowelę podsumowuje zdanie mówiące nam, że nie powinniśmy igrać z tym, co mówią gwiazdy, bo tragicznie może się to skończyć. Gwiazd nie przechytrzymy.
Cała nowela nawiązuje do sytuacji w Cesarstwie Niemieckim, która działa się za czasów życia autora.

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.