Prezes czy prezes – dużą czy małą literą

Dlaczego „Prezes” czasem błyszczy jak order, a innym razem ginie w tłumaczeniu?

Odpowiedź jest krótka jak protokół zarządu: Prezes piszemy wielką literą tylko wtedy, gdy pełni funkcję oficjalnego tytułu przed nazwiskiem. W pozostałych przypadkach – prezes małą. Ale za tą prostą zasadą kryje się dramat językowy wart korporacyjnego thrilleru!

Czy prezes może być jak superbohater bez peleryny?

Wyobraź sobie komiks, gdzie Prezes Jan Kowalski w garniturze z kevlaru walczy z biurowym chaosem. Wielka litera działa tu jak logo na piersi Batmana – podkreśla jednoznaczne utożsamienie z konkretną osobą pełniącą funkcję. Gdy mówimy jednak ogólnie: „Nowy prezes ma trudne zadanie”, litera kurczy się jak zmoczony gilotyną krawat.

Dlaczego sekretarki często popełniają ten błąd w mailach?

Winowajcą jest nadmierny respekt! W korespondencji typu: „Szanowny Panie prezesie” mała litera jest właściwa, chyba że stanowi część oficjalnego tytułu w stopce (np. Jan Nowak, Prezes Zarządu). To jak różnica między mówieniem „panie doktorze” a „Doktor House” – pierwsze to zwrot grzecznościowy, drugie – imię własne.

Jak film „Miś” ożywił dyskusję o wielkich literach?

W kultowej scenie, gdzie prezes spółdzielni krzyczy: „Ja tu jestem Prezes!”, wielka litera w napisach podkreśla jego władzę absolutną. Gdyby napisano „prezes„, brzmiałoby to jak zwykłe stwierdzenie faktu, nie zaś przejaw megalomanii urzędniczej. To doskonały przykład, jak interpunkcja buduje charakter postaci!

Czy istnieje sytuacja, gdzie obie formy są poprawne?

Tak! W tekstach prawnych spotkasz czasem konstrukcję: „Prezes (dalej zwany Prezesem)” – gdzie pierwsze wystąpienie to