nieelegancko czy nie elegancko – razem czy osobno
Czy wiesz, że w powieści „Lalka” Bolesława Prusa słowo nieelegancko pojawia się w kontekście krytyki mieszczańskich manier? To dowód, że nawet XIX-wieczni pisarze używali tej formy, choć współcześni im krawcy nazywali „nieeleganckim” każdy strój bez gorsetu!
Czy powinniśmy pisać „nieelegancko” jak przysłówek, czy może rozdzielnie?
Odpowiedź jest krótka i stanowcza: jedyna poprawna forma to nieelegancko. Błąd w pisowni nie elegancko wynika często z mylnego przekonania, że skoro „elegancko” to przysłówek, to partykułę „nie” należy traktować jak w czasownikach. Tymczasem w języku polskim przysłówki zawsze łączą się z „nie”, nawet gdy opisują zachowania godne bohatera telenoweli!
Dlaczego rozdzielna forma wydaje się niektórym „bardziej elegancka”?
Fonetyczna zbitka „nieele-” brzmi jak niezręczne przejęzyczenie. Stąd pokusa, by dodać odstęp dla „estetyki”. Porównajmy: „ubrał się nieelegancko” vs. „ubrał się nie elegancko”. To drugie przypomina nieudaną próbę stworzenia oksymoronu – jakby ktoś chciał być jednocześnie „nie” i „elegancko”, niczym filozof w dresach.
Kulturowe przypadki użycia – od dyplomacji po memy internetowe
W 1972 roku podczas wizyty Edwarda Gierka w Moskwie dziennikarze opisali jego gest podania ręki Breżniewowi bez zdjęcia rękawiczki jako „nieelegancko wyważony między protokołem a frostbite’em”. Współcześnie zaś internet żartuje: „Kiedy jesz kebaba w smokingu – to nieelegancko, ale z klasą”.
Czy istnieją sytuacje, gdzie „nie elegancko” byłoby poprawne?
Tylko w jednym surrealistycznym przypadku: jeśli opisujemy czynność wykonywaną przez osobę o imieniu Elegancko. Na przykład: „To nie Elegancko namalował graffiti, tylko jego brat!”. W każdym innym kontekście rozdzielenie liter to błąd wart nagannej uwagi
W tej chwili widzisz tylko 50% opracowania
by czytać dalej, podaj adres e-mail!Sprawdź również:
Dodaj komentarz jako pierwszy!