🎓 Poznaj Panda Genius – Twojego edukacyjnego superbohatera! https://panda.pandagenius.com/

Błędy składniowe

Opiekun merytoryczny: Marek Lepczak
Czytaj więcej

Błędy składniowe to naruszenia reguł budowy zdań (zgody, rządu, przynależności i szyku), które zaciemniają sens i obniżają ocenę wypowiedzi; rozpoznaj je, sprawdzając zgodność podmiotu z orzeczeniem, rekcję po czasownikach i przyimkach, poprawność imiesłowów oraz unikanie kontaminacji spójników i zaimków względnych.

  • Zlokalizować orzeczenie i podmiot
  • Sprawdzić zgodność liczby i rodzaju
  • Zweryfikować rekcję czasowników, przymiotników i przyimków
  • Ocenić poprawność imiesłowowych równoważników zdania
  • Uporządkować szyk i usunąć nadmiar spójników

Porządkuj zdania szybkim schematem: podmiot–orzeczenie–dopełnienie–okolicznik. Błędy składniowe znikają, gdy poprawisz rekcję: piszę do kogo? do nauczyciela, nie piszę do nauczyciela o pytania, lecz w sprawie pytań.

Czym są uchybienia składniowe i dlaczego psują klarowność?

Uchybienia składniowe to niepoprawne połączenia wyrazów w zdaniu oraz błędne relacje między jego członami. Powodują wieloznaczność, niezręczność, a czasem nieporozumienia. W szkolnej ocenie uderzają w kryterium poprawności językowej: na maturze i egzaminie ósmoklasisty obniżają punktację nawet przy trafnych argumentach.

Trzonem składni są związki: zgody (forma gramatyczna dostosowuje się do nadrzędnej), rządu (wyraz nadrzędny narzuca przypadek zależnemu) i przynależności (luźniejsze połączenia – np. określenia okolicznikowe). Do tego dochodzą reguły szyku, konstrukcji z imiesłowami oraz spójność zdań złożonych.

🧠 Zapamiętaj: Najpierw sens – potem forma. Jeśli zdanie brzmi dwuznacznie lub „haczykowato”, sprawdź: kto wykonał czynność (podmiot), jaka to czynność (orzeczenie), co ją dopełnia (rekcja), w jakiej kolejności układasz człony (szyk).

Jak rozpoznać niezgodność podmiotu z orzeczeniem?

Orzeczenie powinno zgadzać się z podmiotem w liczbie i – gdy to ma znaczenie – w rodzaju. Najczęściej problem pojawia się przy podmiocie szeregowym, wyrażeniach z „większość”, „część”, „wielu”, a także przy liczebnikach.

Poprawnie: Nauczyciel i uczniowie przygotowali prezentację (rodzaj męskoosobowy). Błędnie: Nauczyciel i uczniowie przygotowała prezentację. Poprawnie: Część uczestników zrezygnowała. Dopuszczalnie ze zbliżeniem znaczeniowym: Część uczestników zrezygnowali – forma potoczna; w pracach szkolnych lepiej trzymać liczbę pojedynczą.

Kiedy liczebnik rządzi orzeczeniem?

Po liczebnikach pięć i wyżej orzeczenie najczęściej przyjmuje liczbę pojedynczą nijaką: Pięć drużyn awansowało. Po liczebnikach dwu, trzech, czterech – zwykle liczba mnoga: Dwaj uczniowie napisali. Liczebniki zbiorowe (dwoje, troje) zgadzają się z rzeczownikami niemęskoosobowymi: Dwoje dzieci przyszło.

Lista wyjątków do zapamiętania

  • „Większość/znaczna część” – standardowo orzeczenie w lp: Większość osób przyszła; forma mnoga bywa akceptowana w potoczności, unikaj jej w pracach
  • Podmiot szeregowy mieszany (np. mama i syn) – rodzaj męskoosobowy: Mama i syn wrócili
  • Nazwy instytucji w lm znaczeniowej: Polska wygrała, ale: Polacy wygrali
  • Liczebniki nieokreślone (kilku, wielu) – zwykle lm: Wielu studentów zrezygnowało/zrezygnowało – zalecane lp, tolerowana lm, wybierz konsekwentnie
  • Nieosobowe „należy”, „trzeba” nie dostosowują się: Należy rozważyć argumenty

Rekcja: jak uniknąć błędów rządu i przyimków?

Rekcja to wymaganie przez wyraz nadrzędny (zwykle czasownik lub przymiotnik) określonego przypadka lub przyimka przy wyrazie zależnym. Błąd rządu zmienia sens albo brzmi obco.

Przykład poprawny Przykład błędny Wyjaśnienie
Proszę o pomoc Proszę o pomocy „Prosić o co?” – biernik, nie dopełniacz
Dotyczy sprawy egzaminu Dotyczy o egzaminie „Dotyczyć kogo? czego?” – bez przyimka, dopełniacz
Sprzeciwiam się decyzji Sprzeciwiam się na decyzję „Sprzeciwiać się czemu?” – celownik
Zgodny z regulaminem Zgodny do regulaminu Po „zgodny” – „z” + narzędnik
Skuteczny w działaniu Skuteczny do działania Kolokacja: „skuteczny w czym?”
Szukam rozwiązania Szukam rozwiązanie „Szukam kogo? czego?” – dopełniacz
Dziękuję za pomoc Dziękuję za pomocę Rzeczownik „pomoc” bez odmiany w bierniku

Algorytm decyzyjny

  1. Zaznacz czasowniki i przymiotniki mogące wymagać określonego przypadka
  2. Sprawdź słownikowo pytanie rekcyjne (np. prosić o co?, sprzeciwiać się czemu?)
  3. Ustal przypadek/dopełnienie i dobierz odpowiedni przyimek lub jego brak

Imiesłowy przysłówkowe: jak nie tworzyć „wiszących” konstrukcji?

Korzystając z imiesłowowych równoważników zdania (np. „Wracając do domu, …”), zapewnij ten sam podmiot w obu częściach. W przeciwnym razie powstaje błąd podmiotu logicznego.

Poprawnie: Wracając do domu, usłyszałem dzwonek. Błędnie: Wracając do domu, zadzwonił telefon (wynika, że „telefon wracał”). Poprawnie: Jadąc tramwajem, czytałam podręcznik. Błędnie: Jadąc tramwajem, zaczęło padać.

Algorytm decyzyjny

  1. Podkreśl imiesłów (np. „wracając”)
  2. Ustal podmiot imiesłowu – kto wraca?
  3. Upewnij się, że podmiot zdania głównego to ta sama osoba/rzecz
💡 Ciekawostka: W egzaminacyjnych kryteriach IRZ jest traktowany jak równoważnik pełnego zdania – musi mieć „właściciela” czynności tak jak zwykłe zdanie.

Jak ustawić szyk, by uniknąć dwuznaczności i niezręczności?

Polszczyzna ma szyk względnie swobodny, ale informacja ośrodkowa zwykle stoi przy orzeczeniu. Najczęstsze potknięcia wynikają z przestawienia partykuł (tylko, nawet, dopiero), zaimka „się” i okoliczników.

Poprawnie: Bałem się przyznać. Błędnie: Bałem przyznać się. Poprawnie: Tylko Jan wygrał (wyłącznie Jan). Co innego: Jan wygrał tylko finał (wygrał jedynie finał). Poprawnie: Często uczniowie mylą rekcję; bardziej precyzyjnie: Uczniowie często mylą rekcję.

Jak łączyć spójniki i zaimki względne, aby zdania były klarowne?

Unikaj nadmiaru spójników i kontaminacji konstrukcji. Dopracuj konsekwencję form równoległych (paralelizm składniowy) i właściwe użycie zaimków względnych.

Poprawnie: Chociaż padało, poszliśmy. Błędnie: Chociaż jednak padało, poszliśmy (nadmiar). Poprawnie: To autor, który porusza temat języka. Błędnie: To autor, co który porusza… Poprawnie: Nie tylko czytam, lecz także notuję. Błędnie: Nie tylko czytam, ale notowanie (brak paralelizmu).

Czy można zaczynać zdanie od „ponieważ”, „ale” lub „i”?

Można, o ile konstrukcja jest pełna i sensowna kontekstowo: Ponieważ nie było miejsc, pojechaliśmy później. „Ale” i „I” na początku są poprawne stylistycznie, jeśli służą spójności akapitów; w pracach szkolnych używaj ich oszczędnie i z pełnym zdaniem po spójniku.

Nadmierna urzędowość i kalki – które konstrukcje lepiej skrócić?

Rozbudowane kalki i pleonazmy obciążają

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!