Zasady Interpunkcji

Zasady interpunkcji
Przecinek stawiamy:
– Jeśli powtarzamy po sobie wyrazy (np.: Dawno, dawno temu w małej wiosce).
– Jeśli wymieniamy coś po kolei (np.: W tym roku uczę się matematyki, angielskiego, rosyjskiego, przyrody, polskiego i historii. W zoo widziałam żyrafy, lwy, krokodyle, rekiny, małpki i hipopotamy).
– Między zdaniem nadrzędnym i podrzędnym w zdaniach podrzędnie złożonych (np. Dzisiaj dowiedziałam się, że w wakacje pojadę nad morze z rodzicami. Nie wiedziałam, że dzisiaj niebo będzie zachmurzone.)
– Jeśli w zdania nadrzędne wpleciemy zdania podrzędne. Należy wówczas zdanie podrzędne oddzielić na początku i na końcu przecinkiem (np. leki na receptę należy stosować, zgodnie z dołączoną ulotką, aby nie zaszkodzić swojemu zdrowiu).
– Jeśli bezspójnikowo łączymy ze sobą zdania współrzędnie złożone (np. Kubica rozpoczął wyścig, pokonał dwa okrążenia i zatrzymał się za startem).
– Aby rozdzielić połączone zdania współrzędnie złożone spójnikami przeciwstawnymi (np. Ania lubi malować obrazy, ale nienawidzi używać farm plakatowych. Monika chciała zaliczyć egzamin z polskiego, lecz nie udało jej się.)
– Aby rozdzielić dwa zdania współrzędnie złożone poprzez spójniki wynikowe (np. Monika zapomniała o egzaminie z polskiego, dlatego nie zaliczyła go. Antek zrozumiał swoje błędy, więc przeprosił swoich przyjaciół.)
– Aby rozdzielić dwa zdania współrzędnie złożone poprzez spójniki wyjaśniające (np. Ania jest blondynką, to znaczy, że ma jasne włosy. Antek musiał napisać wypracowanie, czyli dłuższą formę wypowiedzi.)
– Jeśli powtarzamy spójniki (Kupiłam sobie sukienkę i szorty, i czapkę).
– Jeśli oddzielamy od siebie imiesłowy przysłówkowe (np. Antek biegł do szkoły, mając nadzieję, że nie spóźni się na zajęcia.).
– Przed wtrąceniami, które wprowadzamy za pomocą połączenia spójników z przysłówkami i zaimkami (np. czy może, i to, lub raczej itp.)
– Po wykrzyknieniach (np. Halo, kto mówi? Oj, nie udało się.)
– Aby oddzielić wyrazy i wyrażenia, które występują w wołaczu (np. Możesz pi to podać, Aniu? Kacper, widziałeś to?).Przecinka nie stawiamy:
– Przed spójnikami: ani, albo, bądź, lub, i, niż, oraz, tudzież (To pies czy kot. Kupiłam sukienkę i szorty.).- Przed członami porównawczymi, które są wprowadzane przez wyrazy: jakby, niż, jako, jak, niby, niczym, podobnie ni to, niby to (np. Mój pies jest podobny do twojego).
– Przed „czy”, które łączy zdania współrzędnie rozłączne (np. Idziesz ze mną do kina czy wolisz udać się do kawiarni?).- Po wyrażeniach i wyrazach: jednak, niemniej, jednakże, w efekcie, jednak, dlatego, zatem, z reguły, przede wszystkim itp. (Gra Pokemon Go jest w pewien sposób podobna do bajki animowanej o pokemonach. Miałam nadzieję na zdanie egzaminu jednak zawiodłam się.)
– Po wyrażeniach: w związku z, na mocy, w odniesieniu do, wobec, w przypadku, co do, ze względu na, w wyniku, występujących na początku zdania (np. W zasadzie nie było to przestępstwem. W związku z zaistniałą sytuacją rozprawa zostaje wstrzymana.).- W liście po wyrażeniu „Z poważaniem”. (Z poważaniem Adam Kowalski).Używanie średnika:
Średnik stosujemy, aby oddzielić wyłącznie samodzielne gramatycznie i logicznie człony. Ma mniejszą moc od kropki, ale większą od przecinka. Niemal zawsze można zastąpić go kropką, zmieniając

Sprawdź również:

Dodaj komentarz jako pierwszy!