Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
W tej chwili widzisz tylko 50% opracowania
by czytać dalej, podaj adres e-mail!
Wystąpił błąd, spróbuj ponownie :(
Udało się! :) Na Twojej skrzynce mailowej znajduje się kod do aktywacji konta
";
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Recenzja książki
Moją pierwszą lekturą w III klasie była „Asiunia”. Do jej przeczytania zachęciła mnie moja nauczycielka. Książkę napisała Joanna Papuzińska, która jest autorką wielu popularnych książek i wierszy dla dzieci.
Akcja i Bohaterowie
Akcja „Asiuni” rozgrywa się w czasie II wojny światowej. Tytułową bohaterką jest pięcioletnia Asiunia, która wraz z rodzeństwem i rodzicami mieszkała w Warszawie, przy ulicy Mątwickiej. Autorka opowiada o wojnie widzianej oczami dziecka. Niestety II wojna światowa była bardzo tragiczna – ludzie ginęli, a dzieci traciły domy, rodziców i rodzeństwo. Dzieci, nawet bardzo małe, musiały same sobie radzić, aby przeżyć. Książka zaczyna się dość smutno, ale warto przeczytać ją do końca.
Tematyka Książki
Z książki dowiadujemy się, jak okrutna była II wojna światowa i jak trudno było w czasie jej trwania żyć. Asiunia, dziś Joanna Papuzińska, musiała zmagać się z różnymi problemami – utratą bliskich, mroźną zimą i głodem. Ona i jej liczne rodzeństwo pomagali sobie nawzajem. Z książki dowiadujemy się, co w dawnych czasach się jadło i piło, jak się ubierano, i jak radzono sobie z trudnymi sytuacjami. Wojna była straszna, brakowało pieniędzy, jedzenia, opatrunków, nie było sklepów. Warszawa była spalona i zniszczona
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
przez Niemców. Ludzie musieli chować się w piwnicach podczas bombardowań, które działy się w nocy. Dzieci musiały pracować jak dorośli – nosiły drewno, szukały pożywienia, polowały na zające.
Życie Dzieci podczas Wojny
Trudna sytuacja nie przeszkodziła Asiuni być dzieckiem. Do zabawy wystarczała jej łąka i wiatr. W tamtym czasie dzieci cieszyły się zwykłym ołówkiem i gumką, które i tak były bardzo trudne do zdobycia. Nie każde dziecko je miało.
Moje Wrażenia
Uważam, że książka była bardzo ciekawa, ponieważ dowiedziałam się z niej wielu informacji dotyczących bolesnej historii Polski w czasie II wojny światowej. Ta lektura uczy, że wszystko da się zrobić – nawet to, co wydaje się nam niemożliwe. Książka pomoże ci docenić czas, w którym obecnie żyjesz, i to, co masz. Przypomni, że nie liczą się rzeczy materialne, tylko pokój na świecie.
Podsumowanie
„Asiunia” to lektura pełna emocji, która pokazuje, jak dzieci radziły sobie w trudnych czasach wojny. Dzięki tej książce możemy zrozumieć, jak ważne są rodzinne więzi, odwaga i nadzieja. Warto przeczytać ją, aby docenić spokój i bezpieczeństwo, które mamy dzisiaj.
Polecam każdemu, kto chce poznać historię i dowiedzieć się więcej o życiu dzieci podczas wojny.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Streszczenie
Moją pierwszą lekturą w III klasie była „Asiunia”. Do jej przeczytania zachęciła mnie moja nauczycielka. Książkę napisała Joanna Papuzińska, która jest autorką wielu popularnych książek i wierszy dla dzieci.
Akcja i Bohaterowie
Mała Asia, a właściwie Asiunia, obchodziła swe piąte urodziny w towarzystwie najbliższej rodziny – mamy, babci i licznego rodzeństwa. Trwała II wojna światowa, prezenty więc były skromne. Dostała ołówek, gumkę, zeszyt do rysunków i kredkę, która z jednej strony pisała na czerwono, a z drugiej na niebiesko. Dziewczynka nie rozumiała, dlaczego brat ciągle przepytuje ją, ile ma lat, gdzie mieszka i jak się nazywa. Nie wiedziała, że takie informacje są bardzo ważne i potrzebne, gdy na przykład ktoś się zgubi.
Rozdzielenie Rodziny
Pewnego dnia niemieccy żołnierze zabrali jej mamę. Wszystkimi dziećmi nikt nie mógł się zaopiekować, dlatego rodzeństwo zostało rozdzielone. Dzieci trafiły pod opiekę różnych ludzi. Asiunia zamieszkała na ulicy Filtrowej razem z trzema paniami i dziewczynką Elą. W nowym domu nie było tak wesoło jak w domu Asi. Dziewczynka nie narzekała, bo wiedziała, że jest wojna, która wszystko zmienia. Lubiła chodzić z Elą do przedszkola. Tam uczyła się piosenek i mogła bawić się z innymi dziećmi. Podczas nocnych nalotów razem z innymi lokatorami często chroniła się w piwnicy.
Nowi Opiekunowie
Pewnego dnia trafiła do domu pani Oli. Nie wiedziała, dlaczego tak się stało. Cieszyła się, że nowa opiekunka jest wesoła i potrafi się z nią bawić. Nie przeszkadzało Asi nawet to, że musi spać na dwóch przysuniętych do siebie fotelach. Warunki życia były trudne. Kiedy nastało lato, Asia znowu musiała się przeprowadzić. Tym razem była przeszczęśliwa, bo trafiła do małego domku, który wynajęła jej babcia. Okazało się, że babcia opiekuje się także pozostałym rodzeństwem. Wreszcie dziewczynka była z własną rodziną. Brakowało tylko mamy i taty. Dzieci pod opieką babci spędzały czas na zabawie. Bracia, którzy byli harcerzami, chcieli brać udział w powstaniu, jednak nie udało im się przedostać do Warszawy.
Trudne Warunki Wojenne
Kiedyś, kiedy strzały z armat były bardzo blisko, dziewczynka schowała się do piwnicy sąsiadów. Martwiła się o pozostałą część rodziny. Była szczęśliwa, kiedy pojawiła się babcia i bracia. Pewnego dnia Asiunia, jej rodzina oraz sąsiedzi zostali wyrzuceni z domów przez Niemców. Wszyscy byli prowadzeni drogą. Rodzina Asi nie była w stanie iść szybko i zostawała w tyle. Niemieccy żołnierze najp
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
pierw na nich krzyczeli, a później pozwolili im zostać. Rodzina Asi miała wiele szczęścia. Nie miała jednak gdzie się podziać. Trafiła do domu jakiejś pani, a właściwie do jej piwnicy. Musiała tam siedzieć, bo walki ciągle trwały i armaty cały czas strzelały.
Powrót do Domu
Po pewnym czasie udało się Asi i jej rodzinie wrócić do domku, z którego wcześniej wygonili ich Niemcy. Dziewczynka była bardzo zdziwiona tym, że okolica wygląda inaczej niż wcześniej. Domy były podziurawione, nie miały okien, były nadpalone. Wszystko przez to, że toczyły się tu walki między Niemcami i Rosjanami. Chociaż nie był to ładny dom, był jedynym, który miała rodzina Asi. Zamieszkali więc w nim. Życie było trudne, brakowało im jedzenia, ubrań, pieniędzy. Zimą było bardzo zimno, bo dom był letniskowy i nie nadawał się do zamieszkania o tej porze roku. Babcia gotowała kawę z żołędzi, a zupę robiła z ziaren ozdobnej fasoli. Wszystko po to, żeby jakoś przetrwać.
Pomoc Pani Oli
Czasami mieli coś lepszego do zjedzenia, niestety zawsze było tego za mało, bo rodzina była duża. Wszyscy bardzo się ucieszyli, kiedy pewnego dnia odwiedziła ich pani Ola. Przyniosła ze sobą jedzenie, które było sprytnie ukryte. Życie było coraz trudniejsze. Babci udało się zdobyć przepustki na wyjazd do Stoczka. Podróż jednak nie była długa. Zamiast dojechać na miejsce, musieli wysiąść z samochodu rosyjskiego żołnierza i dowiedzieli się, że mają złe przepustki. Samochód odjechał, a oni zostali na śniegu i mrozie. Babcia wynajęła wóz z końmi i ruszyli w drogę. Było bardzo zimno. Chłopcy, by nie zamarznąć, biegli czasem za koniem. Podróż była długa. W końcu dotarli do mieszkania pani Oli, którą Asia nazywała ciocią.
Wiosna i Koniec Wojny
Pani Ola opiekowała się dziećmi, które zgubiły swych rodziców. Tu żyło się wszystkim trochę lepiej. Był opał i jedzenie. Dzieci mogły się uczyć i bawić ze sobą. Tak minęła Asi zima. Nastała wiosna. Zbliżał się koniec wojny i po niektóre dzieci zaczęli przychodzić ich rodzice. Któregoś dnia przyszedł także tato Asiuni.
Podsumowanie
Historia Asiuni to opowieść o trudach życia podczas wojny, o rozdzieleniu z rodziną i o przetrwaniu w ciężkich warunkach. Książka ukazuje, jak dzieci radziły sobie w trudnych czasach, jak ważne były dla nich rodzina i nadzieja na lepsze jutro. Jest to lektura, która uczy doceniać pokój i bezpieczeństwo, które mamy dzisiaj.
Polecam każdemu, kto chce poznać historię i dowiedzieć się więcej o życiu dzieci podczas wojny.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Asiunia obchodziła swoje piąte urodziny w towarzystwie najbliższej rodziny – mamy, babci i licznego rodzeństwa. Była to II wojna światowa, więc prezenty były skromne. Dostała ołówek, gumkę, zeszyt do rysunków i kredkę, która z jednej strony pisała na czerwono, a z drugiej na niebiesko. Dziewczynka była bardzo szczęśliwa, nie rozumiała jednak, dlaczego brat ciągle pyta ją, ile ma lat, gdzie mieszka i jak się nazywa. Nie wiedziała, że brat zachowuje się odpowiedzialnie i że te informacje są niezwykle ważne, szczególnie w czasie wojny, kiedy można się łatwo zgubić.
Rozdzielenie Rodzeństwa
Pewnego dnia niemieccy żołnierze zabrali jej mamę. Nikt nie mógł zająć się wszystkimi dziećmi, dlatego rodzeństwo zostało rozdzielone. Asiunia trafiła na ulicę Filtrową, gdzie zamieszkała z trzema paniami i rówieśniczką Elą. W nowym domu nie było tak wesoło jak wcześniej, ale Asiunia nie narzekała, wiedząc, że wojna zmienia wszystko. Lubiła chodzić z Elą do przedszkola, gdzie uczyła się piosenek, wierszy i bawiła się z innymi dziećmi. Podczas nocnych nalotów musiała chronić się w piwnicy razem z innymi lokatorami kamienicy.
Przeprowadzka do Cioci Oli
Pewnego dnia Asiunia trafiła do domu pani Oli, którą nazywała ciocią. Nowa opiekunka była wesoła i potrafiła się z nią bawić. Asiunia najbardziej lubiła, gdy ciocia Ola udawała tygrysa i biegała za nią po mieszkaniu. Dziewczynka czuła się dobrze, mimo że musiała spać na dwóch zsuniętych fotelach. Warunki życia były trudne, ale Asiunia nie narzekała. Cieszyła się z sandałków i sukienki, które ciocia zdobyła, gdyż nie musiała już chodzić w zimowych butach i płaszczyku z kapturkiem.
Lato w Letniskowym Domku
Latem dziewczynka znowu musiała się przeprowadzić, ale tym razem była zadowolona, bo trafiła do małego, drewnianego domku letniskowego wynajętego przez babcię. Tam spotkała swoje rodzeństwo. Dziewczynka była szczęśliwa, że może zamieszkać z rodziną, za którą bardzo tęskniła. Do pełni szczęścia brakowało jej tylko mamy i taty. Pod opieką babci dzieci biegały po polach, bawiły się w sklepik. Starsi bracia, będący harcerzami, chcieli wziąć udział w Powstaniu, co nie podobało się babci, martwiącej się o nich.
Niebezpieczeństwa Wojny
Pewnego dnia, kiedy
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
Asia beztrosko biegała po polu, znalazła w ziemi zagłębienie, które nadawało się na odpoczynek. Położyła się i zasnęła. Obudził ją brat, który oświadczył, że wszyscy jej szukają, bo rozpoczął się nalot. Asia wraz z bratem pobiegła do piwnicy sąsiadów. Martwiła się o resztę rodziny, ale wkrótce zjawiła się babcia i Marek z garnkiem ciepłych klusek. Babcia wyjaśniła, że nie mogła szybciej przyjść, bo gotowała kluski i nie mogła pozwolić, by się zmarnowały.
Wypędzenie z Domu
Innym razem Asiunia przeżyła kolejną trudną sytuację. Niemcy wyrzucili ich z domów. Rodzina Asi nie mogła szybko iść, więc została w tyle. Niemieccy żołnierze początkowo na nich krzyczeli, ale później pozwolili im zostać. Przygarnęła ich pod swój dach obca kobieta, jednak musieli siedzieć w piwnicy, bo walki trwały. Po pewnym czasie wrócili do domku, ale okolica wyglądała inaczej – domy były podziurawione i nadpalone. Babcia tłumaczyła, że to przez front przechodzący obok ich domu.
Trudne Warunki Życia
Życie było ciężkie. Brakowało jedzenia, ubrań, pieniędzy. Zimą było zimno, bo domek letniskowy nie nadawał się do mieszkania zimą. Babcia gotowała kawę z żołędzi, zupę z ozdobnej fasoli. Asiunia dostawała małe porcje, bo babcia bała się, że zaszkodzi jej. Ciocia Lunia spruła swoją kamizelkę, żeby zrobić dla Asi sweter. Pewnego dnia odwiedziła ich pani Ola, przynosząc zawiniątko pełne jedzenia. Życie stawało się coraz trudniejsze. Najstarszym chłopcom było najtrudniej, musieli pracować, sprzedawali bułki lub papierosy, często stali na zimnie, mieli poodmrażane ręce.
Podróż do Stoczka
Babcia postanowiła opuścić drewniany domek. Udało się jej zdobyć przepustki do Stoczka. Wynajęła rosyjskiego żołnierza, który miał zawieźć ich wojskowym samochodem. Podróż trwała krótko, bo zatrzymali ich inni żołnierze. Babcia wynajęła pana z wozem i koniem. Podróż była długa i zimna. Dotarli do mieszkania pani Oli, która opiekowała się dziećmi, które straciły rodziców. U cioci Oli żyło się lepiej, było opał i jedzenie. Dzieci mogły się uczyć i bawić. Ciocia Ola organizowała zajęcia, uczyła piosenek i wierszyków, przygotowała z nimi jasełka.
Powrót Ojca
Wiosną zbliżał się koniec wojny. Rodzice zaczęli wracać po swoje dzieci. Asiunia była bardzo szczęśliwa, kiedy któregoś dnia przyszedł jej tato.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Streszczenie krótkie
Drodzy Uczniowie!
Niesamowita Książka Joanny Papuzińskiej
Ostatnio czytałem niesamowitą książkę, napisaną przez Joannę Papuzińską. Opowiada o małej dziewczynce, Asiuni, która żyje w trudnych dla Polski czasach – podczas II wojny światowej. Rodzice Asiuni zostają zabrani przez Niemców, a ona sama trafia do innej rodziny.
Życie na Filtrowej
Asiunia trafia na Filtrową do trzech bardzo poważnych pań. Tam dziewczynka zaprzyjaźnia się z Elką, z którą chodzi do przedszkola. Czasem w środku nocy są naloty i wszyscy muszą schodzić do piwnicy, żeby się ukryć.
Przeprowadzka do Cioci Oli
Jakiś czas później Asiunia znów się przeprowadza, tym razem do cioci Oli, która nie jest jej prawdziwą ciocią, tylko kazała tak się do siebie zwracać. Czasami ciocia Ola bawiła się z Asiunią, goniąc ją dookoła stołu. A Asiunia wtedy wołała: „Tygrys, tygrys, ogon sobie wygryzł”.
Lato w Domku Letniskowym
Gdy nadeszło lato, Asiunia znów musiała się przeprowadzić. Tym razem do babci, braci i sióstr do domu letniskowego.
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
W sierpniu chłopcy bez powodzenia usiłują się dostać do Warszawy, by wziąć udział w powstaniu. Codziennie przychodzą informacje, że Warszawa umiera. Sami też niejednokrotnie, w czasie ostrzałów, zmuszeni są do ukrywania się w schronie. Domek ulega zniszczeniu.
Zima i Głód
Gdy nadchodzi zima, dzieciom zaczyna dokuczać głód. Któregoś dnia przychodzi ciocia Tygrys, udając, że niesie bobaska. Zawiniątko w rzeczywistości okazuje się workiem kaszy.
Odwiedziny u Cioci Tygrys
Na koniec Asiunia i jej rodzina jadą do cioci Tygrys. Okazuje się, że ciocia przyjęła około stu dzieci. Spędzili tam kilka dni. W końcu nadchodzi dzień, w którym Asiunia odzyskuje rodzinę.
Podsumowanie
Ogólnie książka jest niesamowita i stawiam jej pięć gwiazdek. Mimo szczęśliwego zakończenia, książka opowiada o trudnych rzeczach. Nie każde dziecko w tamtych czasach miało rodziców i swoje rodziny, jak bohaterka Asiunia. Cieszę się, że ta książka trafiła w moje ręce. Mogłem poznać dawne czasy i wyobrazić sobie, jak kiedyś się żyło. Miłej lektury!
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Plan wydarzeń
Piąte Urodziny Głównej Bohaterki
Asiunia obchodziła swoje piąte urodziny w towarzystwie rodziny – mamy, babci i licznego rodzeństwa. Była to II wojna światowa, więc prezenty były skromne, ale dziewczynka była szczęśliwa.
Pytania Brata
Brat Asiuni często pytał ją, ile ma lat, gdzie mieszka i jak się nazywa. Chciał, aby dziewczynka znała te informacje na wypadek, gdyby się zgubiła.
Pojawienie się Niemieckich Żołnierzy
Pewnego dnia niemieccy żołnierze zabrali mamę Asiuni. Dzieci zostały rozdzielone i trafiły do różnych rodzin. Asiunia zamieszkała u trzech tajemniczych pań na ulicy Filtrowej.
Poznanie Elki
W nowym domu Asiunia zaprzyjaźniła się z Elką. Dziewczynki chodziły razem do przedszkola, gdzie uczyły się i bawiły. Było to jedno z niewielu miejsc, gdzie mogły poczuć się bezpiecznie.
Nieoczekiwany Nalot
Pewnej nocy nastąpił nieoczekiwany nalot. Wszyscy mieszkańcy kamienicy musieli schować się w piwnicy, gdzie przebywali aż do zakończenia bombardowania.
Przeprowadzka do Cioci Oli
Asiunia przeniosła się do kolejnego domu, gdzie mieszkała ciocia Ola. Mimo trudnych warunków ciocia Ola była wesoła i starała się, by dziewczynka czuła się jak najlepiej.
Radość z Przeprowadzki do Babci
Latem Asiunia przeprowadziła się do domku letniskowego, gdzie mieszkała babcia z resztą rodzeństwa. Dziewczynka była szczęśliwa, mogąc spędzać czas z rodziną, mimo że brakowało jej mamy i taty.
Wyjazd Braci do Warszawy
<
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
Starszych braci Asiuni, którzy byli harcerzami, nie udało się dostać do Warszawy, by wziąć udział w Powstaniu Warszawskim. Musieli wrócić do domu, co było dla nich rozczarowaniem.
Ukrywanie się w Schronie
Podczas jednego z ostrzałów, Asiunia i jej rodzina musieli schować się w schronie u sąsiadów. Dziewczynka martwiła się o babcię, brata i siostrę, którzy zaginęli, ale później wszyscy się odnaleźli.
Przyjęcie do Schronu
Po nalocie niemieccy żołnierze pozwolili rodzinie Asiuni schronić się w piwnicy miłej kobiety. Tam czuli się bezpieczniej, choć ciągle trwały walki.
Powrót do Domu
Po pewnym czasie rodzina wróciła do domku, który został uszkodzony przez wojska. Okolica wyglądała zupełnie inaczej, a dom był w złym stanie.
Pomoc Cioci Oli
Pewnego dnia ciocia Ola przyniosła worek kaszy, udając, że niesie niemowlę. Było to ogromne wsparcie dla rodziny w trudnych czasach.
Choroba Braci
Bracia Asiuni często chorowali z powodu trudnych warunków i braku odpowiedniego wyżywienia. Babcia postanowiła przeprowadzić rodzinę do cioci Tygrys.
Podróż Wojskową Ciężarówką
Rodzina wyjechała wojskową ciężarówką, ale rosyjscy żołnierze zostawili ich na drodze. Udało się jednak wynająć wóz z koniem, którym dotarli do celu.
Zbliżanie się Końca Wojny
Zbliżał się koniec wojny. Asiunia była bardzo szczęśliwa, gdy wreszcie zobaczyła swojego tatę. To był moment wielkiej radości i nadziei na lepszą przyszłość.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Problematyka
Co Może Czuć Dziecko w Czasie Wojny?
Co może czuć dziecko, które doświadcza bólu wewnętrznego i wielu niebezpieczeństw? Szczególnie jeśli ma tylko 5 lat! Joanna Papuzińska w swojej książce opowiada historię Asiuni, małej dziewczynki, która została zabrana od rodziców w czasie II wojny światowej.
Tęsknota i Brak Nadziei
Każdy nowy dzień dla Asiuni to utrata resztki nadziei. Tęsknota za rodzicami, chęć rzucenia się im w objęcia towarzyszy jej nieustannie. Przenoszona w różne miejsca i do różnych ludzi, czuje się zagubiona i samotna.
Tragiczne Doświadczenia
Asiunia przeżywa sytuacje, które są trudne do zrozumienia dla 5-letniego dziecka. Choć udało się jej dotrzeć do babci, nie oznaczało to końca problemów. Niebezpieczeństwa czyhały za każdym rogiem, zarówno dla niej, jak i dla jej rodzeństwa oraz babci.
Codzienne Niebezpieczeństwa
Bombardowanie było jednym z wielu niebezpieczeństw. Jakie to uczucie, gdy wiesz, że za chwilę coś może eksplodować obok domu? To było codzienne zagrożenie, z którym musiała się zmierzyć.
Szybkie Dorastanie
Asiuni
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
a musiała szybko dorosnąć. Już jako dziecko rozumiała, że zdobycie jedzenia nie jest łatwe. Ciepłe ubranie czy drewno do kominka to kolejne trudności, z którymi się spotykała. Nie mogła pojąć, dlaczego nie jest z rodzicami ani dlaczego ludzie są tacy okrutni.
Zabawa i Dzieciństwo
Druga wojna światowa zabrała Asiuni radość dziecięcych lat. Nie mogła cieszyć się zabawą ukochanym misiem ani budowaniem z klocków. Te myśli o wojnie i okrucieństwie dorosłych zdominowały jej dzieciństwo.
Realistyczne Opisy w Książce
Książka Joanny Papuzińskiej pokazuje prawdziwe przeżycia ludzi podczas wojny. Mimo że jest przeznaczona dla klas 1-3, autorka nie starała się złagodzić widoku cierpień. Obrazy przedstawione w książce są realistyczne i oddają rzeczywistość tamtych czasów.
Podsumowanie
Historia Asiuni to przejmujący obraz dzieciństwa w czasie wojny. Pokazuje, jak wojna odbiera dzieciom beztroskie lata, zmuszając je do dorastania w trudnych warunkach. Książka Joanny Papuzińskiej jest ważnym świadectwem tamtych czasów, ukazującym prawdziwe emocje i doświadczenia najmłodszych.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Bohaterowie
Asiunia – Bohaterowie
Główna Bohaterka – Asiunia
Asiunia jest bohaterką pierwszoplanową. Na początku książki kończy pięć lat, a na końcu ma już sześć i pół. Ma dużo rodzeństwa, więc na urodziny dostaje sporo prezentów. Niestety, w czasie wojny zabrano jej dom, mamę, rodzeństwo oraz tatę. Na jej malutkiej główce ciągle spoczywał spiczasty kapturek. W czasie wojny przebywa w różnych domach, najpierw u trzech pań, potem u cioci Oli, a pod koniec jedzie na wieś do babci.
Brat Andrzej
Andrzej jest starszym bratem Asiuni. Uczy ją czytać i pisać oraz czyta jej wierszyki.
Brat Przemek
Przemek również jest starszym bratem Asiuni. Lubi fikać kozły na trapezie oraz grać na organach.
Brat Marek
Marek także jest starszym bratem głównej bohaterki. Przepytuje ją, gdzie mieszka, jak ma na imię, jak ma na nazwisko. A wtedy jego siostrzyczka odpowiada:
– Nazywam się Joanna Papuzińska, mam pięć lat i mieszkam na ulicy Mątwickiej trzy, mieszkanie jeden!
– No dobrze, tylko żebyś nigdy nie zapomniała!
Ciocia Ola
Ciocia Ola zajmuje się Asiunią w czasie wojny. Mieszka na ulicy Alberta. Ma ogromne poczucie humoru! Udaje tygrysa i goni Asiunie dookoła stołu. A Asiunia woła:
– Tygrys, tygrys ogon sobie wygryzł!
Gdy ubiera małą Asiunie, to niby nie wiedząc co do czego służy, nakłada jej majtki na głowę, a pończochy na ręce. Kiedy Asiunia przebywa u babci ze swoim rodzeństwem, i nie ma co jeść, przynosi im dzidziusia z kaszy, czyli jedzenie zawinięte w śpioszki dla niemowlaków, żeby niemieccy żołnierze nie zabrali jej jedzenia. W czasie wojny zajmuje się setką dzieci, nie swoimi rodzonkami, tylko takimi, którym umarli rodzice, albo którzy zagubili się w czasie wojny.
Trzy Panie
Trzy panie w czasie wojny zajmują się Asiunią oraz Elką. Mieszkają na ulicy Filtrowej. Są przec
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
iwieństwem cioci Oli, czyli są spokojne, poważne oraz surowe. Ciągle złe na Elkę, dla Asiuni są nawet miłe. Nie mogę napisać, jak mają na imię, gdyż nie było tego w książce. Raz, gdy był nalot, wszyscy chowają się w piwnicy, a kobiety śpiewają:
– Wygnańcy Ewy do Ciebie wołamy,
zlituj się, zlituj, niech się tułamy…
Elka
Elka jest trochę starsza niż Asiunia. Mieszka razem z Asiunią w jednym domu, chociaż nie są rodziną, ale w czasie wojny zdarzają się dziwne rzeczy. Mieszkają razem, ponieważ Asiunia trafia do trzech pań, które mieszkają z dziewczynką Elką. Chodzą razem do przedszkola, śpiewają tam na przykład o krasnoludkach. Bawią się też w „w stawie pływają łabędzie, kto pary nie złapie, ten niezdarą będzie”, ale Asiunia i Elka nigdy nie są niezdarami, bo zawsze szybko zdążą złapać się za ręce! Ale najbardziej lubią zabawę „Mało nas do pieczenia chleba”. Chodzi się w kole i przywołuje coraz to nowe dzieci po imieniu. I po kolei do koła wchodzą dzieci, aż robi się wielkie koło, a potem jest tak ciasno, że nie można się ruszyć.
Babcia
Babcia jest oczywiście babcią Asiuni. Jest to starsza kobieta, która w czasie wojny zajmuje się Asiunią oraz jej rodzeństwem. Jest to spora grupka dzieci – sióstr i braci: Ewa, Danka, Tosia, Przemek, Krzysztof, Marek, Andrzej oraz malutki dzidziuś, a tym dzidziusiem jest Tomek – śliczny chłopczyk, z niebieskimi oczkami i złotymi loczkami. Aż tyle ma wnuków! Raz, gdy akurat żołnierze zaczynają mocno atakować, babcia gotuje kluski. Wszyscy oprócz trzech osób (babci, Tosi oraz Marka) biegną do piwnicy w murowanym domu sąsiadów. Wszyscy zastanawiają się, co mogło się stać.
– Czyżby kula ich trafiła?
– Co im się mogło stać?
Ale jednak są! Z wielkim garnkiem pełnym klusek!
– A co, mieliśmy kluski zmarnować? – pyta babcia.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Czas i miejsce akcji
Czas Akcji
Akcja opowiadania pt. „Asiunia” Joanny Papuzińskiej rozpoczyna się od piątych urodzin dziewczynki i trwa półtora roku do końca II wojny światowej. Autorka książki opisuje swoje prawdziwe losy, więc swoje piąte urodziny obchodziła 3 stycznia 1944 roku, a opowiadanie kończy się prawdopodobnie w czerwcu 1945 roku, gdy Asiunia miała sześć i pół roku.
Miejsce Akcji
W pierwszym rozdziale miejsce akcji to nieduży blok na skraju miasta w Warszawie na ulicy Mątwickiej 3 w mieszkaniu numer 1, gdzie mieszkała rodzina dziewczynki. Po zabraniu mamy Asiuni przez Niemców, dziewczynka mieszkała u trzech pań w Warszawie w domu na ulicy Filtrowej. Tam chodziła z Elką do przedszkola w podwórzu.
Kolejne Przeprowadzki
Kolejne miejsce, gdzie mieszkała dziewczynka to mieszkanie u cioci Oli w Warszawie na ulicy Alberta. Wiosną 1944 roku dziewczynka przeprowadziła się do swojej babci do małego, drewnianego domku wynajętego na lato w Aninie. Tam mieszkała z rodzeństwem przez wak
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
kacje. W domku nie było bezpiecznie, trzeba było uciekać do schronu podczas ostrzałów.
Wypędzenie z Domu
Pewnego dnia przyszli niemieccy żołnierze i wszystkich ludzi wygonili z domów. Wszyscy szli nie wiadomo dokąd. Niemcy zostawili babcię Asiuni z dziećmi na drodze, ponieważ miała chorą nogę. Po jakimś czasie dziewczynka z rodziną znalazła się w piwnicy u jakiejś pani, ponieważ rosyjska armia atakowała Niemców, którzy się wycofywali.
Powrót do Anina
Po paru dniach, gdy przeszedł front, Asiunia wróciła do domku w Aninie. Gdy nadeszła zima, warunki życia były bardzo ciężkie. Rodzinie Asiuni udało się przenieść do Stoczka, gdzie mieszkała ciocia Ola, która opiekowała się setką różnych dzieci, które pogubiły się na wojnie.
Koniec Wojny i Powrót Ojca
Asiunia mieszkała u cioci Oli do czasu, gdy nadeszła wiosna i zbliżał się koniec wojny. Pewnego dnia wrócił tata dziewczynki, co przyniosło wielką radość i nadzieję na lepszą przyszłość.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Charakterystyka bohaterów
Główni Bohaterowie
Asiunia
Asiunia mieszka wraz z całą swoją rodziną w Warszawie na ul. Mątwickiej. Gdy zaczęła się wojna, Asiunia obchodziła akurat swoje piąte urodziny, na które dostała wiele prezentów. Była bardzo pogodną i posłuszną dziewczynką, mającą dużą, kochającą się rodzinę. Lubiła bawić się ze swoim rodzeństwem. Pewnego dnia wybuchła wojna, żołnierze zabrali jej mamę, a całe rodzeństwo zostało rozdzielone i każdy trafił do innej rodziny.
Asiunia była zbyt mała, by zrozumieć, czym jest wojna. Front wyobrażała sobie jako wielkiego olbrzyma, który niszczy domy. Najpierw trafiła do domu, gdzie mieszkały trzy kobiety i mała Elka. Kobiety były poważne i surowe, ale Asiunia mogła się bawić z Elką. Chodziła też do przedszkola, co dawało jej trochę radości w trudnym czasie. Następnie trafiła do cioci Oli, którą nazwała Tygrysem, ponieważ świetnie się z nią dogadywała i bawiła. Potem trafiła do babci Tosi, gdzie spotkała się z całym rodzeństwem, za którym bardzo tęskniła.
Asiunia była bardzo wrażliwa, potrafiła wsłuchiwać się w wiejący wiatr na łące. Bardzo tęskniła za swoim kubeczkiem, piżamką i zabawkami. Na końcu trafiła z całą rodziną z powrotem do cioci Oli i tam już została
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
do momentu, aż odebrał ją tata Stach po zakończeniu wojny. Pomimo młodego wieku była bardzo świadoma niebezpieczeństw, które na nią czyhały.
Babcia Tosia
Babcia Asiuni, Tosia, zaopiekowała się całą gromadką wnuków. Była bardzo zaradna, potrafiła wyczarować coś z niczego, zawsze służyła dobrą radą. Była skromną kobietą, dbała o swoje wnuki, chociaż twierdziła, że to one dbają o nią. Jej opieka była nieoceniona w trudnych wojennych czasach.
Ciocia Ola
Ciocia Ola była kobietą o wielkim sercu. W czasie wojny narażała swoje życie, opiekując się ponad setką porzuconych lub osieroconych dzieci. Była bardzo wesoła i zaradna, zawsze potrafiła znaleźć wyjście z każdej sytuacji. Kiedy u babci Asiuni zabrakło pożywienia, ciocia Ola pomysłowo dostarczyła im jedzenie.
Rodzeństwo Asiuni
Rodzeństwo Asiuni to Marek, Przemek, Krzysztof, Tomek oraz Ewa i Danka. Bracia Asiuni byli harcerzami i często narażali swoje zdrowie, sprzedając różne rzeczy, aby zarobić na jedzenie i pomóc babci w wychowywaniu rodzeństwa. Byli bardzo odważni i chcieli walczyć w Powstaniu Warszawskim, zgodnie z harcerską przysięgą. Z siostrami Asiunia lubiła bawić się w sklep, co dawało jej chwilę normalności w trudnych czasach wojny.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Geneza utworu i gatunek
Rodzaj i Gatunek Literacki
„Asiunia” jest swoistą autobiografią, zaliczaną do literatury faktu. Utwór należy do gatunku literackiego zwanego epiką.
Geneza Książki Joanny Papuzińskiej
„Asiunia” to dzieło Joanny Papuzińskiej, napisane we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Książka ukazała się w 2011 roku. Pisarka stworzyła ten utwór, wzorując się na wydarzeniach z II wojny światowej, konkretnie z 1944 roku. Autork
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
ka urodziła się w 1939 roku, tuż przed wybuchem wojny. Podczas wydarzeń opisanych w książce miała pięć lat i była ich świadkiem, choć nie do końca rozumiała, co się wokół niej dzieje.
W „Asiuni” możemy zobaczyć wyjątkowe dokumenty i realistyczne zdjęcia, które dodają autentyczności i głębi opisywanym wydarzeniom. Książka jest nie tylko literackim zapisem historii, ale także cennym źródłem wiedzy o życiu codziennym w czasie wojny.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Opracowanie
Wprowadzenie do Książki „Asiunia”
„Asiunia” Joanny Papuzińskiej to książka wydana w ramach serii Muzeum Powstania Warszawskiego dla Dzieci. Choć krótka i niepozorna, odgrywa niezwykle ważną rolę – pozwala rodzicom wprowadzić dzieci w poważny temat wojny. Robi to w sposób subtelny i wyważony, nie narażając najmłodszych na przykre emocje, ale jednocześnie daje do myślenia. Dlaczego mama Asiuni nigdy nie wróciła?
Tło Historyczne i Geneza Książki
Książka jest efektem wspomnień Joanny Papuzińskiej z czasów globalnego zagrożenia. Autorka przyznaje, że nie pamięta dokładnie, co wydarzyło się na jej oczach, a co zapamiętała z rodzinnych opowieści. W utworze poznajemy Asiunie, która kończy pięć lat, a gdy akcja dobiega końca, ma sześć i pół roku. Mała Asiunia nie pamięta czasów, gdy wojny nie było.
Wojna i Jej Konsekwencje
Wojna zawsze rządzi się swoimi prawami – zabiera poczucie bezpieczeństwa, czasem bliskich, sprawia, że brakuje pożywienia, zmusza do przeprowadzki lub nawet ucieczki. Dotyka wszystkich bez wyjątku – również dzieci. Dziewczynka pamięta dom pełen gwaru i miłości, w którym mieszkała razem z rodzicami i licznym rodzeństwem. Oczami małej Asiuni obserwujemy ostatnie miesiące II wojny światowej – od stycznia 1944 do czerwca 1945 roku, patrząc na ogarniętą terrorem Warszawę.
Wspomnienia Asiuni
Bohaterka tej historii wspomina, jak brat Marek surowo ją odpytywał ze znajomości adresu, który miała pamiętać na wszelki wypadek, gdyby się
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
zgubiła. Pamięta, jak niewiele później wszyscy członkowie jej rodziny „zgubili się”, a adres przestał być potrzebny. Wspomina Stoczek Łukowski, gdzie miała się schronić przed wojenną zawieruchą. Tam, do domu prowadzonego przez Ciocię-Tygrys, wrócił tylko tata.
Życie w Czasie Wojny
Wydarzenia wojenne sprawiły, że Asiunia musiała tułać się od domu do domu. Najpierw trafiła pod opiekę obcych ludzi, potem do babci. Pamięta trzy poważne panie, które miały córkę Elkę. Z dużym sentymentem wspomina przyszywaną ciocię Olę, która dla niej stała się Ciocią-Tygrysem. Słynęła ona z poczucia humoru, dzięki któremu starała się choć trochę ubarwić koszmarną rzeczywistość. Ciocia Ola prowadziła dom, w którym znajdowały schronienie dzieci, które straciły rodziców lub nie mogły do nich wrócić.
Rodzina i Przetrwanie
Asiunia pamięta, jak bracia chcieli wziąć udział w powstaniu – byli przecież harcerzami. Przypomina sobie, jak pracowali, aby zarobić trochę pieniędzy, oraz ich choroby, szczególnie zmiany skórne wywołane długotrwałym przebywaniem na mrozie. Pamięta jazdę rosyjską ciężarówką i czekającą na nich w Stoczku ciocię Olę. Te obrazki składają się na wspomnienie wojny.
Zrozumienie Wojny
W „Asiuni” nie ma drastycznych scen, ale jest wiele znaków zapytania. Asiunia nie mogła zrozumieć, co się dzieje. Była tylko małym dzieckiem i na wszystko miała jedną odpowiedź: „Bo jest wojna”. Czym ona naprawdę była i jakie były jej konsekwencje, zrozumie dopiero po latach.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Najważniejsze informacje
Autorka i Jej Dzieło
„Asiunia” to książka autorstwa Joanny Papuzińskiej, znanej autorki wierszy, bajek dla dzieci oraz poetki. Papuzińska napisała wiele utworów, ale „Asiunia” zajmuje szczególne miejsce w jej twórczości.
Najważniejsze Informacje o Książce „Asiunia”
Główną bohaterką książki jest Joanna, nazywana Asiunią. Asiunia to sympatyczna, miła dziewczynka, która tłumaczy sobie, że to, co się dzieje wokół, to wojna. Mieszka ze swoimi rodzicami i rodzeństwem w Warszawie. Gdy zaczyna się akcja książki, Asiunia ma pięć lat. Akcja książki rozgrywa się podczas II wojny światowej, a jej gatunek to fikcja oparta na faktach.
Krótkie Streszczenie
Gdy rozpoczyna się niemiecka okupacja, rodzice małej Asiuni zostają zatrzymani. Asiunia jest oddzielona od rodzeństwa, co jest dla n
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
iej ogromnym bólem, ponieważ nagle zostaje sama. Dziewczynka trafia do nowego domu, gdzie poznaje koleżankę Elkę. Następnie mieszka u cioci Oli, którą nazywa szaloną ciocią. Potem zamieszkuje u babci.
Jej bracia planują wziąć udział w powstaniu, a cała rodzina unika aresztu, chowając się w okopach. Babcia ukrywa ich w piwnicy. Po powrocie do domu okazuje się, że jest on zniszczony, przez co rodzinie jest zimno i głodno. Postanawiają przeprowadzić się do domu cioci Oli. Niestety, u cioci Oli nie ma dla nich miejsca, ponieważ przyjęła do swojego domu sto dzieci, które straciły rodziców lub nie znają ich miejsca pobytu.
Szczęśliwe Zakończenie
Książka kończy się szczęśliwie. Gdy kończy się II wojna światowa, tata Asiuni wraca do domu, przynosząc nadzieję i radość do życia dziewczynki i jej rodziny.
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij i ucz się szybciej!
Asiunia – Joanna Papuzińska – Czas i miejsce akcji
Czas akcji
Akcja książki pod tytułem „Asiunia”, napisanej przez Joannę Papuzińską, toczy się w ostatnich latach II wojny światowej. Zaczyna się od powstania warszawskiego (styczeń 1944 r.), a kończy się wraz z zakończeniem działań wojennych w czerwcu 1945 r.
Miejsce akcji
Głównym miejscem akcji książki jest oblężona przez Niemców Warszawa, w której mieszkała Asiunia razem z rodziną. Rodzina mieszkała przy ulicy Mątwickiej 3, w mieszkaniu numer 1. W książce są nawet wymienione konkretne ulice, między innymi:
a) ulica Filtrowa (Asiunia mieszka tu w domu trzech pań po zabraniu jej mamy przez Niemców);
b)
W tej chwili widzisz 50% opracowania
";
) ulica Alberta w Warszawie (Asiunia mieszka w domu cioci Oli);
c) dzielnica Anin (wiosną 1944 r. Asiunia przeprowadza się do babci, która mieszka w małym, drewnianym, wynajętym domku w dzielnicy Anin. Razem z rodzeństwem mieszka tam przez wakacje. Niestety, dom nie był bezpieczny, przez co podczas ostrzału trzeba było uciekać do schronu).
Zima i Przeniesienie do Stoczka
Gdy nadeszła zima, babcia i rodzeństwo Asiuni przenieśli się do małej miejscowości Stoczek, gdzie mieszkała ciocia Ola, która opiekowała się dziećmi zagubionymi podczas wojny. Asiunia pozostaje tu do momentu nadejścia wiosny, zakończenia wojny oraz powrotu taty z wojny.