Buszujący w zbożu - Geneza utworu i gatunek

„Buszujący w zbożu” jest ważną dla dawnych lat pięćdziesiątych do lat siedem/osiemdziesiątych poprzedniego wieku autorstwa Jerom’a David’a Salinger’a. Pokazuje ona rozterki życiowe młodego człowieka, motywy jego działań i osobliwe podejście do świata i ludzi go zamieszkujących.
Tytuł książki („Buszujący w zbożu”) wywodzi się z rozmowy głównego bohatera, Holden’a Caulfield’a, z jego młodszą siostrą Pheoby. Brat podczas ucieczki ukryty pod płachtą nocy zakrada się do domu, by spotkać się z siostrą. Pomiędzy nimi wywiązuje się rozmowa, w której Pheoby dochodzi do wniosku, że Holdenowi nic się nie chcę. Holden mówi jej, że chce stać na zboczu klifu i pilnować dzieci biegających obok w zbożu. Same wyrażenie „Buszujący w zbożu” odnosi się do krótkiego utworu Roberta Burns’a „Kiedy ktoś przyłapie kogoś…”, którą Holden podsłuchuje od nucącą ją dziecka na ulicy w Nowym Yorku.
Książka należy do rodzaju epiki (posiada narratora, jest wielowątkowa, pisana prozą) oraz do gatunku powieści (opowiada historię ciągu wydarzeń).

Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia: