Quo vadis – Henryk Sienkiewicz – Najważniejsze informacje

Autorem „Quo Vadis” jest Henryk Sienkiewicz, polski powieściopisarz, który w 1905 r. otrzymał Nagrodę Nobla „za wybitne osiągnięcia w dziedzinie epiki i rzadko spotykany geniusz, który wcielił w siebie ducha narodu”. Dzieło należy do rodzaju literackiego – epiki, gatunku zaś – powieści historycznej. Jej głównym tematem jest prześladowanie pierwszych chrześcijan za panowania cesarza Nerona, w 63-68 roku naszej ery. Akcja ma miejsce w Rzymie (epizodycznie w Ancjum). Postacie historyczne w utworze to między innymi Neron, Poppea Sabina (Augusta), Petroniusz, Apostoł Piotr i Paweł z Tarsu oraz wszyscy wymienieni choćby z imienia patrycjusze i senatorowie rzymscy. Henryk Sienkiewicz bardzo się interesował dziejami tego imperium. Wyjeżdżał do Rzymu wielokrotnie, by studiować i poznawać jego historię. Autentyczne są nawet postacie Aulusa Plaucjusza i Pomponii Grecyny, a sąd rodzinny, jaki się nad nią odbył, również miał miejsce. Natomiast bohaterzy fikcyjni to Marek Winicjusz, Ligia, Ursus, Chilon oraz Eunice. Wątek główny to miłość Winicjusza i Ligii. W książce znajduje się jeszcze wątek historyczny (Neron i chrześcijanie) oraz historia Petroniusza i Chilona. Narracja jest trzecioosobowa. W książce widać dużo opisów przyrody, zwykłego życia na przedmieściach Rzymu bądź atmosfery na dworze cesarza. Większa część charakterystyki zawartej w powieści jest charakterystyką bezpośrednią.
Tytuł pochodzi od książki „Dzieje Piotra”, w której opisane było życie apostoła, lecz nie miało ono nic wspólnego z prawdziwą historią. Stąd Sienkiewicz zaczerpnął pomysł sceny spotkania Piotra z Chrystusem, podczas którego pyta on Jezusa: „Quo vadis, Domine?”.
Czytając utwór widzimy wielki kontrast między okrutnym życiem na dworze cesarza, a nową religią, która gardzi wszelkimi rozkoszami i postępuje wobec innych z samą tylko miłością. Chrześcijan uważano wtedy za groźną sektę.
Akcja powieści rozpoczyna się wiosną 63 r., kiedy to poznajemy Petroniusza. Jego siostrzeniec Marek Winicjusz powraca do Rzymu po wygranej wojnie i postanawia go odwiedzić. Robi to głównie, by wyznać mu, że pozostając na pewien czas u Aulusa Plaucjusza i Pomponi Grecyny zakochał się w dziewczynie, którą wychowywali. Obiektem jego zainteresowań była córka plemienia Ligów, która została sprowadzona do Rzymu jako zakładniczka. Od jej pochodzenia mówiono do niej Ligia. Pewnego razu zakreśliła ona na piasku rybę. Młodzieniec nie wiedział wtedy, czego jest to znak. Po rozmowie postanawiają udać się do ich domu. Po kolejnym spotkaniu Winicjusza z Ligią i po zapoznaniu z nią Petroniusza, oznajmia on, że pomoże w tej sprawie Markowi. Kilka dni później, do domu Aulusa przybywa oddział pretorianów, którzy z rozkazu cezara przyszli zabrać Ligię. Muszą się oni zgodzić z rozkazem i wraz z dziewczyną wysyłają U

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!