Jądro ciemności

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Jądro ciemności, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Najważniejsze informacje, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Najważniejsze informacje

„Jądro ciemności”- najważniejsze informacje
Książka Josepha Conrada „Jądro ciemności” ma bardzo dużo wspólnego z jego biografią. Autor pracował jako kapitan małego parowca, pływającego po rzece Kongo w Kongu Belgijskim na zlecenie Belgijskiej Spółce Akcyjnej do Handlu. Zanim napisał i wydał książkę, wpierw w odcinkach w 1899 roku, wersja książkowa w roku 1902, sam odbył podróż w głąb Afryki. Dzięki temu samemu dobrze znał warunki panujące w koloniach oraz stosunki między kolonizatorami a ludnością miejscową. Wiedział też o przestępstwach jakich dopuszczali się Europejczycy na czarnoskórych mieszkańcach Konga.
Książka przez samego autora została nazwana nowelą, lecz formalnie zaliczana jest jako krótką powieść, czy też jako szkic powieściowy. Z drugiej strony, wiele rzeczy w książce jest tak uogólnionych, że trudno przychylać się tutaj do jednego konkretnego gatunku, do jakich to dzieło należy. W powieści zastosowano tak zwaną „klamrę kompozycyjną”. Polega ona na tym, że historia zaczyna się na statku płynącym po Tamizie i mimo tego, że większość akcji to opowieść głównego bohatera, sama akcja kończy się na tym samym statku, na którym się zaczęła. Tak więc pierwsze skrzypce w utworze gra kapit

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Plan wydarzeń, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Plan wydarzeń

1. Podczas postoju członkowie załogi mieli właśnie usłyszeć jedną z licznych opowieści Marlowa, jedynego zawodowego marynarza na pokładzie.
2. Mężczyzna odpowiada towarzyszom o pewnej rzece w Afryce, o której marzył od małego. Kiedy bohater otrzymał okazję przemierzenia jej, podjął wszelkie starania, by dostać się na pokład parowców. Udało mu się dzięki wstawiennictwu jego wpływowej ciotki.
3. Marlow przed wyruszeniem, na początku musiał stawić się do siedziby spółki, w której miał pracować, a gdzie musiał wypełnić formalności. Było to w grobowym mieście.
4. Mężczyzna znalazł się na pokładzie i razem z załogą płynęli aż 30 dni, zaliczając po drodze kilka przystanków.
5. Bohater zdumiony był roślinnością Afryki. Zdawało się, jak gdyby przez tak gęste drzewa, w środku kontynentu musi panować ciemność.
6. Po dopłynięciu do delty mężczyzna musiał zmienić środek i dotarł do pierwszej stacji towarzystwa. Tam zastał przerażający widok- czarnoskórzy mężczyźni, wykończeni i powoli umierający. Kontrastem był biały mężczyzna- jak się okazało księgowy.
7. Księgowy opowiedział marynarzowi o panie Kurtzu, tajemniczym mężczyźnie, który uznawany był za najlepszego łowcę kości słoniowej.
8. Po 15 dniach marszu razem z karawaną Marlow dotarł do stacji centralnej, gdzie dowiedział się, że parostatek ma uszkodzone dno. Mężczyzna dostał zlecenie, by jak najszybciej naprawić okręt, ponieważ w głębi lądu znajdował się pan Kurtz, który pilnie potrzebował pomocy.
9. Na stacji, marynarz poznaje podejrzanego mężczyznę i podsłuchuje rozmowę dyrektora stacji i jego wuja, którym na drodze do zgarniania łupów stał ów tajemniczy pan Kurtz.
10. Po trzech miesiącach mężczyźni wreszcie wyruszyli i po kilkudziesięciu dniach żeglugi marynarze natknęli się na szopę, w której Marlow

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Streszczenie szczegółowe, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Streszczenie szczegółowe

„Jądro ciemności” to opowiadanie autorstwa Josepha Conrada, angielskiego pisarza i publicysty. Po raz pierwszy zostało opublikowane w trzech odcinkach w 1899 roku, w „Blackwood’s Magazine”. Pierwsze wydanie książkowe miało swą premierę w roku 1902. Jest to jedno z najwybitniejszych i najważniejszych dzieł w dorobku autora. Główną tematyką opowiadania jest kolonizacja Afryki i jej konsekwencje. Autor bezpośrednio poznał ów problem podczas swojej wizyty w Kongu Belgijskim (1890 rok). Książka doczekała się wielu adaptacji filmowych. Enigmatyczny tytuł „Jądro ciemności” oznacza centrum Afryki, zwanej też „czarnym kontynentem”, a także mroczną stronę natury człowieka. Tytułowa „ciemność” to symbolika zła i upadku moralności.
Akcja opowiadania rozpoczyna się w pobliżu Gravesend (miasto w Anglii, położone na południowym brzegu Tamizy). Na jachcie krążowniczym o nazwie „Nellie” pięciu mężczyzn wyrusza w rejs po rzece. Utwór ma dwóch narratorów, jednym jest marynarz Charlie Marlow. O drugim natomiast niewiele wiemy, poza tym, że bierze udział w tej samej wyprawie co Marlow. Jego opowieść rozpoczyna i kończy nowelę.
Załoganci zmuszeni są do oczekiwania na przypływ. Kapitanem statku jest „dyrektor różnych towarzystw”, postać wybitnie marynarska i (w oczach pasażerów) serdeczna. Narrator rozpoczyna swoją opowieść o więzi morza, która jednoczy, po czym przedstawia pozostałych załogantów wyprawy. Najmilszy z towarzystwa jest Prawnik – leciwy mężczyzna o wielu cnotach, któremu w ramach zasług przypadła jedyna dostępna poduszka na pokładzie. Buchalter to księgowy, który z lubością układa kostki gry domino. Charlie Marlow ma ascetyczny wygląd, żółtą cerę i zapadłe policzki. Tak oto poznajemy pobieżnie członków żeglugi.
Zapada noc, która okrywa otoczenie złowrogą czernią. Narrator rozmyśla nad służebnością rzeki, którą targają przypływy i odpływy oraz nieubłagana pogoda. Zastanawia się nad jej historią oraz tym, czego była świadkiem. Nagle ciszę przerywa głos Marlowa, który informuje, że to miejsce było kiedyś jednym z licznych mrocznych zakątków ziemi. Marlow najdłużej ze wszystkich służył na morzu, był marynarzem wędrowcem, a okręt był jego domem. Od dziecka interesował się mapami, pociągały go nieodkryte jeszcze miejsca. Mężczyzna kryje w sobie wiele tajemnic. Marlow rozprawia na temat podbojów Afryki. Opowiada o dawnej dzikości miejsca i kolonistach – zdobywcach ziem, którą siłą odbierano słabszym. Dowiadujemy się, w jaki sposób bohater znalazł się w Afryce. Wykorzystując wpływy i znajomości wśród licznej rodziny, podpisał kontrakt ze spółką handlową i dostał się na statek. Wszelkie skomplikowane formalności związane z zawarciem umowy wzbudzały w nim niepokój. Siedzące w biurze kobiety kojarzyły się ze strażnikami wrót Ciemności. Także wizyta u doktora wydaje mu się niepokojąca – lekarz pragnął zmierzyć jego czaszkę i dopytywał się o przypadki obłąkania w rodzinie. Pożegnawszy się z ciotką uważającą go za „wysłańca świata”, niosącego cywilizację krajom „ciemnym”, Marlow wyrusza. Przed podróżą ogarnia go lęk, opanowuje go uczucie, że oto wybiera się do „jądra ciemności”. Marlow zostaje kapitanem statku. Stanowisko to obejmuje po zmarłym kapitanie Freslevenie, zabitym przez syna naczelnika. Dowiedziawszy się o losie swego poprzednika, Marlow sprowadza jego szczątki, by zapewnić mu godny pochówek. Francuski parowiec, na pokładzie którego Charlie zmierza ku odległemu celowi przewozi żołnierzy i urzędników celnych.
W swej opowieści mężczyzna wspomina liczne miejsca widziane z pokładu statku, czarnych ludzi wiosłujących w łodziach, odległe brzegi lądu oraz nużącą monotonię podróży. Pewnego dnia załoga natyka się na okręt wojenny należący do francuskiej floty, która ostrzeliwała pusty zdawałoby się ląd. Bezsensowność owej „wojny” przywodzi na myśl jakiś żart obłąkańca. Po doręczeniu marynarzom listów, Marlow płynie dalej.
Po miesiącu oczom załogi ukazuje się ujście rzeki Kongo. Okręt zakotwicza w porcie, w ówczesnej stolicy – Bomie. Następnie Charlie przesiada się na niewielki parowiec, gdzie odbywa rozmowę z kapitanem szwedzkiego pochodzenia. Mężczyzna opowiada mu o wisielcu, którego raptem kilka dni temu odczepił ze sznura.
W końcu Marlow dociera do celu, czyli siedziby zatrudniającej go spółki. Idąc lądem, rozgląda się bacznie po okolicy. Mijając zardzewiałe maszyny, szyny kolejowe oraz czarnych niewolników na budowie kolei, pierwszy raz konfrontuje się z niewolniczą pracą tubylców. Wychudzeni Murzyni ciężko pracowali, zakuci w metalowe obroże okalające szyje. Pilnuje ich umundurowany mężczyzna z bronią. Charlie Marlow wspomina dawne lata, kiedy widział inne okrucieństwa – szatana przemocy, chciwości i pożądliwości. Doświadczony przez życie Marlow nie był osobą specjalnie wrażliwą, jednak widok tych skutych łańcuchem mężczyzn go porusza. Oto kolejny szatan, z którym przyjdzie mu się zmierzyć – diabeł głupoty.
Pokonując wzgórza, mężczyzna widzi kolejny druzgocący widok – umieralnię. Wygłodniali, pobici i obdarci z człowieczeństwa, wycieńczeni katorżniczą pracą czarnoskórzy mężczyźni konali niczym porzucone zwierzęta. Ludzie-cienie. Nie byli wrogami białych, nie atakowali ich, a jednak zostali ściągnięci z różnych stron krainy na „legalnych” kontraktach. Marlow wręcza młodemu chłopakowi, którego żebra niemal przebijają skórę suchar, gdyż tylko to ma przy sobie. Czołgający się u kresu sił ludzie wywołują zgrozę.
W osadzie bohater spotyka elegancko ubranego białego mężczyznę, o wypomadowanej fryzurze i w białej koszuli z mankietami. Jest to główny księgowy spółki. Marlow jest zmuszony oczekiwać na pobliskiej stacji przez dziesięć dni. Przez ten czas spotyka się z poznanym księgowym w jego biurze. Mężczyzna informuje Charliego, że spotka się z niejakim Kurtzem – „wybitnym człowiekiem”, jednym z agentów. Kurtz jest kierownikiem ważnej stacji (Leopoldville) handlującej kością słoniową.
W końcu nadchodzi dzień drogi. Marlow ma do pokonania dwieście mil piechotą, w towarzystwie sześćdziesięcioosobowej karawany ludzi. Karawana mija opustoszałe wioski i puste drogi, gdzieniegdzie widzi w trawie martwych ludzi. Wraz z Charliem podróżuje też irytujący otyły mężczyzna, którego tusza w kontraście z wychudzonymi czarnoskórymi ludźmi wygląda wręcz kuriozalnie. Człowiek ten jest kompletnie nieprzystosowany do palącego słońca i trudów wędrówki. Dostaje gorączki i wątłej postawy Murzyni muszą nieść go w hamaku.
Po piętnastu dniach wędrówki Marlow dociera do niewielkiej stacji centralnej, gdzie dowiaduje się, że jego statek zatonął. Przyczyną katastrofy były rzekomo kamienie na dnie rzeki, które poczyniły liczne szkody. Charliego zasmuca ta wiadomość. Bierze czynny udział w wydobyciu i naprawie pechowego statku. Sprowadzenie nowych części trwa jednak miesiącami.
W czasie pobytu w stacji centralnej Marlow odbywa rozmowę z dyrektorem. To pospolicie wyglądający człowiek, o spokojnym usposobieniu, ale wzbudzający w bohaterze niepokój. Nie jest to człowiek wykształcony ani zaradny, wyraźnie źle zarządza stacją i okolicą. Jest natomiast dobrego zdrowia, nie choruje na żadne tropikalne choroby, co pozwala mu na wieloletnią pracę. Charlie dowiaduje się, że kierownik Kurtz prawdopodobnie jest ciężko chory, a zarządzana przez niego stacja może znajdować się w niebezpieczeństwie. Marlowa bardzo intryguje ta postać.
W czasie pracy nad naprawą parowca, Marlow obserwuje na stacji białych ludzi chodzących dumnie z kijami, owładniętych opętańczą chciwością na punkcie kości słoniowej, na której każdy chciał zarobić krocie.
Następnie Charlie relacjonuje, co wydarzyło się w ciągu trzech miesięcy w oczekiwaniu na części do parowca. Spłonęła szopa. Za sprawcę uznano Murzyna, któremu wymierzono karę chłosty. W wyniku obrażeń mężczyzna umiera. Marlow poznaje też eleganckiego agenta, który jest podejrzewany o szpiegowanie dyrektora. Charlie zaczyna rozumieć obłudną, propagandową filantropię, która jest tylko przykrywką dla wzbogacania się na kości słoniowej i na ciężkiej pracy czarnoskórych. Obecni tam biali udawali, że pracują,

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Recenzja książki, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Recenzja książki

„Jądro ciemności” autorstwa Josepha Conrada przez niektórych nazywane jest mini powieścią, przez innych dłuższym opowiadaniem. W książkowym formacie ukazało się po raz pierwszy w 1902 roku. Szybko zyskało miano utworu wizjonerskiego. Powstało pod wpływem wyprawy autora do Konga Belgijskiego w Afryce. Po powrocie Joseph stwierdził, że do momentu wycieczki był dzieckiem, tak bardzo wstrząsnęły nim realia czarnego kontynentu. Conrad w swym dziele opisuje problemy kolonializmu, kapitalizmu, a także niektórych kwestii moralnych, często w nawiązaniu do podziału ludzi na jednostki wybitne i zwyczajne wprowadzonego przez filozofię Nietschego. Nie dziwi więc fakt, że książka ta została dodana do kanonu lektur szkolnych, gdyż stanowi wręcz podręcznikowy przykład literatury modernistycznej.
W utworze mamy do czynienia z tak zwaną narracją szkatułkową. Pierwszy z narratorów jest anonimowym pasażerem jolu krążowniczego „Nellie”. Prowadzi swą opowieść w bezpiecznej, cywilizowanej przestrzeni. Jego zadanie polega na wprowadzeniu czytelnika w realia opisywanego świata, a także na zapoznaniu nas z drugim narratorem, jakim jest Charlie Marlow. Ta część opowieści ma charakter czysto informacyjny, więc rozumiem dlaczego została wprowadzona, a sam koncept stworzenia książkowej incepcji moim zdaniem jest niezwykle ciekawy i wciągający, choć nie każdemu może przypaść do gustu.
Właściwa część opowiadania rozpoczyna się wraz z historią Marlowa. Rzecz dzieje się w Afryce, konkretnie na rzece Kongo, gdzie główny bohater dostaje posadę kapitana. Od samego początku, aż po ostatnie strony doświadczmy dziwnego klimatu głuszy. Autor za pomocą dosadnych opisów inspirowanych stylem impresjonistycznym przenosi nas w całkowitą dzicz z dala od jakiejkolwiek cywilizacji i wszystkiego co znamy. Nastrój tajemniczości i grozy towarzyszy nam na każdym kroku, co w rzeczy samej bardzo urozmaica czytanie i wzmaga zainteresowanie odbiorcy. Jesteśmy świadkami zarówno potęgi natury, jak i niszczycielskiej mocy człowieka.
Problematyka utworu w głównej mierze opiera się na ukazaniu brutalności kolonializmu. Biali przybysze na potęgę wyzyskiwali, bili, głodzili i poniżali ludność tubylczą. Marlow opisuje krajowców jako „cienie choroby i głodu leżące bezwładnie w zielonkawym mroku”. W książce tej wielokrotnie mamy styczność z makabrycznymi, groteskowymi opisami. Z pewnością nie jest to więc historia dla młodszych czytelników lub ludzi o słabych nerwach. Podczas zagłębiania się w lekturę stale odczuwałam grozę mając świadomość, iż wydarzenia o których czytam inspirowane były tym co w istocie działo się na t

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Problematyka, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Problematyka

Zamieszkały przez pewien czas w Warszawie przy ul. Nowy Świat 47, T. J. K. Korzeniowski, którego świat pozna pod nazwiskiem Joseph Conrad tworząc ” Jądro Ciemności” stworzy dzieło wiekopomne. Utwór który powstanie będzie stanowił krytykę wymierzoną w imperialistów podbijających ludność krajów kolonialnych. Pisarz opisał Kongo, które zostało zniewolone przez europejskich kolonialistów, jednakże powieść ma znaczenie uniwersalne. Pisarz opowiada się przeciwko wszystkim którzy posiadając pozycję i władzę, wykorzystują ją przeciwko słabszym, zależnym od siebie. Europejczycy w Afryce zachowują się w sposób haniebny, jakby kierowało ich czynami przekonanie iż poza Europą nie muszą się hamować i mogą kierować najniższymi instynktami. Postać Kurtza stanowi ucieleśnienie tyrana, tak naprawdę w Jego miejsce możemy podstawić Mussoliniego, Hitlera, Stalina, Pol Pota, Idi Amina, Mao Zedonga czy kogo tam chcemy i będzie to zastosowanie prawidłowe. Kurtz ma buzię pełną frazesów, kieruje pięknie sformułowane hasła które nijak mają się do zastanej rzeczywistości, pozwolę sobie na dygresję że Stalin z Leninem też pięknie mówili o „sprawiedliwości społecznej” a kończyło się na Holodomorze, czystce 1937r. i innych tego typu działaniach. Joseph Conrad jest dla mnie pisarzem niezwykłym, przecież pisał On swą książkę w 1899r. na długo przed Rewolucją Październikową, Marszem na Rzym oraz przejęciem władzy przez Hitlera a przekaz jest tak bardzo aktualny, stanowi ostrzeżenie, przestrogę której nikt nie posłuchał. Kurtz jest przedstawiony jako postać o której ludzie mówią jako o wybitnym człowieku, przypomina mi się historia kiedy to Hitler i Stalin zostawali ludźmi roku, „man of the year” według magazynu „Times”. Kurtz okazał się być mordercą, tak

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Opracowanie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Opracowanie

AutorJoseph Conrad (1857-1924) to pseudonim angielskiego pisarza i publicysty polskiego pochodzenia, którego używał za granicą. Jego polskie imię i nazwisko brzmi Józef Teodor Konrad Korzeniowski. Był synem Apollona Korzeniowskiego, który również był poetą. Jego rodzina należała do szlachty (herb Nałęcz). Mężczyzna przez siedemnaście lat był marynarzem i zwiedził wiele państw świata. Podróże często były inspiracją dla jego utworów. Jest to autor ceniony za swą prozę i lekkość opowieści poruszających niejednokrotnie trudne i niewygodne tematy. „Jądro ciemności” jest uważane za jedno z najważniejszych dzieł autora.
Tytuł: „Jądro ciemności”
Rodzaj i gatunek literackirodzaj – epikagatunek – opowiadanieData publikacjiOpowiadanie pod tytułem „Jądro ciemności” po raz pierwszy ukazało się w 1899 roku w „Blackwood’s Magazine” w trzech odcinkach. W formie książkowej pojawiło się natomiast w roku 1902, w Londynie.
Czas i miejsce akcjiOpowieść ma dwie płaszczyzny – pierwsza to teraźniejszość narratora, który znajduje się na jachcie, w pobliżu miasta Gravesend, na południowym brzegu Tamizy. Nie znamy dokładnej daty, ale jest to najprawdopodobniej koniec XIX wieku. Druga oś opowiadania to przeszłość, którą wspomina Charlie Marlow, kiedy odbył podróż w głąb Afryki, żeglując po rzece Kongo. Okres ten trwał kilka miesięcy. Również nie znamy dokładnej daty wyruszenia w podróż ani daty powrotu. Jest to jednak okres kolonializmu, który obejmuje lata 1885-1908.
Geneza utworuJoseph Conrad odwiedził Kongo w roku 1890, kiedy miał trzydzieści jeden lat. Zaciągnął się do pracy na belgijskim parowcu handlowym, pływającym po rzece Kongo. Na własne oczy widział skutki i okrucieństwo wynikające z kolonializmu – niesprawiedliwość, korupcję, chciwość Europejczyków, mordowanie czarnoskórych i przedmiotowe traktowanie tubylców. Bohater powieści, Charlie Marlow, po części odzwierciedla postać i odczucia autora. Treść „Jądra ciemności” nawiązuje do tragedii Wolnego Państwa Kongo, prywatnej własności belgijskiego króla Leopolda II w latach 1885-1908.Problematyka”Jądro ciemności” porusza temat kolonializmu i jego konsekwencji. Szacuje się, że na zarządzanych przez Belgów plantacjach kauczuku zginęło w latach 1885-1908 od 5 do nawet 15 mln osób, a kolejne miliony zostały trwale okaleczone bądź zmarły na skutek głodu i chorób. Ta zatrważająca liczba ludzkich istnień z pewnością jest jeszcze większa. Europejskie firmy rozgrabiły ziemie z dóbr materialnych, pozyskiwały w ogromnych ilościach kość słoniową, skutecznie zmniejszając populację słoni. Ponadto cenny był kauczuk, kawa, kakao, trzcina cukrowa, złoto i diamenty. Chciwość nie znała tam granic, a zasady moralne i człowieczeństwo przestały istnieć. Czarnoskórzy zostali zniewoleni i zmuszani do katorżniczej pracy, która często kończyła się śmiercią, a każda próba nieposłuszeństwa była surowo karana. Najpopularniejszą z kar było obcinanie dłoni nie tylko osobie, która została o coś posądzona, ale też jej rodzinie. Nie oszczędzano nawet małych dzieci. Istniejące wówczas Wolne Państwo Kongo jedynie z nazwy było wolne. Stanowiło cenne dla Belgów ziemie do grabieży i wyzysku. Ten okres kolonializmu jest określany mianem „najmniej znanyego ludobójstwa w historii ludzkości”.W opowiadaniu występuje motyw podróży, który jest metaforyczny, bo oprócz fizycznego przemieszczania się, bohater wędruje w głąb piekła, do tytułowego „jądra”, które oznacza najbardziej mroczne i złe miejsce na Ziemi. Bohater poznaje prawdziwą naturę człowieka – jego ciemną stronę. W enigmatycznej postaci Kurza, który jeszcze za życia został legendą i czczonym bogiem, można się doszukać motywu władzy. Bohaterowiea) Charlie Marlow – główny bohater opowiadania, który relacjonuje współpasażerom swą podróż. Jest doświadczonym marynarzem i wnikliwym obserwatorem. Makabryczne sceny, których był świadkiem w Kongo, odbiły się na jego psychice. Marlow pozostał jednak bierny, tylko obserwował, analizował i komentował. Nigdy nie zaangażował się w żadną ze spraw i poniekąd stał się trybikiem ówczesnego mechanizmu postępowania Europejczyków.b) Kurtz to nazwisko agenta francuskiej spółki handlowej zajmującej się skupem i sprzedażą kości słoniowej w Afryce. Człowiek szanowany, budzący nawet lęk bądź wzbudzający zazdroś

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Streszczenie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Streszczenie

„Jądro ciemności” autorstwa Josepha Conrada przez niektórych nazywane jest mini powieścią, przez innych dłuższym opowiadaniem. W książkowym formacie ukazało się po raz pierwszy w 1902 roku. Szybko zyskało miano utworu wizjonerskiego. Conrad w swym dziele opisuje problemy kolonializmu, kapitalizmu, a także niektórych kwestii moralnych. Historia została przedstawiona za pomocą narracji szkatułkowej (występuje opowieść w opowieści) i podzielona jest na trzy części (wstęp, rozwinięcie i zakończenie).
Akcja rozpoczyna się na jolu krążowniczym „Nellie” cumującym u wybrzeży Tamizy. Pierwszy narrator, anonimowy pasażer, wprowadza nas w realia świata, a także przedstawia drugiego z narratorów, z którym będziemy mieli styczność przez niemal całą dalszą część opowiadania – Charliego Marlowa. Dowiadujemy się o nim, że jest marynarzem, ocean stanowi jego kontynent, a łódź dom. Pasażerowie statku czekają na odpływ, by móc ruszyć w dalszą drogę, więc żeglarz swoim zwyczajem, zaczyna opowieść o wyprawie do Konga Belgijskiego w Afryce.
Marlow swoją historię zaczyna od wyjaśnienia w jaki sposób znalazł się w głębi czarnego kontynentu. Tłumaczy, że od najmłodszych lat cechował się zainteresowaniem tak zwanymi białymi plamami na mapie. Od zawsze marzył o podróżach. Gdy był starszy dowiedział się o pewnej spółce handlowej, prosperującej na rzece Kongo (w dzieciństwie ukształtowanie tego cieku wodnego przypominającego wijącego się węża niezmiernie go interesowało). Postanowił więc starać się o posadę kapitana w tejże firmie. Aby otrzymać wymarzoną posadę skorzystał z protekcji ciotki. Opis formalności związanych z podpisaniem umowy ma w sobie coś złowieszczego. Wywołuje w bohaterze niemiłe przeczucie. Także rozmowa z lekarzem nie napawa go zbytnim entuzjazmem. Specjalista uważa za interesujące zmiany w psychice człowieka, jakie zachodzą w trakcie wyjazdu do Afryki. Tuż przed samą podróżą w mężczyźnie ponownie objawia się lęk. Marlow przeczuwa, że ta wyprawa może bardzo go zmienić, gdyż wybiera się do samego jądra ciemności.
Wreszcie, kiedy wszystko jest już załatwione mężczyzna udaje się w podróż życia. Krajobraz widziany z parowca, którym płynie pozostaje niezmienny, przez co bohater miewa momenty, w których sądzi, iż wcale się nie przemieszcza. W końcu po trzydziestu dniach udaje mu się dobić do pierwszej stacji spółki. Na miejscu ma okazję obserwować niewolniczą pracę ludności czarnoskórej. Tubylcy traktowani są potwornie. Głodzi się ich, bije, niewoli, zmusza do pracy ponad siły, a także poniża. Wszystkie te zabiegi skutkują, tym że krajowcy stanowią zaledwie cień ludzi. Na polance w lasku Marlow natyka się na „umieralnię”, jest to miejsce do którego wycieńczeni murzyni kierują się, by skonać. Mężczyzna staje się światkiem śmierci czarnoskórego chłopca, któremu w ostatnich chwilach życia daruje suchar chleba, jaki pozostał mu po podróży. Charlie ma dość ambiwalentny stosunek do zaobserwowanych zjawisk, przejmują go, ale nie przeciwstawia się im. Pierwsze wrażenia z Afryki komentuje stwierdzeniem, iż właśnie przestąpił krąg piekła.
Kolejną osobą, którą poznajemy bliżej, jest księgowy firmy matki Marlowa. Człowiek zadbany, cywilizowany, ślepy na zbrodnie wobec tubylców. Zdaje się pochodzić z zupełnie innego świata. Jakby znajdował się w centrum miasta, a nie w samym środku dziczy. To od niego dowiadujemy się, kim jest Kurtz, najlepszy agent w handlu kością słoniową, niezwykła figura, chluba firmy.
Wkrótce Marlow przenosi się do stacji centralnej. Miejsce to charakteryzuje opłakany wygląd, a kieruje nim dyrektor, który swoją pozycję zawdzięcza, zdawać by się mogło, jedynie wysokiej odporności na warunki afrykańskie i miejscowe choroby. Od niego ponownie możemy usłyszeć o ponadprzeciętnie zdolnym Kurtzu, który podobno choruje. Główny bohater staje się tą postacią coraz bardziej zafascynowany. W międzyczasie, nim dane mu będzie poznać tę znakomitość, zajmuje się naprawą parowca, który nieszczęśliwie zatonął i z niemałym wysiłkiem został wyłowiony, więc teraz wymaga gruntownych reperacji. Opisane wcześniej zdarzenia kończą pierwszą część opowiadania – wstęp.
Druga część opowieści rozpoczyna się od podsłuchanej przez głównego bohatera rozmowy dyrektora z jego siostrzeńcem. Z wymiany zdań wynika, że mężczyźni obawiają się Kurtza i jego wpływów, a także radzi by byli pozbyć się go. Sądzą, że w Afryce nie obowiązują ich żadne zasady moralne, są bezkarni.
Niedługo potem, gdy parowiec jest już sprawny, Marlow wraz z kilkoma innymi osobami wyrusza w gł�

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Charakterystyka bohaterów, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Charakterystyka bohaterów

„Jądro ciemności” to dość długie opowiadanie napisane przez Josepha Conrada w 1899 roku. Porusza ważny temat europejskiego kolonializmu, w którym obnażono ludzkie zło, chciwość i brak zasad moralnych. Bohaterowie pojawiający się na kartach tego utworu są bardzo różnorodni. Oto charakterystyka postaci z „Jądra ciemności”.
BOHATEROWIE PIERWSZOPLANOWI:
– Charlie Marlow – główny bohater, który odgrywa też rolę narratora, relacjonując swym towarzyszom podróży swoje doświadczenia związane z pobytem w Kongo. Charliego już od najmłodszych lat fascynował świat i jego tajemnice. Postanowił zostać marynarzem i najlepiej czuł się na morzu. Mężczyzna nie był psychicznie przygotowany na to, co ujrzał w kolonii belgijskiej. Przedmiotowe traktowanie ludzi, niewolnictwo, kary cielesne, przymus do ciężkiej pracy, mordy i grabieże były codziennością ówczesnej czarnoskórej ludności. Marlow jest dobrym obserwatorem, jednak wydaje się bierny w działaniu. Nie przeciwstawia się panującym w Kongo prawom, jest zmuszony do ich akceptacji. Mężczyzna inteligentny, który trafnie komentuje i ocenia rzeczywistość wokół. Realista, który nie pragnie zmienić świata, ale skupia się na powierzonym mu zdaniu. Praca na statku jest dla niego najważniejsza. Marlow nie ulega stereotypom, zawsze musi sam zbadać daną sprawę czy ocenić danego człowieka. Szybko rozgryzł prawdziwą misję Europejczyków, która nie miała nic wspólnego z altruizmem i równie szybko ocenił Kurtza, nie dając się zwieść jego tajemniczej aurze. Charlie Marlow jest postacią, która łączy w sobie wiktoriańskie cechy charakteru, a więc rygoryzm moralny, realizm i powściągliwość. Jednocześnie jest sceptyczny, cyniczny i wdaje się zmęczony życiem.
–  Kurtz – mężczyzna o tym nazwisku pojawia się dopiero na końcowych stronach opowiadania, ale niemal przez całą historię przewija się jego postać. Kurtz jest Europejczykiem, osobą wykształconą i obdarzoną licznymi talentami. Po przyjeździe do Afryki objął stanowisko agenta spółki handlowej, zajmującej się skupem i sprzedażą kości słoniowej. W utworze poznajemy dwa oblicza tej postaci. Pierwsza to legenda, nacechowana wręcz mistycyzmem. Kurtz był osobą szanowaną, podziwianą, z umiejętnościami przemawiania do tłumu, który wręcz domagał się wypowiadanych przez nią słów. Tubylcy czcili go niczym Boga, wypełniając jego polecenia, padając na kolana przed jego obliczem, przynosząc dary, a nawet zabijając dla niego. Z niezrozumiałego powodu Kurz miał władzę nad czarnoskórymi, ale nie uzyskał jej przymusem, jak inni Europejczycy. Zniewolił umysły czarnoskórych, nie potrzebował więc kajdan i łańcuchów, aby ich pętać. Druga strona charakteru zostaje szybko obnażona przez wnikliwego Marlowa. Kurtz to mężczyzna bardzo chciwy. Zapragnął, aby każda kość słoniowa z całej Afryki należała do niego. Brak mu zasad moralnych; wyraźnie wywyższał się pon

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Streszczenie krótkie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Streszczenie krótkie

Akcja rozpoczyna się na jolu krążowniczym „Nellie” cumującym u wybrzeży Tamizy. Pierwszy narrator wprowadza nas w realia świata, a także przedstawia drugiego z narratorów– Charliego Marlowa. Dowiadujemy się o nim, że jest marynarzem. Pasażerowie statku czekają na odpływ, by móc ruszyć w dalszą drogę, więc żeglarz postanawia opowiedzieć o wyprawie do Konga Belgijskiego w Afryce.
Historię zaczyna od wyjaśnienia, w jaki sposób znalazł się w głębi czarnego kontynentu. Tłumaczy, że od zawsze marzył o podróżach. Zatrudnił się jako kapitan w pewnej spółce handlowej działającej na rzece Kongo. Wyprawa Marlowa rozpoczęła się od podróży parowcem do pierwszej stacji spółki. Na miejscu bohater ma okazję obserwować niewolniczą pracę ludności czarnoskórej. Tubylcy traktowani są potwornie. Głodzi się ich, bije i zmusza do pracy ponad siły. Charlie ma dość ambiwalentny stosunek do zaobserwowanych zjawisk – poruszają go, ale nie przeciwstawia się im.
Wkrótce Marlow przenosi się do stacji centralnej. Miejsce to charakteryzuje opłakany wygląd, a kieruje nim dyrektor, który pozycję zawdzięcza jedynie wysokiej odporności na warunki afrykańskie i miejscowe choroby. Od niego usłyszeć możemy o ponadprzeciętnie zdolnym Kurtzu, który choruje. Główny bohater staje się tą postacią zafascynowany. W międzyczasie zajmuje się naprawą parowca, który nieszczęśliwie zatonął i z niemałym wysiłkiem został wyłowiony, więc teraz wymaga gruntownych reperacji.
Gdy łódź jest już sprawna, Marlow wyrusza w głąb kontynentu w kierunku stacji Kurtza. Obserwując widoki, dochodzi do wniosku, że w tym miejscu wszystko wygląda nieziemsko. Z kolei przypatrując się zachowaniom ludzi stwierdza, że rdzenne plemiona afrykańskie mają w sobie więcej człowieczeństwa niż europejscy kolonizatorzy. W niedalekiej odległości od stacji końcowej wyprawa natyka się na drewnianą chatę. Znajdują w niej starą książkę żeglarską i ostrzeżenie, by płynęli szybko, ale ostrożnie. Nieoczekiwanie statek zostaje zaatakowany. W starci

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Czas i miejsce akcji, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Czas i miejsce akcji

„Jądro Ciemności” Josepha Conrada dotyczy podróży do Konga. Historia jest ciekawa, nietypowa, biorąc pod uwagę dzieła napisane w okresie Młodej Polski. Początek powieści ma swój początek w stolicy zjednoczonego królestwa, w Londynie nad brzegiem rzeki Tamizy. W belgijskiej Brukseli Charles Marlow będzie przygotowywał się do swojej afrykańskiej misji. Akcja ma miejsce pod koniec XIX w., są to czasy kolonializmu, kiedy to Europa czerpała olbrzymie korzyści z posiadania tych ziem zamorskich, do potentatów kolonialnych należały m.in. Anglia, Belgia, Francja. Teoretycznie pobyt w koloniach Europejczyków, miał na celu szerzenie cywilizacji europejskiej. Charlie Marlow był w Afryce, rozmywa się w Jego głowie wizja niesienia demokracji, wartości europejskich w Kongu z realiami, które zastał w tej środkowoafrykańskiej kolonii, nad Oceanem Atlantyckim. 
Powieść związana jest z osobistym losem Conrada, który sam przebył podróż do Afryki. W Brukseli, pisarz zatrudniony był przez Belgijską Spółkę Akcyjną do Handlu z Górnym Kongiem. Pisarz pracował jako marynarz, swoją podróż do Afryki opłacił ciężką chorobą. Conrad był jednym z tych, którzy po raz pierwszy poruszyli temat Konga. Wynikało to z faktu, iż nikt nie chciał

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Rozprawka, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Rozprawka

Czy nikczemność jest wyborem, czy naturalną częścią każdego człowieka? „Jądro ciemności” – rozprawkaOglądając wiadomości w telewizji czy słuchając ich w radiu, często spotykamy się z informacjami na temat morderstw, napadów lub innych okropieństw. Zadajemy sobie wówczas pytanie, co popchnęło ludzi do takiej nikczemności? Dlaczego postąpili tak, a nie inaczej? Czy każdy byłby w stanie postąpić w taki sposób? Moim zdaniem nikt nie rodzi się zły, a jedynie może stać się taki pod wpływem własnych wyborów. Aby poprzeć swą tezę, odwołam się do kilku przykładów z „Jądra ciemności” autorstwa Josepha Conrada oraz do innego utworu.W pierwszej kolejności odniosę się do postawy Kurtza, genialnego handlarza kością słoniową, człowieka oczytanego, utalentowanego, któremu przepowiadano wielką przyszłość, a który padł ofiarą własnego, wewnętrznego jądra ciemności. Uważał on białych ludzi za lepszych od czarnych, a sam siebie przedstawiał jako nadczłowieka – zgodnie z filozofią Nietzschego, popularną w tamtym okresie. Podczas pobytu w Afryce dopisał do swojego referatu, iż należy „wybić to całe bydło” – odnosiło się to do ludności tubylczej. Był on zarządcą ostatniej stacji spółki, a co za tym idzie, był całkowicie odcięty od jakiejkolwiek cywilizacji. Ta właśnie izolacja sprawiła, że Kurtz zatracił się w nikczemności. Wybrał ją, ponieważ była wygodniejsza, a przy tym nie ponosił z jej powodu żadnych konsekwencji, więc nie widział potrzeby, by się w jakikolwiek sposób ograniczać.
W opozycji do przedstawionego powyżej bohatera odwołam się do postępowania, jakim cechował się Charlie Marlow. Szczególną uwagę należy zwrócić na moment, gdy spotkał on w lasku umierającego, wychudzonego, czarnoskórego chłopca. Okazał mu wówczas współczucie i podzielił się z nim krakersem pozostałym z podróży. Kolejną sceną, w której kapitan wykazał się dobrocią, jest jego rozmowa z narzeczoną Kurtza. Marlow, zapytany o ostatnie słowa zmarłego, skłamał, mimo iż brzydził się kłamstwem. Powiedział, że wraz z ostatnim tchnieniem Kurtz wspomniał imię narzeczonej. Charlie skłamał, aby nie zburzyć wizerunku mężczyzny, jaki miała w sercu jego ukochana, a także, aby ratować własne człowieczeństwo. Gdyby powiedział prawdę, złamałby nadzieję kobiety – „zrobiłoby się beznadziejnie ciemno”. Mężczyzna ten jest więc przykładem osoby, która pomimo trudnych doświadczeń nie poddała się wewnętrznym demonom.

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Bohaterowie, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Bohaterowie

„Jądro ciemności” to książka napisana przez Josepha Conrada, która porusza problemy związane z kolonializmem, kapitalizmem oraz niektórymi kwestiami moralnymi. Pisarz zawarł w niej podstawowe prawdy dotyczące barbarzyńskiego zachowania ludności starego kontynentu na ziemiach Afrykańskich. Chciał w ten sposób zwrócić uwagę często nieświadomych Europejczyków na skalę problemu. W tym celu zmuszony był stworzyć postacie wielowymiarowe, aby w jak najautentyczniejszy sposób ukazały najistotniejsze kwestie. Bohaterów utworu podzielić można na kilka kategorii. Na pierwszy plan w szczególności wysuwają się dwie osoby: Charlie Marlow oraz Kurtz. Postacie te mają za zadanie wpłynąć na czytelnika, zmusić go do kontemplacji, skłonić do rozważań. To za ich pomocą autor ukazuje kolonializm i kapitalizm w pełnej krasie. Przedstawia jednak wszystko w sposób, który nie narzuca odbiorcy określonego toku myślenia.
Kolejną kategorią są bohaterowie epizodyczni. Mają oni swój wkład w historię jednak nie na nich skupia się uwaga czytelnika. Ich zadania są różne, przez co nie sposób przedstawić ich wszystkich w tej pracy. Powołam się jednak na te moim zdaniem najistotniejsze. Jedni mają na celu uzupełnienie łańcucha przyczynowo skutkowego jak na przykład ciotka Marlowa, lekarz i kobiety w głównej siedzibie spółki, którzy ukazują nam jedynie logiczną sieć powiązań prowadzącą do rozpoczęcia się podróży Charliego w głąb Afryki. Są też postacie, których rolą w znacznym stopniu jest przybliżenie czytelnikowi kolejnej porcji wiedzy na temat zarządcy ostatniej stacji spółki. W to grono zaliczmy przede wszystkim eleganckiego ksi�

W tej chwili widzisz 50% opracowania
Cała szkoła w Twojej kieszeni

Sprawdź pozostałe wypracowania:

Język polski:

Geografia:

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Wykryto AdBlocka

Wykryto oprogramowanie od blokowania reklam. Aby korzystać z serwisu, prosimy o wyłączenie go.