Motyw starości – Motyw literacki

Chcesz się mniej uczyć i więcej rozumieć?
Zamień czytanie na oglądanie!
Kliknij Player materiału wideo na temat: Motyw starości – Motyw literacki, kliknij aby zobaczyć materiał i ucz się szybciej!

Starzenie się elementem ludzkiego życia. Jest często uważany za etap nieprzyjemny, tragiczny. Wiele osób boi się starości, związanych z nią chorób, samotności i bezradności. Motyw starości był wykorzystywany przez różnych twórców.
Wstrząsającym obrazem jest także scena z licytacji w Hottingen ukazana przez M. Konopnicką w noweli „Miłosierdzie gminy”. Akcja rozgrywa się w budynku urzędu gminnego, w szwajcarskiej wsi. Pewnego dnia odbywa się licytacja. Jej przedmiotem jest 82 – letni Kuntz Wunderli. W budynku zbiera się grupa licytujących i obserwatorów. Władze gminy, które szczycą się swoim „miłosierdziem” wypracowały wspaniały, ich zdaniem, system opieki nad ludźmi starymi, zniedołężniałymi, chorymi. Byli oni licytowani przez zamożnych gospodarzy, którzy w zamian za pewną kwotę przygarniali ich pod swój dach.
Wunderli był wymizerowany i ledwo trzymał się na nogach. Aby sprawić na „kupcach” dobre wrażenie, pożyczył na ten dzień kubrak i chustkę. Gdy wśród zebranych spostrzega swego syna, ogarniają go sprzeczne uczucia. Zastanawia się, czy nie byłoby dobrze dokończyć żywota wśród bliskich, ciesząc się wnukami. Syn staje do licytacji, jednak dość szybko wycofuje się z niej. Uważa, iż kwota oferowana za starca jest zbyt niska.
Prawdziwe piekło rozpętuje się, gdy okazuje się, iż kurtka i chustka nie należy do Wunderlego. Licytujący zarzucają starcowi i radcy oszustwo. Ostatecznie licytację wygrywa mleczarz Probst. Zaprzęga starca do wózka ciągniętego już przez psa.
Motyw starości pojawia się też w „Ojcu Goriot”. Kiedy po kilku latach małżeństwa bohater stracił żonę, całą miłość przelał na córki. Spełniał wszystkie ich kaprysy, pozwolił wybrać mężów, przeznaczając każdej duży posag. Pięć lat po ślubie Delfiny i Anastazji wycofał się z interesu, gdyż córki i ich mężów raziło jego zajęcie. By nie denerwować zięciów, a córek nie skazywać na mężowskie wymówki, coraz rzadziej przychodził w odwiedziny. Stęskniony i spragniony widoku młodych kobiet, czekał na nie na ulicy. Miłość ojca jest tak wielka, że oddaje im wszystko, co posiada. Przez cały czas myśli, skąd wziąć pieniądze, by zaspokoić kolejne kaprysy córek. Martwi się ich losem, obawia, że ktoś mógłby je skrzywdzić. Dziewczęta jednak nie odpłacają mu tym samym. Tolerują ojca tylko ze względu na jego majątek. Przyjmują od niego mniejsze lub większe sumy, których nie udało im się otrzymać od mężów.
Kiedy jest umierający, żadna z nich nie przychodzi go odwiedzić. Dopiero przed śmiercią Goriot przekonuje się, że pieniądze nie zapewniły mi miłości córek. Okazało się, że pracował na darmo, że umiera nie mając tego, co najcenniejsze – miłości, troskliwości, opieki najbliższych.
Motyw przemijania, końca życia pojawia się w Pieśni II A. Wata. Podmiot liryczny zbliża się do kresu swojego życia. Nadchodzi starość, towarzyszu jej poczucie końca, niszczenia, przemijania. Człowiek podlega takim samym procesom jak przyroda. Tylko kamień pozostaje niezmienny, nie grozi mu przemijanie. Kamień oznacza stałość, niezmienność. Jest elementem przyrody, który nie umiera. Co ciekawe, zdaniem podmioty lirycznego, kamień posiada serce. Nie jest ono jednak kamienne, przeciwnie ma zdolność odbudowywania, jest stałe, silne, czyste i znaczące. W kamiennym sercu można odnaleźć Boga.
Bohaterami opowiadania Nowakowskiego pt. „Ten stary złodziej” są stary doświadczony złodziej i pracujący „w zawodzie” krócej Synek. Młody, ma zaufanie do starszego kolegi po fachu i darzy go wyraźnym szacunkiem. Wierzy, że jego doświadczenie i lata praktyki są gwarancją sukcesu. Młody uparcie namawia go na skok. Przekonuje, że jest to doskonała robota, która z pewnością przyniesie wiele korzyści. Stary jednak pozostaje sceptyczny. Jego zdaniem dobra robota nie wystarczy. Trzeba jeszcze umieć się do niej mądrze zabrać. Doświadczenie nakazuje mu unikać niepotrzebnego ryzyka. Uważa ponadto,

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!