Motyw dworu – Motyw literacki

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Motyw dworu – Motyw literacki, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

W języku polskim pojęcie „dwór” ma wiele znaczeń, zależnie od obszaru, w jakim zostało zastosowane, ale również okresu historycznego. Współcześnie najczęściej spotyka się z definicją dworu, jako przestrzeni znajdującej się na zewnątrz budynku. Kiedyś przez słowo „dwór” rozumiano:
ogół ziemskiej posiadłości wraz z zabudowaniami mieszkalnymi i gospodarczymi;

bogaty budynek mieszkalny o dużej powierzchni;

ogół osób zamieszkujących dany majątek ziemski (właściciel, służba).

Różnica ujęć tego określenia dostrzegalna jest również w literaturze.
Pierwszym obrazem, dworu, który nasuwa się na myśl, jest miejsce przepełnione spokojem i harmonią, do którego chce się wracać. Takim ujęciem swoich wspomnień z młodych lat dzieli się Jan Kochanowski we fraszce „Na dom w Czarnolesie”. Dom traktowany jest tutaj jako miejsce przepełnione euforią, którego nie chce się pod żadnym pozorem opuszczać. Podobny obraz przedstawia Mikołaj Rej w utworze „Żywot człowieka poczciwego”. Życie w dworku szlacheckim prowadzone jest zgodnie z biegiem czasu oraz uwarunkowane zostaje przez naturę. Dwór ten jest również miejscem odosobnienia, jednak nie przeszkadza to w niczym. Wręcz przeciwnie – pozwala na stworzenie spokojnego, bezpiecznego domu i zacieśnienie więzi rodzinnych.
Motyw dworu przytaczany jest przez Adama Mickiewicza w epopei „Pan Tadeusz”. Jest ona poniekąd odzwierciedleniem tęsknoty autora za ojczyzną. Obraz szlacheckiego dworku jest wyidealizowany, jednak dzięki temu poznać możemy barwne opisy przyrody, które zarówno dla autora, jak i dla odbiorcy są czymś zapierającym dech w piersi. W utworze dokładnie przedstawiony jest szlachecki dom Sędziego Soplicy (drewniany, pomalowany na biało, stojący na pagórku). W dworze rodu Sopliców dostrzec można także, że mieszkańcy przestrzegają licznych obyczajów szlacheckich oraz preferują tradycyjne rozrywki (polowania, grzybobranie, sposób nakrywania stołu, podawane dania, uroczystość zaślubin). Sędzia ubiera się po staropolsku, nieustannie stara się podtrzymać tradycję narodu.

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!